Castillo de Laguarres

Castillo de Laguarres to ruiny średniowiecznej twierdzy górującej nad doliną rzeki Isábena, w gminie Capella, w regionie Ribagorza w prowincji Huesca, w hiszpańskiej Aragonii.

Gdzie się znajduje?

Zamczysko leży na szczycie Sierra de Laguarres, na wysokości około 1100–1130 m n.p.m., tuż nad miejscowością Laguarres. Z tego strategicznego punktu roztacza się widok na zbiornik Barasona, ujście rzek Ésera i Isábena oraz sylwetkę góry Turbón, a w dni bezchmurne — na szczyty Pirenejów.

Jak dotrzeć?

Najprostszy dojazd prowadzi drogą z Benabarre w kierunku Laguarres. Około siódmego kilometra tej drogi, jeszcze przed przełęczą, odchodzi leśny trakt prowadzący pod wieże przekaźnikowe stojące dziś przy ruinach zamku. Dalszy odcinek pokonuje się pieszo — trasa o umiarkowanym stopniu trudności prowadzi przez lasy sosnowe, śródziemnomorskie zarośla i łąki, więc warto zabrać wygodne buty i wodę. Punktem wyjścia do zwiedzania okolicy mogą być również pobliskie miejscowości Graus i Benabarre.

Co warto zobaczyć?

Z dawnej twierdzy zachowały się fragmenty okrągłej wieży o średnicy około ośmiu metrów i wysokości do trzech metrów, wzniesionej w technice sillarejo (drobno ciosanego kamienia). Wieża stoi na ziemnym podeście, prawdopodobnie niegdyś otoczonym murem obronnym — od północy, wschodu i zachodu naturalną ochronę zapewniały pionowe urwiska skalne, natomiast strona południowa wymagała umocnień. Nie zachował się żaden widoczny otwór drzwiowy ani inne detale architektoniczne — dziś to przede wszystkim malownicze ruiny w otoczeniu górskiego krajobrazu, a obok nich stoją współczesne wieże przekaźnikowe.

Historia twierdzy

Początki zamku sięgają X wieku, gdy stanowił on jeden z głównych muzułmańskich posterunków obronnych wysuniętych przeciw chrześcijańskiemu hrabstwu Ribagorza, obok twierdz w Lascuarre i Castigaleu. Podczas wykopalisk odnaleziono fragmenty ceramiki o szarej fakturze, datowane na połowę XI wieku. Około 1060 roku zamek zdobył król Ramiro I, co przypieczętowało koniec jego znaczenia militarnego — wraz z Lascuarre włączono go do baronii Castro, będącej w XIII wieku w rękach rodu Saluces (Felipe de Saluces władał nią w 1292 roku). Twierdza odzyskała chwilowe znaczenie podczas wojny na Półwyspie Iberyjskim z Napoleonem, gdy okoliczne wzgórza wykorzystywał partyzant znany jako „Beneficiado de Laguarres" w walce z wojskami francuskimi. W 2006 roku stanowisko wpisano jako Bien de Interés Cultural (BIC) w kategorii strefy archeologicznej.

Kiedy przyjechać?

Najlepszą porą na wędrówkę są wiosna, gdy okoliczne łąki pokrywają kwiaty, oraz jesień, z jej złocistymi barwami lasów. Latem warto wybrać się wcześnie rano, by uniknąć upału — teren jest odsłonięty i przez większość dnia mocno nasłoneczniony.

Najczęstsze pytania

Czy wstęp na teren zamku jest otwarty? Ruiny znajdują się na wolnym powietrzu, na szczycie góry dostępnym pieszym szlakiem — nie jest to obiekt z wydzielonym, płatnym wejściem.

Ile zostało z pierwotnej budowli? Głównym śladem po twierdzy są pozostałości okrągłej wieży o średnicy ok. 8 metrów, mocno zniszczonej i pozbawionej pierwotnej wysokości.

Czy trasa nadaje się dla rodzin z dziećmi? Tak, okoliczne szlaki określane są jako umiarkowanie trudne i odpowiednie na rodzinne wycieczki, choć wymagają dobrego obuwia i zapasu wody.

Co widać ze szczytu? Panoramę na zbiornik Barasona, ujście Ésery i Isábeny, górę Turbón, a przy dobrej widoczności — pasmo Pirenejów.