Abbaye Notre-Dame de Maylis

Abbaye Notre-Dame de Maylis to niewielki klasztor benedyktynów oliwetańskich stojący na wzniesieniu w krainie Chalosse, w departamencie Landes, na trasie między Saint-Sever a Orthez. Miejsce łączy dwie warstwy historii: dawny ośrodek pielgrzymkowy poświęcony Maryi oraz stosunkowo młodą wspólnotę zakonną, która osiadła tu w połowie XX wieku. Dla podróżnych to przystanek, gdzie cisza wzgórza, prosta architektura kościoła klasztornego i zapach suszonych ziół tworzą wyjątkowy klimat prowincjonalnej Gaskonii.

Skąd wzięło się to miejsce i jak powstało opactwo?

Wzgórze Maylis było celem pielgrzymek maryjnych już od co najmniej XV wieku – w tamtym czasie stał tu skromny kościół, przy którym proboszczowie prowadzili nauczanie wiary dla okolicznej ludności. Dopiero w 1946 roku na miejscu dawnego sanktuarium osiedlili się mnisi należący do kongregacji benedyktynów oliwetańskich. Ich wspólnota rozwijała się szybko i już dwa lata później, 30 sierpnia 1948 roku, dotychczasowy przeorat został podniesiony do rangi opactwa. Od tego momentu Maylis jest samodzielnym klasztorem, a nie filią innego domu zakonnego.

Skąd pochodzi nazwa Maylis?

Nazwa miejscowości bywa tłumaczona – choć etymologia ta nie jest bezspornie potwierdzona – jako połączenie gaskońskich słów oznaczających „matkę” i „lilię”. W tej interpretacji Maylis znaczyłoby dosłownie „Matka Lilii”, co nawiązuje do maryjnych litanii, w których Matka Boża porównywana jest do kwiatu symbolizującego czystość. Niezależnie od dokładnego pochodzenia słowa, kult maryjny pozostaje rdzeniem tożsamości tego miejsca od stuleci.

Kim są benedyktyni oliwetanie, którzy mieszkają w Maylis?

Kongregacja oliwetańska powstała na początku XIV wieku w Toskanii z inicjatywy sieneńskiego szlachcica, późniejszego świętego Bernarda Tolomei, oraz dwóch jego towarzyszy. Trzej założyciele postanowili żyć według reguły św. Benedykta, tworząc nową gałąź rodziny benedyktyńskiej. Nazwę zawdzięczają opactwu macierzystemu – Monte Oliveto Maggiore pod Sieną – stąd określenie „benedyktyni od Świętej Maryi z Góry Oliwnej”, w skrócie oliwetanie. Wspólnota w Maylis jest jednym z domów tej gałęzi zakonu obecnych we Francji.

Czym zajmują się mnisi na co dzień?

Poza modlitwą liturgiczną, która wyznacza rytm dnia w klasztorze, mnisi z Maylis opiekują się sanktuarium maryjnym i przyjmują pielgrzymów oraz gości szukających ciszy na rekolekcjach. Utrzymanie wspólnoty od dziesięcioleci opiera się także na produkcji rękodzielniczej – mnisi wytwarzają świece lane tradycyjną metodą oraz suszą i pakują ziołowy napar znany jako tisane de Maylis.

Skąd wzięła się słynna tisane de Maylis?

Historia tego naparu sięga początku lat pięćdziesiątych XX wieku. Do ojca Emmanuela zgłosił się starszy mężczyzna z okolicy, twierdząc, że na terenie opactwa rośnie dziko cenna roślina lecznicza. Kilka lat później, gdy zaprzyjaźniony ksiądz cierpiał na dokuczliwe kolki nerkowe, ojciec Emmanuel przygotował dla niego napar z tej właśnie rośliny. Dolegliwości ustąpiły w ciągu kilku godzin, a wieść o skuteczności ziela szybko rozniosła się po okolicy. Od tamtej pory tisane de Maylis, ceniona za działanie oczyszczające i wspomagające pracę nerek, jest jednym z rozpoznawalnych produktów klasztoru i trafia do sprzedaży również poza Landami.

Najczęstsze pytania

Czy opactwo można zwiedzać? Tak, sanktuarium i kościół klasztorny są dostępne dla odwiedzających i pielgrzymów, którzy mogą też uczestniczyć w nabożeństwach prowadzonych przez mnichów.

Czy w Maylis można zatrzymać się na dłużej? Klasztor przyjmuje gości szukających wyciszenia, zgodnie z benedyktyńską tradycją gościnności, choć warunki pobytu warto wcześniej ustalić bezpośrednio ze wspólnotą.

Co warto kupić na miejscu? Charakterystyczne dla Maylis są ręcznie robione świece oraz ziołowy napar tisane de Maylis, sprzedawane w sklepiku klasztornym.

Gdzie dokładnie leży opactwo? Maylis znajduje się w krainie Chalosse, w departamencie Landes, na wzniesieniu pomiędzy miastami Saint-Sever i Orthez.