Caldera de los Pinos de Gáldar

Caldera de los Pinos de Gáldar to wulkaniczny krater w gminie Moya, na północy Gran Canarii, w miejscu gdzie stykają się granice trzech gmin: Moya, Santa María de Guía i Gáldar. Ten punkt zbiegu granic nosi lokalną nazwę La Redonda i od pokoleń jest punktem orientacyjnym dla mieszkańców północnych zboczy wyspy.

Czym jest Caldera de los Pinos de Gáldar?

To stożek wulkaniczny typu strombolijskiego o wysokości około 150 metrów, we wnętrzu którego znajduje się zapadlisko (kaldera) o średnicy blisko 300 metrów. Cały twór wznosi się na wysokość około 1350 m n.p.m. Geolodzy szacują jego wiek na około 3000 lat, co czyni go jednym z najmłodszych wulkanów Gran Canarii - powstał w tym samym cyklu erupcyjnym co sąsiedni Montañón Negro, widoczny od strony wschodniej. Ze względu na wartości krajobrazowe i geologiczne kaldera została objęta ochroną jako pomnik przyrody (Monumento Natural), a wejście do jej wnętrza jest zabronione - to strefa wyłączona z ruchu turystycznego ze względu na kruchość ekosystemu.

Co zobaczysz na miejscu?

Zbocza kaldery porastają wiekowe sosny kanaryjskie, od których wzięła się nazwa miejsca - Pinos de Gáldar. Niektóre drzewa liczą sobie kilkaset lat, osiągają 15-25 metrów wysokości i pnie o obwodzie dochodzącym do niemal 8 metrów. Najbardziej okazały egzemplarz na wyspie, rosnący właśnie tutaj, ma około 33 metry wysokości, obwód 5,7 metra i wiek szacowany na blisko 450 lat. Widok na czarny, poszarpany stożek wulkaniczny otoczony zielenią starego lasu sosnowego to jeden z bardziej charakterystycznych krajobrazów północnej Gran Canarii.

Nieopodal znajduje się oficjalny punkt widokowy Mirador de los Pinos de Gáldar, wpisany do sieci miradorów Gran Canarii, z którego rozciąga się panorama na okoliczne wulkany i doliny.

Jak dotrzeć na miejsce?

Najpopularniejsza trasa piesza prowadzi z miejscowości Fontanales - liczy około 8,4 km i ma około 581 m przewyższenia. Szlak biegnie przez zielone wzgórza rejonu Pavón, a w drugiej połowie trasy robi się stromy i kamienisty, dlatego warto zabrać solidne buty trekkingowe. Wędrówkę można zakończyć powrotem do Fontanales przez Casas del Agua, tworząc pętlę. Punktem wyjścia bywa też sam mirador, położony na wysokości około 1546 m n.p.m.

Kiedy najlepiej przyjechać?

Ze względu na wysokość i otwarty teren najlepsze warunki panują wiosną i jesienią, gdy temperatury są łagodne, a widoczność zwykle najlepsza. Latem szlak bywa mocno nasłoneczniony i pozbawiony cienia poza fragmentami leśnymi, dlatego warto wyruszać wcześnie rano.

Najczęstsze pytania

Czy można wejść do wnętrza kaldery? Nie. Wnętrze Caldera de los Pinos de Gáldar jest strefą wyłączoną z ruchu turystycznego jako pomnik przyrody - dostępu zabraniają przepisy ochrony środowiska.

Ile trwa wędrówka do miradoru? Popularna trasa z Fontanales liczy około 8,4 km w pętli i zajmuje zwykle od 3 do 4 godzin, w zależności od kondycji i tempa.

Skąd wzięła się nazwa miejsca? Nazwa pochodzi od rosnących na zboczach wiekowych sosen kanaryjskich (pinos), z których jedna uchodzi za najstarszy i najokazalszy egzemplarz na całej wyspie.

Czy trasa jest trudna? Szlak nie wymaga doświadczenia wspinaczkowego, ale druga część podejścia jest stroma i kamienista, więc warto mieć dobre obuwie trekkingowe i zabrać wodę.