Branické divadlo

Branické divadlo to niewielki teatr w praskiej dzielnicy Braník, którego korzenie sięgają XIX wieku, a obecna scena działa dziś pod szyldem Divadlo BRAVO!.

Skąd wzięło się to miejsce?

Historia obiektu zaczyna się w 1868 roku, kiedy w Pradze powstało Towarzystwo Sportowo-Strażacko-Amatorskie, z którego wywodziło się później środowisko amatorskich aktorów z Braníka. Przez lata grywali oni głównie w miejscowych gospodach, bez własnej stałej sceny. Dopiero po zakończeniu I wojny światowej mieszkańcy Braníka postanowili wybudować własny dom kultury – wzorując się na ogólnonarodowej zbiórce funduszy na budowę Teatru Narodowego, sfinansowali budynek z własnych środków. Nowy teatr otworzono w 1925 roku, a pierwszym przedstawieniem wystawionym na jego deskach byli "Naši furianti" – klasyczna czeska komedia ludowa.

Jak zmieniało się przeznaczenie budynku?

Losy Branického divadla przez sto lat istnienia były burzliwe. Na scenie występowali zarówno amatorzy, jak i zawodowi aktorzy oraz artyści pantomimy. Pod koniec II wojny światowej budynek stracił funkcję teatralną i służył jako magazyn mebli. W latach sześćdziesiątych obiekt przeszedł pod zarząd Domu Kultury Praga 4 i przez pewien czas wykorzystywała go czechosłowacka telewizja. Prawdziwy rozkwit artystyczny nastąpił w latach osiemdziesiątych, kiedy to Boris Hybner zainicjował tu słynne sesje pantomimiczne "Mim Session" – wspólnie z Jiřím Turkiem stworzyli w Braníku enklawę wolnego, eksperymentalnego teatru, przyciągającą uwagę praskiego środowiska artystycznego.

Co dzieje się w teatrze dzisiaj?

Ze względu na zły stan techniczny budynek przez wiele lat stał praktycznie nieużywany, a działalność teatralną wznowiono dopiero pod koniec 2016 roku. Od 2021 roku obiektem zarządza najemca działający pod nazwą Divadlo BRAVO!, kontynuując tradycję sceny w Braníku, choć już pod nową marką i z nowym programem repertuarowym. Budynek zachował swój kameralny, lokalny charakter – to wciąż miejsce blisko związane z mieszkańcami dzielnicy, a nie duża, turystyczna instytucja kulturalna w centrum Pragi.

Dlaczego warto o nim wiedzieć?

Branické divadlo to przykład tego, jak lokalna inicjatywa społeczna – budowa teatru sfinansowana przez samych mieszkańców – może przetrwać stulecie mimo zmian ustrojowych, wojny i okresów zupełnego zaniku działalności. To także ciekawy fragment historii czeskiej sceny alternatywnej, związany z nazwiskiem Borisa Hybnera i ruchem pantomimy w Czechosłowacji lat 80.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstał Branické divadlo? Budynek teatru wzniesiono i otwarto w 1925 roku, choć korzenie amatorskiego ruchu teatralnego w Braníku sięgają 1868 roku.

Jak nazywa się teatr obecnie? Od 2021 roku scenę prowadzi najemca pod nazwą Divadlo BRAVO!, choć historyczna nazwa Branické divadlo wciąż funkcjonuje jako określenie samego budynku.

Co działo się w teatrze podczas wojny i w okresie komunizmu? Pod koniec II wojny światowej budynek pełnił funkcję magazynu mebli, a w latach sześćdziesiątych przeszedł pod zarząd Domu Kultury Praga 4, służąc też czechosłowackiej telewizji.

Dlaczego teatr był nieczynny? Zły stan techniczny budynku sprawił, że przez wiele lat nie odbywały się w nim przedstawienia – działalność wznowiono dopiero pod koniec 2016 roku.

Kim był Boris Hybner i jaki miał związek z tym miejscem? Boris Hybner to czeski mim i reżyser, który w latach osiemdziesiątych zorganizował w Braníckim divadle cykl "Mim Session", tworząc razem z Jiřím Turkiem ważny ośrodek eksperymentalnego teatru pantomimy w Pradze.