O tym miejscu
Castell de Siurana to średniowieczne ruiny zamku wznoszące się na klifie nad wsią Siurana, w gminie Cornudella de Montsant, w regionie Priorat (prowincja Tarragona). Miejsce łączy dramatyczne widoki na góry Montsant z jedną z najbardziej burzliwych kart historii średniowiecznej Katalonii.
Kto zbudował zamek i dlaczego stał się tak ważny?
Fortyfikacja na klifie nad Siuraną powstała za panowania muzułmańskiego, prawdopodobnie między przełomem VIII a połową IX wieku. Z tego punktu kontrolowano rozległe terytorium rozciągające się między Camp de Tarragona a Les Garrigues — obszar obejmujący większość dzisiejszego Priorat oraz fragmenty Alt Camp, Baix Camp, Conca de Barberà, Les Garrigues, a według niektórych źródeł także część Ribera d'Ebre. Emirat Xibrana, jak nazywano wówczas Siuranę, był ostatnim muzułmańskim ośrodkiem władzy utrzymującym się na terenie dzisiejszej Katalonii, gdy większość regionu znajdowała się już pod kontrolą chrześcijańską.
Jak doszło do zdobycia zamku przez chrześcijan?
Naturalna niedostępność klifu sprawiała, że Siurana broniła się długo po upadku innych muzułmańskich twierdz w okolicy. Ostatecznie w latach 1153-1154 zamek zdobyły siły Ramona Berenguera IV, hrabiego Barcelony, po długim oblężeniu. Po podboju większość dawnego terytorium emiratu włączono do nowo utworzonej królewskiej baliwii "Gór Siurany", podległej Alfonsowi I.
Co stało się z zamkiem, gdy stracił znaczenie militarne?
W XIII wieku, gdy granica chrześcijańsko-muzułmańska przesunęła się daleko na południe, Siurana przestała pełnić funkcję strategicznej twierdzy pogranicznej. Zamek zaczął służyć jako więzienie dla przedstawicieli wysokiej arystokracji. Najbardziej znanym więźniem osadzonym w Siuranie był Karol Kulawy — Karol II Andegaweński, książę Salerno, a później król Neapolu — przetrzymywany w latach 1286-1288. Fakt uwięzienia postaci tej rangi pokazuje, jak istotnym punktem strategicznym i symbolicznym pozostawała twierdza jeszcze długo po utracie znaczenia militarnego.
Dlaczego dziś oglądamy tylko ruiny?
Losy zamku dopełniła wojna żniwiarzy (Guerra dels Segadors) — konflikt między Katalonią a monarchią hiszpańską w XVII wieku. W 1651 roku, pod koniec tego konfliktu, twierdzę zniszczono na rozkaz króla Filipa IV Kastylijskiego. Od tego momentu Siurana nigdy nie odzyskała funkcji obronnej, a jej mury pozostały w stanie ruiny aż do współczesnych prac konserwatorskich.
Co można zobaczyć na miejscu obecnie?
Wewnątrz dawnego założenia obronnego nie da się dziś wejść, jednak prace konsolidacyjne pozwoliły zachować widoczne fragmenty murów oraz pozostałości wieży, które można oglądać z zewnątrz. Zamek stoi przy wejściu do wsi Siurana, dokładnie w miejscu, które przez wieki było jedynym naturalnym dostępem do osady — dziś to punkt, od którego rozciąga się widok na skalny cypel, dolinę i pasmo Montsant.
Jak zaplanować zwiedzanie Siurany?
Gmina Cornudella de Montsant organizuje zwiedzanie z przewodnikiem w weekendy: dynamiczne wycieczki odbywają się w każdą sobotę i niedzielę o godzinie 12:00, a raz w miesiącu, w drugi weekend, dostępne są także wycieczki teatralizowane o tej samej porze. Informacji i rezerwacji udziela biuro turystyczne w Cornudelli/Siuranie, dostępne również mailowo pod adresem visites@turismesiurana.org oraz telefonicznie.
Najczęstsze pytania
Czy można wejść do wnętrza zamku? Nie — wnętrze dawnego założenia obronnego nie jest udostępnione do zwiedzania, ale skonsolidowane fragmenty murów i wieży są dobrze widoczne z zewnątrz.
Kim był najsłynniejszy więzień przetrzymywany w zamku? Karol Kulawy (Karol II Andegaweński), późniejszy król Neapolu, więziony w Siuranie w latach 1286-1288.
Kiedy i dlaczego zamek został zniszczony? W 1651 roku, na rozkaz Filipa IV Kastylijskiego, pod koniec wojny żniwiarzy.
Czy da się zwiedzić Siuranę z przewodnikiem? Tak — w weekendy organizowane są wycieczki dynamiczne (soboty i niedziele, 12:00) oraz raz w miesiącu wycieczki teatralizowane; szczegóły ustala biuro turystyczne w Cornudelli.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.