Zabytki w Norwegii
Lista 55 miejsc z kategorii Zabytki w Norwegii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 35 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Vasshjulet i Losby, Olav Tryggvason monument, Madserud gård.
-
Akerøy Fort
Utgård
Akerøy Fort to dawna twierdza morska na wyspie Akerøya w gminie Hvaler, na południowo-wschodnim wybrzeżu Norwegii. Przez ponad sto lat strzegła wejścia do zewnętrznego Oslofjordu i dróg morskich prowadzących do Fredrikstad. Dziś jest ciekawym celem dla osób lubiących historię militarną, żeglarstwo i spacery po wyspach. Gdzie leży Akerøy Fort? Fort znajduje się na niewielkiej wyspie w archipelagu Hvaler, przy granicy ze Szwecją, około 59,05° szerokości północnej. Archipelag jest rozproszonym zbiorem wysp i skalistych szkierów, a Akerøya należy do jego zewnętrznej części. Jak powstał fort? Pierwsze umocnienia miały być niewielkim redutem z bali, który chronił żeglugę przed piratami działającymi na Morzu Północnym i w Skagerraku oraz osłaniał podejście do Fredrikstad. Norweskie źródła lokalne wskazują na rok 1664, a w innych opracowaniach pojawia się rok 1684 i obawa przed atakiem ze strony Szwecji. Około 1680 roku fort rozbudowano o wieżę artyleryjską, tzw. donżon, według planów generała Johana Caspara de Cicignona. W latach 40. XVIII wieku dobudowano kamienny mur obronny. Kto tu służył? W latach 1681–1807 na Akerøy mieszkali stali komendanci. W 1801 roku stała załoga liczyła zaledwie 19 ludzi, ale w czasie wojny mogło tu stacjonować nawet 150 żołnierzy. Fort dysponował 27 działami. Choć nigdy nie został zaatakowany, jego obecność działała odstraszająco na przeciwników w zewnętrznym Oslofjordzie. Dlaczego fort zburzono? W czasie wojen napoleońskich, po utracie floty duńsko-norweskiej w 1807 roku, uznano, że fortu nie da się utrzymać. Naczelny dowódca, książę Christian August, nakazał jego zburzenie, aby wróg nie mógł go zająć i wykorzystać jako bazy. Rozbiórka nastąpiła w grudniu 1807 roku. Przyroda wokół Wyspa Akerøya została objęta ochroną jako rezerwat przyrody w 1978 roku, a od 2009 roku wchodzi w skład Parku Narodowego Ytre Hvaler. To oznacza, że wizyta łączy historię z obserwacją krajobrazu szkierów, morskiego wybrzeża i przyrody chronionej. Warto pamiętać o przepisach obowiązujących w parku narodowym i rezerwacie. Najczęstsze pytania Czy Akerøy Fort jest zachowany w całości? Nie. Fort zburzono na rozkaz w 1807 roku, więc dziś zostały po nim głównie ślady na wyspie i pamięć historyczna. Kiedy powstał fort? Źródła podają lata 60. lub 80. XVII wieku. Rozbudowa o wieżę artyleryjską nastąpiła około 1680 roku. Czy fort brał udział w bitwach? Nie, nigdy nie został zaatakowany, ale pełnił rolę odstraszającą. Czy wyspa jest objęta ochroną? Tak, od 1978 roku jako rezerwat, a od 2009 roku w ramach Parku Narodowego Ytre Hvaler. Dla kogo to miejsce? Dla miłośników historii obronności, żeglarzy, kajakarzy i osób szukających spokojnych, nadmorskich krajobrazów południowej Norwegii.
-
Austad gård
Drammen
Austad Manor (norw. Austad gård) to zabytkowy dwór w Drammen, w południowo-wschodniej Norwegii, wchodzący dziś w skład Drammens Museum. Neoklasycystyczny budynek główny stoi w otoczeniu parku z alejami i starymi drzewami, a jego historia sięga średniowiecza. Skąd się wzięło to miejsce? Gospodarstwo Austad pojawia się w przekazach po raz pierwszy w 1391 roku i już wcześnie wyrosło na duży majątek ziemski. Do 1647 roku należało do korony, później weszło w skład dóbr Hannibala Sehesteda. W 1697 roku majątek wyznaczono jako główną posiadłość, wolną od podatku, dla starosty Paula Gluda. Glud wzniósł tu okazały zespół zabudowań, który spłonął w 1807 roku. Jak wygląda obecny budynek? Obecny dwór powstał w latach 1808–1813, na zachowanych piwnicach po spalonym poprzedniku. Budowali go Peder von Cappelen i jego żona. Dzięki temu bryła łączy pamięć o dawnym założeniu z architekturą początku XIX wieku. Kto tu mieszkał? W 1842 roku Austad kupił Hans Kiær, a rodzina utrzymała majątek przez dziesięciolecia. Ostatni prywatny właściciel, Tom Kiær, musiał z niego zrezygnować w 1928 roku. Posiadłość przejął bank Den norske Creditbank, a w 1931 roku budynek główny nabyła gmina Skoger. Austad jako muzeum Gdy w 1964 roku gmina Skoger została włączona do Drammen, przekazała Austad Drammens Museum. W 1967 roku dwór otwarto jako muzeum, a wnętrza urządzono wyposażeniem ze zbiorów Drammens Museum. Budynek główny objęto ochroną jako zabytek kultury już w 1923 roku, natomiast aleję i grupy drzew w parku chroni od 1964 roku status pomnika przyrody. Najczęstsze pytania Gdzie leży Austad Manor? W Drammen, w okręgu Buskerud w Norwegii, na terenie dawnej gminy Skoger. Czy można zwiedzać wnętrza? Dwór należy do Drammens Museum, ale dostępność bywa zmienna. Część źródeł opisuje obiekt jako zamknięty dla zwiedzających, więc przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje u muzeum. Czy to miejsce jest chronione? Tak. Budynek główny jest zabytkiem kultury od 1923 roku, a park z aleją i grupami drzew ma status pomnika przyrody od 1964 roku. Dla kogo jest ta wizyta? Dla osób zainteresowanych norweską historią lokalną, architekturą początku XIX wieku i dawnymi majątkami ziemskimi. Nawet jeśli wnętrza są niedostępne, spacer po parku i obejrzenie budynku z zewnątrz pozwalają poczuć skalę dawnej posiadłości. Dlaczego warto zajrzeć? Austad to dobry przykład tego, jak norweski majątek przechodził od korony przez urzędników i kupców aż do instytucji publicznych. Kolejne etapy tej historii, od wzmianki z 1391 roku, przez pożar w 1807 roku, po otwarcie muzeum w 1967 roku, są czytelne w samej zabudowie i otoczeniu. Miejsce pasuje do dnia spędzonego w Drammen, w połączeniu z innymi atrakcjami kulturalnymi miasta, a zwłaszcza z samym Drammens Museum, którego jest częścią.
-
Oscarshall
Oslo
Oscarshall to neogotycki pałac letni na półwyspie Bygdøy w Oslo, wzniesiony w XIX wieku jako królewska rezydencja wypoczynkowa. Stoi nad niewielką zatoką Frognerkilen i uchodzi za jeden z najpiękniejszych przykładów norweskiej architektury neogotyckiej. Czym jest Oscarshall? To tzw. maison de plaisance, czyli budynek zaprojektowany nie do codziennych rządów, lecz do odpoczynku i przyjmowania gości. Zamiast surowej twierdzy powstała romantyczna budowla z wieżyczkami, krenelażem i ostrołukowymi oknami, która wygląda jak średniowieczny zamek w miniaturze. Pałac wraz z budynkami pomocniczymi i otaczającym parkiem tworzy spójny zespół, jeden z najważniejszych przejawów norweskiego romantyzmu narodowego. Kto go zbudował i kiedy? Pałac powstał w latach 1847–1852 dla króla Oskara I i królowej Józefiny, władców Szwecji i Norwegii w ramach unii. Projektantem był duński architekt Johan Henrik Nebelong. Nazwa pochodzi od imienia monarchy, który zamówił budowę. Jak wyglądają wnętrza? Wnętrza w całości wykonali norwescy artyści i rzemieślnicy, co było ważnym gestem wobec lokalnej tradycji. W jadalni znajdują się obrazy Joachima Fricha, Adolpha Tidemanda i Hansa Gudego, czołowych malarzy swojej epoki. W latach 2005–2009 przeprowadzono gruntowną renowację, podczas której przywrócono kolorystykę i meble do stanu z 1859 roku. Dzięki temu zwiedzający widzą wnętrza zbliżone do tych, które znali pierwsi goście. Z czego jeszcze słynie? W 1881 roku król Oskar II udostępnił pałac publicznie jako muzeum. W 1929 roku rozważano zamieszkanie w nim następcy tronu Olava i księżnej Märthy, lecz plan upadł z powodu trudności finansowych i sprzeciwu politycznego. Para zamieszkała ostatecznie w posiadłości Skaugum. Pałac pozostaje własnością państwa i jest oddany do dyspozycji króla. Na terenie parku działa Queen Joséphine Gallery, otwarta przez królową Sonję 13 czerwca 2013 roku. Prezentuje przede wszystkim grafikę i prace na papierze. Najczęstsze pytania Gdzie leży Oscarshall? Na półwyspie Bygdøy w Oslo, nad zatoką Frognerkilen. W pobliżu znajduje się wiele muzeów, więc łatwo połączyć wizytę ze zwiedzaniem całego półwyspu. W jakim stylu jest pałac? Jest to neogotyk z elementami romantyzmu narodowego, z wieżyczkami i ozdobnymi detalami, nawiązującymi do średniowiecznych zamków. Czy można zwiedzać wnętrza? Pałac funkcjonuje jako muzeum od 1881 roku. Godziny otwarcia i dostępność zmieniają się sezonowo, dlatego przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje na oficjalnej stronie. Czy to nadal rezydencja królewska? Formalnie pałac jest własnością państwa i pozostaje do dyspozycji króla, ale pełni głównie funkcję muzealną i reprezentacyjną. Czy to dobre miejsce na spacer? Tak. Park wokół pałacu i widok na fiord sprawiają, że warto poświęcić tu więcej czasu niż tylko na obejrzenie budynku, zwłaszcza w ciepłe dni.
-
Trøgstad Fort
Indre Østfold
Trøgstad Fort to górska twierdza w gminie Indre Østfold we wschodniej Norwegii, zbudowana w latach 1912–1917. Należy do największych fortów śródlądowych w kraju i jest jednym z najciekawszych obiektów militarnych regionu. Do czego służył Trøgstad Fort? Fort powstał jako część systemu obronnego Fossum, którego zadaniem była ochrona kierunku od strony Szwecji. Razem z fortem Høytorp, galeriami artyleryjskimi przy moście w Fossum oraz stanowiskami dział przy moście kolejowym w Langnes tworzył twierdzę uznawaną w swoim czasie za najpotężniejszą w Norwegii. Prace przy Trøgstad ruszyły mniej więcej w tym samym czasie co budowa Høytorp. Źródła różnią się co do roku ukończenia: najczęściej podaje się 1917, choć w niektórych tekstach pojawia się 1918. Co jest w środku? Fortyfikacja robi wrażenie skalą. W skale wydrążono około 1,3 km tuneli, a na powierzchni znajdują się osłonięte stanowiska ogniowe oraz około 500 metrów okopów. Całość została wtopiona we wzgórze, dlatego z zewnątrz widać niewiele, a prawdziwą skalę poznaje się dopiero, idąc podziemnymi korytarzami. Jaką rolę fort odegrał w czasie II wojny światowej? 13 kwietnia 1940 roku załoga fortu powstrzymała niemieckie natarcie prowadzące drogą nr 22 od strony Båstad. Dwa dni później, 15 kwietnia, fort skapitulował, a Niemcy zajmowali go do końca wojny. Jak obiekt wykorzystywano po wojnie? Trøgstad Fort miał wyjątkowo długą historię użytkowania. W latach 1945–1956 działały tu stacja radarowa i szkoła. Od 1955 do 1995 roku mieścił się warsztat amunicyjny armii, a w latach 1959–1991 obszar służył lotnictwu wojskowemu jako stanowisko kontroli radarowej dla baterii rakietowej Nike. Uważa się go za fortyfikację o najdłuższym okresie czynnej służby: od otwarcia w 1917 roku do zamknięcia systemu Nike w 1990 roku. Cała działalność wojskowa zakończyła się w styczniu 1997 roku. Jak wygląda fort dzisiaj? Obiekt jest własnością gminy Indre Østfold. Utrzymywany jest jako muzeum i teren rekreacyjny, dostępny dla osób zainteresowanych historią wojskowości, fortyfikacjami i lokalnym dziedzictwem. Starsze materiały jako właściciela wymieniają jeszcze gminę Trøgstad, która po reformie samorządowej 2020 roku nie istnieje już jako odrębna jednostka. Dla kogo jest to miejsce? miłośników historii wojskowości i architektury obronnej, osób zainteresowanych kampanią norweską z kwietnia 1940 roku, rodzin szukających nietypowej wycieczki w okolicach Indre Østfold, fotografów lubiących betonowe i skalne konstrukcje w otoczeniu lasu. Najczęstsze pytania Kiedy zbudowano Trøgstad Fort? Budowę prowadzono w latach 1912–1917, a część źródeł podaje rok 1918 jako zakończenie prac. Gdzie leży fort? W gminie Indre Østfold, w regionie Østfold we wschodniej Norwegii, w pobliżu miejscowości Trøgstad. Czy fort brał udział w walkach? Tak. W kwietniu 1940 roku obrońcy zatrzymali na krótko niemieckie natarcie, ale fort poddał się po dwóch dniach. Do kogo należy obiekt? Do gminy Indre Østfold, która utrzymuje go jako miejsce dziedzictwa kulturowego. Czy można zwiedzać tunele? Fort funkcjonuje jako muzeum i teren otwarty dla odwiedzających. Terminy wejść do podziemi warto sprawdzić na stronie gminy lub lokalnej organizacji turystycznej.
-
Skansen (Tromsø)
Tromsø
Skansen w Tromsø to zabytkowy kompleks drewnianych budynków na niewielkim wzniesieniu tuż nad wodą, w samym centrum miasta. To jedno z najstarszych miejsc w Tromsø, a jego historia sięga czasów, gdy miasta jeszcze nie było. Czym jest Skansen w Tromsø? Nazwa pochodzi od dawnej fortyfikacji. Wał ziemny na wzgórzu uznaje się za pozostałość umocnień ze średniowiecza. Najstarsza znana wzmianka pisemna pochodzi z lat 1742–1745, z zapisków majora Petera Schnitlera, który badał przebieg granicy w północnej Norwegii. Już wtedy nikt nie umiał dokładnie powiedzieć, kiedy i po co wał powstał. Według lokalnych historyków może on być starszy od tej wzmianki nawet o około pięć wieków. Jak wygląda historia miejsca? W 1789 roku, po otwarciu handlu w północnej Norwegii, na wzgórzu zbudowano stację celną. Budynek celny jest najstarszym zachowanym obiektem w okolicy. Gdy w 1794 roku Tromsø otrzymało prawa miejskie, mieszkało tu zaledwie około 80 osób, a urząd celny należał do niewielu publicznych miejsc w osadzie. Zabudowa, którą widać dzisiaj, powstawała w przybliżeniu od końca XVIII wieku do około 1850 roku. To drewniane domy typowe dla północnonorweskiego budownictwa, ustawione wokół dawnego wału. W późniejszych latach miejsce zmieniało przeznaczenie. Około 1890 roku działał tu szpital dla chorych na choroby zakaźne. Leczono w nim m.in. pacjentów z dyfterytem, jeszcze w 1904 i 1932 roku. Teren był wtedy większy niż obecnie. Do kogo należą budynki? Budynki na wzgórzu należą do gminy Tromsø. Zabudowania przy nabrzeżu są własnością fundacji Stiftelsen Polarmuseet, związanej z Muzeum Polarnym. W 1991 roku opiekę nad Skansenem przejęło miejskie muzeum i odnowiło cały teren. Co można tu zobaczyć dzisiaj? Skansen jest przede wszystkim miejscem na spokojny spacer. Warto obejrzeć drewniane budynki z przełomu XVIII i XIX wieku, zobaczyć wał i popatrzeć na port z niewielkiego wzniesienia. W głównym budynku mieszczą się dziś biura i sale konferencyjne, więc wnętrza zwykle nie są zwiedzane jak w typowym muzeum. W małym budynku działa restauracja. Najczęstsze pytania Czy Skansen w Tromsø to skansen w sensie muzeum na wolnym powietrzu? Nie. Nazwa oznacza tu dawne umocnienie, a nie zbiór przeniesionych zabytkowych domów. Gdzie leży Skansen? W centrum Tromsø, przy nabrzeżu, w pobliżu ulicy Søndre Tollbodgate. Z głównych ulic miasta dojdziesz tu pieszo w kilka minut. Z jakiego okresu pochodzą budynki? Z okresu od około 1789 do około 1850 roku. Czy da się wejść do środka? Główny budynek pełni funkcje biurowe. Do zwiedzania najlepiej nadaje się zewnętrzna część kompleksu oraz restauracja. Dlaczego Skansen jest ważny dla miasta? Jest jednym z najstarszych punktów w historii Tromsø: łączy ślad średniowiecznej fortyfikacji z początkami urzędowej obecności państwa w osadzie, zanim ta stała się miastem w 1794 roku.
-
Gulskogen gård
Drammen
Gulskogen Manor to zabytkowa posiadłość ziemska nad rzeką Drammenselva w Drammen, w norweskim regionie Buskerud. Dziś działa jako oddział Muzeum Sztuki i Historii Kultury w Drammen, a otaczający ją rozległy park jest otwarty dla zwiedzających. To dobry cel na spokojną wycieczkę dla miłośników historii, architektury i spacerów wśród zieleni. Jak powstała posiadłość Gulskogen? Gospodarstwo należało pierwotnie do zamożnego chłopa, Hansa Hansena Gulskogena, a w 1793 roku trafiło na licytację. Kupili je Peter Nicolai Arbo i Anne Cathrine Collett, jedni z najbogatszych i najbardziej wpływowych mieszkańców Drammen. W ciągu kilku lat przekształcili dawną zagrodę w coś zupełnie innego: dawne zabudowania zamieniono w klasycystyczne wille wiejskie, wzorowane na architekturze angielskiej i duńskiej. Niższe partie terenu zajął park krajobrazowy o powierzchni około 30 akrów. Główny dwór pochodzi z początku XIX wieku i jest utrzymany w stylu klasycyzmu nawiązującego do Ludwika XVI. Źródła podają różne daty budowy, dlatego najbezpieczniej mówić o przełomie XVIII i XIX stulecia. Rodzina Arbo i jej wpływ na miejsce Po przeprowadzce założyciela do Danii w 1809 roku posiadłość była wynajmowana i służyła jedynie okazjonalnie jako letnia rezydencja. Stałym domem stała się dopiero w 1828 roku, gdy zamieszkał tu Christian Fredrik Arbo, krewny założyciela, wraz z żoną. Rodzina utrzymała Gulskogen przez kolejne pokolenia. Wśród mieszkańców byli ludzie związani ze sztuką i architekturą. Mieszkał tu malarz Peter Nicolai Arbo (1831–1892), znany z romantycznych, narodowych w duchu obrazów, oraz architekt Christian Fredrik Arbo (1876–1951). Ostatnią właścicielką była artystka tekstylna Ingeborg Arbo (1872–1958). Dzięki temu wnętrza i otoczenie niosą ślady kilku pokoleń, a nie jednej epoki. Muzeum w dawnym domu rodzinnym W 1959 roku Gulskogen otwarto jako muzeum. Dziś jest częścią Muzeum Sztuki i Historii Kultury w Drammen, prowadzonego jako fundacja powołana w 1996 roku. Zwiedzanie wnętrz głównego budynku jest możliwe w dni otwarte, więc warto wcześniej sprawdzić aktualny kalendarz na stronie muzeum. Gulskogen uchodzi za jeden z lepiej zachowanych przykładów norweskich majątków z końca XVIII i początku XIX wieku. Pozwala zobaczyć, jak żyła zamożna rodzina kupiecka i przemysłowa z okolic Drammen, miasta słynącego dawniej z handlu drewnem. Park i spacer Park jest otwarty dla publiczności od maja do października. To dobre miejsce na odpoczynek: ścieżki prowadzą wśród starych drzew i trawników, a układ ogrodu pokazuje zasady kształtowania krajobrazu, które były modne w czasach budowy posiadłości. Teren leży przy rzece, co dodaje mu uroku, zwłaszcza w ciepłe dni. Najczęstsze pytania Czy Gulskogen Manor można zwiedzać? Tak. Park jest dostępny od maja do października, a główny budynek można obejrzeć w dni otwarte muzeum. Gdzie leży Gulskogen Manor? W Drammen, w regionie Buskerud w Norwegii, nad rzeką Drammenselva, kilka kilometrów od centrum miasta. Kto zbudował posiadłość? Przekształcili ją Peter Nicolai Arbo i Anne Cathrine Collett po zakupie gospodarstwa na licytacji w 1793 roku. Kto ostatni mieszkał w Gulskogen? Ostatnią właścicielką z rodziny Arbo była artystka tekstylna Ingeborg Arbo. Ile czasu zaplanować na wizytę? Na spacer po parku i zwiedzanie wnętrz wystarczy zwykle od jednej do dwóch godzin, w zależności od tempa i zainteresowań. Dla kogo to miejsce? Dla osób lubiących historię, dawne wnętrza, architekturę klasycystyczną i spokojne spacery. Sprawdzi się też jako przystanek podczas zwiedzania Drammen.
-
Austråttborgen
Ottersbo
Austrått to dwór w gminie Ørland w regionie Trøndelag w środkowej Norwegii, położony na żyznym półwyspie nad Trondheimsfjordem. Przez ponad tysiąc lat mieszkali tu możni, szlachcianki i królewscy urzędnicy, którzy zapisali się w historii kraju. Dziś to jeden z najbardziej znanych zabytków świeckich tej części Norwegii. Skąd się wzięła nazwa Austrått? W dawnych źródłach spotkasz zapisy takie jak Østråt, Østeraat, Austaat czy Austråt. Nazwę wywodzi się ze staronordyckich słów oznaczających wschód i posiadłość, więc można ją rozumieć jako „wschodnią własność". Pisownia zmieniała się w zależności od epoki i pisarza. Jak długa jest historia tego miejsca? Rezydencja istnieje od X wieku. Z miejscem wiąże się Skjegge Asbjørnsson, przeciwnik prób chrystianizacji środkowej Norwegii za czasów Olafa Tryggvasona, choć jego kopca grobowego nigdy nie zidentyfikowano. W XI wieku mieszkał tu możnowładca (lendmann) Finn Arnesson. Dwór był więc ośrodkiem władzy na długo przed czasami, w których powstał obecny budynek. Kim była Ingerd Ottesdatter i co wydarzyło się w 1537 roku? Najsłynniejszy rozdział dziejów Austrått to spór pani Ingerd Ottesdatter z arcybiskupem Olavem Engelbrektssonem, jednym z ostatnich katolickich hierarchów Norwegii. Arcybiskup trzykrotnie plądrował posiadłość i miał udział w śmierci dwóch zięciów Ingerd. W 1537 roku, podczas jednego z ostatnich znanych działań na norweskiej ziemi, jego ludzie wylądowali na Ørland i ponownie złupili dwór swojej głównej przeciwniczki. W 1552 roku Ingerd przekazała majątek córce Lucie Nilsdatter i jej mężowi Jensowi Tillufssønowi Bjelke. Kto nadał dworowi dzisiejszy kształt? Rodzina Bjelke utrzymała posiadłość przez kolejne pokolenia. Wdowa po ich synu zarządzała nią przez sześć lat, a następnie przekazała ją kanclerzowi Jensowi Bjelke. Układ dworu, który widzimy dziś, przypisuje się kanclerzowi Ove Bjelke; budowę zakończono około 1656 roku. To właśnie z jego czasów pochodzi charakter założenia, łączącego rezydencję z gospodarstwem. Co stało się z dworem w XX wieku? W 1916 roku budynek główny strawił pożar. Odbudowę rozpoczęto w latach dwudziestych i ukończono w 1961 roku, więc odtworzenie trwało kilkadziesiąt lat. Dwór należy do państwa norweskiego, a zarządza nim muzeum sztuki użytkowej z Trondheim, Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum. Najczęstsze pytania Gdzie leży Austrått? W gminie Ørland, w regionie Trøndelag, w środkowej Norwegii. Współrzędne to około 63,70° N i 9,74° E. Czy Austrått to zamek czy dwór? Określa się go jako dwór (manor). Mieszkali w nim szlachcice i urzędnicy, a nie był to klasyczny zamek królewski. Kiedy powstał obecny kształt budynku? Układ przypisywany jest kanclerzowi Ove Bjelke, a prace ukończono około 1656 roku. Czy budynek jest oryginalny? Nie w całości. Po pożarze w 1916 roku odbudowywano go od lat dwudziestych do 1961 roku. Kto jest właścicielem? Państwo norweskie. Zarząd sprawuje muzeum w Trondheim. Dlaczego warto odwiedzić to miejsce? Bo łączy tysiąc lat historii Norwegii: od wczesnych wodzów, przez konflikt z arcybiskupem, po rodzinę Bjelke i odbudowę po pożarze. Dla osób interesujących się historią i dawną architekturą Trøndelag to naturalny punkt na trasie.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.