Belle-Croix

Belle-Croix to historyczne skrzyżowanie i rezerwat biologiczny w sercu Lasu Fontainebleau, na południe od miasta Fontainebleau, w departamencie Seine-et-Marne. Nazwa pochodzi od najstarszego udokumentowanego krzyża w tym lesie – pierwszy postawił tu w 1304 roku niejaki Pierre Tapereau. Krzyże w Fontainebleau nie były zwykłymi znakami pobożności: wyznaczały granice poszczególnych "straży" (fr. gardes), na jakie od wieków dzielono las na potrzeby administracji i polowań. Las podzielono na dziewięć takich sektorów, a Belle-Croix dała nazwę siódmemu z nich.

Dlaczego to miejsce było ważne dla królewskich polowań?

Skrzyżowanie przy Belle-Croix pełniło funkcję punktu zbornego podczas królewskich polowań. To tutaj gromadziła się i przegrupowywała procesja myśliwych, czasem kilkukrotnie w ciągu jednego dnia – tak zwane "quêtes et relais", czyli poszukiwania zwierzyny i zmiany posterunków. Dziś w tym samym miejscu znajduje się parking przy skrzyżowaniu dróg między Barbizon a Fontainebleau, będący punktem wyjścia dla popularnej pętli pieszej o długości około 2 kilometrów, prowadzącej przez Rezerwat Biologiczny Belle-Croix.

Co kryje rezerwat biologiczny?

Na terenie rezerwatu, w oddziale leśnym nr 880, znajduje się kilka oczek wodnych o dużym znaczeniu przyrodniczym, w tym Mare de Belle-Croix. To właśnie tutaj rośnie rzadki mech torfowiec Sphagnum magellanicum – gatunek uznawany za wskaźnikowy przy klasyfikacji obszaru w ramach inwentaryzacji ZNIEFF (Zone Naturelle d'Intérêt Écologique, Faunistique et Floristique), czyli francuskiego systemu oceny terenów o szczególnej wartości przyrodniczej.

Skąd wzięła się sława geologiczna Belle-Croix?

Plateau de Belle-Croix zapisało się także w historii geologii i mineralogii regionu. Już w 1774 roku pracujący tu kamieniarz nazwiskiem Laroche odkrył charakterystyczne formacje krystaliczne. W 1850 roku robotnik o nazwisku Benoit natrafił na grotę pełną kryształów, a w 1891 roku odkrycie to na nowo opisał niejaki Colinet. Sława tych znalezisk sięgnęła najwyższych kręgów – król Ludwik XVI miał osobiście przybyć z pobliskiego zamku w Fontainebleau, by zobaczyć te osobliwości, i otrzymał wówczas okazałą kolekcję kryształów kalcytu, za jakie region ten jest znany do dziś.

Jak Belle-Croix zainspirowało malarzy?

Płaskowyż Belle-Croix był również jednym z ulubionych miejsc malarzy szkoły z Barbizon – nurtu francuskiego realizmu, do którego należeli między innymi Camille Corot i Charles-François Daubigny, znani z pejzaży Lasu Fontainebleau. To malownicze miejsce zainspirowało też mniej znanego dziś artystę związanego z tym środowiskiem, Alfreda-Josepha Dannequina, którego prace przedstawiające plateau Belle-Croix trafiły do zbiorów muzealnych, między innymi Musée d'Orsay w Paryżu oraz Musée d'art et d'histoire w Genewie.

Najczęstsze pytania

Czy przy Belle-Croix można zaparkować? Tak, przy skrzyżowaniu dróg między Barbizon a Fontainebleau znajduje się parking, będący popularnym punktem startowym wycieczek pieszych po lesie.

Jak długa jest pętla piesza wokół Belle-Croix? Trasa dookoła Rezerwatu Biologicznego Belle-Croix liczy około 2 kilometrów.

Skąd pochodzi nazwa Belle-Croix? Od najstarszego znanego krzyża w Lesie Fontainebleau, wzniesionego w 1304 roku przez Pierre'a Tapereau, wyznaczającego granicę jednej ze "straży" leśnych.

Co szczególnego znajduje się w tutejszych stawach? Rosną tam rzadkie torfowce z gatunku Sphagnum magellanicum, istotne dla klasyfikacji przyrodniczej tego terenu.