Amálino údolí

Amálino údolí to przyrodniczy rezerwat leżący na południowy wschód od Kašperskich Hor, w granicach Chráněné krajinné oblasti Šumava, niedaleko wsi Nicov. Obszar chroniony ustanowiono 1 stycznia 1994 roku, a jego łączna powierzchnia wynosi 80,93 hektara. Większość terenu, 77,35 ha, znajduje się w powiecie Klatovy w kraju pilzneńskim, natomiast pozostałe 3,58 ha leży już w powiecie Prachatice, w kraju południowoczeskim. Ten podział administracyjny odzwierciedla granicę między regionami, która akurat przecina dolinę.

Jak wygląda teren rezerwatu?

Kształt obszaru chronionego jest nieregularny i złożony — nie jest to prosty, zwarty obszar, lecz teren ściśle powiązany z biegiem potoku Zlatý potok. Strumień płynie przez rezerwat głęboką doliną w kierunku ze wschodu na zachód, tworząc oś, wokół której skupia się większość cennych siedlisk przyrodniczych. To właśnie ukształtowanie doliny, ze stromymi zboczami i wilgotnym dnem, buduje mozaikę różnych środowisk na stosunkowo niewielkiej przestrzeni.

Jakie siedliska można tu spotkać?

W obrębie rezerwatu występują rozproszone, ale wyraźnie zaznaczone siedliska: skalne wychodnie, tereny podmokłe, skupiska drzew oraz źródliska. Taka różnorodność mikrośrodowisk sprawia, że Amálino údolí jest miejscem o znaczącej wartości pod względem występowania gatunków związanych zarówno ze skałami i suchszymi partiami zboczy, jak i z wilgotnymi, cienistymi zakątkami doliny.

Co przypomina o dawnym górnictwie złota?

Wzdłuż Zlatego potoku zachowały się widoczne ślady dawnego płukania i wydobycia złota — sztolnie oraz inne pozostałości górnicze świadczące o tym, że dolina od dawna przyciągała poszukiwaczy cennego kruszcu. W niektórych z tych sztolni dziś bytują nietoperze, dla których stare wyrobiska stały się naturalnym schronieniem i miejscem hibernacji. W sztolni Kristina umieszczono ponadto stację sejsmiczną, co pokazuje, że dawne wyrobiska górnicze znalazły także zastosowanie naukowe.

Jakie szlaki prowadzą przez dolinę?

Przez teren rezerwatu przebiegają ścieżki edukacyjne, w tym „Cestou zlatokopů" (Szlakiem poszukiwaczy złota) oraz „Stezka strážců hranice" (Szlak strażników granicy), a także część tras okrężnych z Javorníka. Dzięki temu odwiedzający mogą poznawać historię górnictwa i przyrodę doliny, poruszając się wyznaczonymi, oznakowanymi trasami, nie ingerując przy tym w chronione siedliska.

Najczęstsze pytania

Kiedy utworzono rezerwat Amálino údolí? Rezerwat został ustanowiony 1 stycznia 1994 roku.

Jak duży jest obszar chroniony? Powierzchnia rezerwatu wynosi 80,93 hektara, z czego większość leży w kraju pilzneńskim, a mniejsza część w kraju południowoczeskim.

Co jest głównym elementem krajobrazu doliny? Oś doliny stanowi Zlatý potok, płynący głębokim wąwozem ze wschodu na zachód.

Czy w rezerwacie zachowały się ślady po górnictwie? Tak, wzdłuż potoku widoczne są sztolnie i inne pozostałości po dawnym wydobyciu i płukaniu złota, a część z nich zamieszkują nietoperze.

Jakie szlaki turystyczne prowadzą przez Amálino údolí? Przez rezerwat prowadzą ścieżki edukacyjne „Cestou zlatokopů" i „Stezka strážců hranice" oraz fragmenty tras okrężnych Javorníka.