Wybrzeże w Portugalii
Lista 65 miejsc z kategorii Wybrzeże w Portugalii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 44 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Old Pier of Porto Santo, Praia da Adraga, Guia Lighthouse.
-
Farolim posterior de São João da Foz
Porto
São João da Foz Range Rear Light w Porto to tylny sygnał tzw. toru podejściowego (range) na wejściu do rzeki Douro. Nie jest to samodzielna latarnia w kształcie wieży: światło zamontowano na zachodniej wieży kościoła São João Baptista da Foz w dzielnicy Foz do Douro. Czym jest ta latarnia i do czego służy? Para świateł „range" działa jak celownik dla statków. Żeglarz widzi dwa światła jedno nad drugim i gdy układają się w jednej linii, wie, że płynie bezpiecznym kursem do ujścia Douro. Światło przednie stoi na słupie przy nabrzeżu, a tylne, opisywane tutaj, znajduje się znacznie wyżej, na wieży kościoła, dzięki czemu oba dobrze się od siebie odróżniają. Jak wygląda światło i jakie ma parametry? Wysokość ogniskowa wynosi około 38 m n.p.m. Światło jest zaznaczane w wykazach jako żółte, choć na zdjęciach wygląda na czerwone. Jego charakterystyka to 3 sekundy świecenia i 2 sekundy przerwy. Konstrukcja jest czynna, ale sama wieża jest zamknięta dla zwiedzających. Gdzie to jest i jak je zobaczyć? Kościół stoi na placu Largo da Igreja, tuż za ogrodem Jardim do Passeio Alegre. Miejsce jest ogólnodostępne, więc światło można obejrzeć z zewnątrz podczas spaceru po Foz. Warto zwrócić uwagę na samą wieżę: to element miejskiego krajobrazu, a nie klasyczna latarnia z galerią. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Jardim do Passeio Alegre to XIX-wieczny park z palmami i muszlą koncertową, jeden z pierwszych kąpielisk, z których korzystało mieszczaństwo Porto. Forte de São João Baptista da Foz to twierdza strzegąca ujścia rzeki, której budowę rozpoczęto w 1570 roku. Felgueiras, latarnia na końcu starego falochronu po północnej stronie ujścia, to inny obiekt niż opisywane tu światło. Molo północne Rio Douro z czerwono-białą wieżyczką z 2010 roku to kolejny sygnał przy wejściu do rzeki. Kiedy przyjechać? Światło działa w nocy, ale kościół i okolicę najlepiej oglądać za dnia, gdy otwarte są park i promenada. Wieczorem warto połączyć spacer po Foz z zachodem słońca nad Atlantykiem, a po ciemku zerknąć w stronę wieży, by zobaczyć rytmiczny sygnał. Najczęstsze pytania Czy można wejść na wieżę z latarnią? Nie. Teren wokół jest otwarty, ale wieża jest zamknięta dla zwiedzających. Czy to to samo co latarnia Felgueiras? Nie. Felgueiras stoi na końcu falochronu przy ujściu, a opisywane światło jest zamontowane na wieży kościoła w głębi dzielnicy. Jakiego koloru jest światło? W wykazach figuruje jako żółte, lecz na zdjęciach wydaje się czerwone. Świeci w rytmie 3 sekundy włączone, 2 sekundy przerwy. Jak odróżnić światło tylne od przedniego? Przednie znajduje się na słupie na nabrzeżu rzeki, tylne na wieży kościoła, na wysokości około 38 m. Ile czasu potrzeba na obejrzenie? Wystarczy kilkanaście minut, najlepiej w ramach dłuższego spaceru po Foz do Douro i parku Passeio Alegre.
-
Farol do Forte do Cavalo
Sesimbra
Latarnia Forte do Cavalo stoi w Sesimbrze, na zachodnim skraju miasta, w obrębie XVII-wiecznego fortu na wzgórzu nad zatoką. To niewysoka, ale historyczna latarnia: siedmiometrowa wieża działa od końca XIX wieku, a jej światło leży 35 metrów nad poziomem morza. Czym jest Forte do Cavalo? Nazwa odnosi się zarazem do fortu i do latarni, która w nim powstała. Oficjalnie twierdza nosi imię São Teodósio da Ponta do Cavalo. Patronem był książę Teodozjusz, następca tronu Portugalii. Potoczna nazwa pochodzi od pobliskiej plaży i strumienia Cavalo. Latarnia znajduje się w dystrykcie Setúbal, w zachodniej części Sesimbry, na wzniesieniu Cerro da Assenta. Jak powstał fort? Budowę prowadzono w latach 1648–1652 z polecenia króla Jana IV, w czasach wojny o odzyskanie niepodległości od Hiszpanii. Projekt przypisuje się inżynierowi wojskowemu Sebastiãowi Pereirze de Frias. Fort miał wzmacniać obronę Setúbal i wpisywał się w linię umocnień wybrzeża ciągnącą się od Albarquel po Sesimbrę. Trzęsienie ziemi w 1755 roku mocno go uszkodziło, jednak obiekt zachował znaczenie strategiczne. Jako fortyfikacja służył do 1834 roku. Od kiedy świeci latarnia? W 1895 roku przebudowano część fortu pod potrzeby sygnalizacji morskiej, a prace rozpoczęto w listopadzie. Światło zapalono 15 września 1896 roku; początkowo było to stałe światło czerwone. W latach 1916–1918, podczas I wojny światowej, latarnia pozostawała wygaszona. W 1927 roku zmieniono ją na stałe światło białe z regularnymi zaciemnieniami. Z czasem urządzenie zautomatyzowano, a dziś pracuje na nim optyka LED o zasięgu 14 mil morskich. Obiekt jest pod opieką Marynarki Wojennej Portugalii i figuruje jako nieruchome dobro kultury o znaczeniu publicznym. Co warto zobaczyć w okolicy? Sesimbra to nadmorskie miasteczko rybackie w dystrykcie Setúbal, więc latarnię dobrze połączyć ze spacerem po zatoce i okolicznych plażach, w tym przy plaży Cavalo, od której fort wziął potoczną nazwę. Widok na zatokę i wybrzeże sprawia, że wzgórze jest dobrym punktem na krótki postój w zwiedzaniu miasta. Warto zwrócić uwagę na samą sylwetkę niskiej wieży wtopionej w mury dawnej baterii. Kiedy przyjechać? Latarnia widoczna jest przez cały rok, a spacer po okolicy najprzyjemniejszy jest w ciągu dnia przy dobrej widoczności. Wieczorem można zobaczyć światło w działaniu. Sesimbra najbardziej tętni życiem latem, wiosną i jesienią jest spokojniej. Najczęstsze pytania Czy Forte do Cavalo to fort czy latarnia? Jedno i drugie. Fort São Teodósio da Ponta do Cavalo powstał w XVII wieku, a latarnię wbudowano w jego dawną wysoką baterię pod koniec XIX wieku. Jak wysoka jest latarnia? Wieża ma 7 metrów, a światło znajduje się na wysokości 35 metrów nad poziomem morza. Kto zarządza latarnią? Portugalska Marynarka Wojenna, która opiekuje się obiektem od czasu jego przebudowy na latarnię. Kiedy latarnia zaczęła działać? 15 września 1896 roku, ze stałym czerwonym światłem. Obecnie świeci białym światłem z optyką LED.
-
Farol da Ponta da Agulha
Santa Cruz
Latarnia morska Ponta da Agulha leży na Ilhéu do Bugio, najdalej wysuniętej na południowy wschód wyspie archipelagu Desertas, administracyjnie należącym do gminy Santa Cruz na Maderze. To nie punkt na lądzie głównej wyspy, tylko czynny znak nawigacyjny na bezludnym skrawku skał na Atlantyku. Gdzie dokładnie stoi latarnia? Obiekt znajduje się na współrzędnych około 32,404° N, 16,464° W, na wyspie Bugio, kilkanaście kilometrów na południowy wschód od Madery. W niektórych katalogach latarnia figuruje też pod nazwą Ilhéu de Bugio. Najbliższym większym miastem jest Funchal. Jak wygląda i od kiedy działa? Obecna wieża pochodzi z 2003 roku. Poprzedniczką była sześciokątna betonowa konstrukcja z 1961 roku. Światło znajduje się na wysokości ok. 72 m n.p.m. (236 stóp), dzięki czemu jest widoczne z daleka dla statków płynących w pobliżu Madery. Sama wieża jest niewysoka; to wysokie położenie na skalnym grzbiecie decyduje o zasięgu światła. Czy można wejść do latarni? Nie. Latarnia jest urządzeniem eksploatowanym przez służby morskie i nie jest udostępniona zwiedzającym. Wyspy Desertas to obszar chroniony, a lądowanie bez zezwolenia nie jest możliwe. Jak ją zobaczyć? Najrozsądniejszym sposobem jest rejs łodzią lub katamaranem z południowego wybrzeża Madery. Z pokładu widać wyspy Desertas w całości, a przy dobrej widoczności także sylwetkę Bugio z latarnią. Na samej Maderze nie ma tradycyjnego punktu widokowego przy tej latarni, dlatego wypatruj jej raczej z morza niż z lądu. Kiedy się wybrać? Rejsy w stronę Desertas najlepiej planować przy spokojnym morzu i dobrej widoczności; warunki na Atlantyku zmieniają się szybko, więc o aktualną pogodę zapytaj organizatora rejsu. Zabierz lornetkę lub aparat z zoomem, bo z łodzi latarnia jest daleko. Najczęstsze pytania Czy Ponta da Agulha to latarnia na wybrzeżu Santa Cruz? Nie. Choć wpisana jest w gminie Santa Cruz, stoi na wyspie Bugio w archipelagu Desertas, a nie na głównym lądzie Madery. Kiedy zbudowano obecną wieżę? W 2003 roku. Wcześniej, od 1961 roku, działała tu betonowa wieża o sześciokątnym kształcie. Czy latarnia jest czynna? Tak, to czynny znak nawigacyjny, bez dostępu dla turystów. Ile metrów nad morzem świeci światło? Około 72 m n.p.m.
-
Farol da Ribeira Brava
Ribeira Brava
Ribeira Brava Light (Farol da Ribeira Brava) to niewielka latarnia morska w miasteczku Ribeira Brava, na południowym wybrzeżu Madery. Stoi na skalnym cyplu nad Atlantykiem, około 16 km na zachód od Funchal, i do dziś pełni funkcję czynnego światła nawigacyjnego. Co to za latarnia? To jedna z mniejszych latarni wyspy. Budowla ma kształt prostej, kwadratowej wieżyczki o wysokości ok. 6 metrów i dwóch kondygnacjach: szerszy dolny poziom jest biały, a górny czerwony. Zbudowano ją w latach 30. XX wieku (najczęściej podaje się rok 1930). Światło znajduje się na wysokości około 34 metrów nad poziomem morza, co wynika z położenia na wzniesionym cyplu, a nie z wysokości samej wieży. Latarnia nadaje czerwony błysk co pięć sekund. W odróżnieniu od potężnych latarni na przylądkach Ponta do Pargo czy São Lourenço ta pełni rolę lokalną: oznacza okolice portu i wybrzeża miasteczka. Lokalna promocja turystyczna traktuje ją jako symbol związku mieszkańców z morzem i wielowiekowej tradycji rybackiej. Jak dojechać? Ribeira Brava leży przy południowej trasie wyspy, ok. 16 km od Funchal. Dojedziesz tu samochodem szybką drogą ekspresową VR1 w około 20 minut albo autobusem linii jadących wzdłuż południowego wybrzeża. Latarnię znajdziesz przy nadmorskiej części miasta, w pobliżu promenady i portu, więc łatwo połączyć ją ze spacerem po centrum. Co zobaczysz w okolicy? Nadmorska promenada i plaża z kamieniami oraz widokiem na Atlantyk. Centrum Ribeira Brava z kościołem parafialnym i placem miejskim, kawiarniami i lokalnymi restauracjami. Muzeum Etnograficzne Madery, położone w miasteczku, poświęcone tradycyjnemu życiu na wyspie. Zachód i wschód wybrzeża: Ponta do Sol, Câmara de Lobos i Cabo Girão w niedalekiej odległości. Kiedy przyjechać? Południowe wybrzeże Madery jest zwykle bardziej słoneczne niż północne, więc na spacer nad morze nadaje się większość roku. Najlepsze światło do zdjęć jest o zachodzie słońca, gdy czerwony błysk latarni jest dobrze widoczny. Wizyta zajmuje zwykle krótką chwilę, dlatego warto traktować ją jako element dłuższego zwiedzania miasteczka. Najczęstsze pytania Czy można wejść do środka latarni? Nie, to mała latarnia pełniąca funkcję czynnego znaku nawigacyjnego. Ogląda się ją z zewnątrz. Kiedy zbudowano latarnię w Ribeira Brava? W latach 30. XX wieku; zazwyczaj podaje się rok 1930. Jak daleko jest do Funchal? Około 16 km na zachód, czyli ok. 20 minut jazdy samochodem. Czy latarnia nadal działa? Tak. Nadaje czerwone światło błyskowe co pięć sekund.
-
Farol de Vale Formoso
Capelo
Latarnia Vale Formoso stoi w miejscowości Capelo, na zachodnim krańcu wyspy Faial na Azorach. To młoda latarnia: powstała w latach 50. XX wieku, gdy wybuch wulkanu zniszczył dawną latarnię na przylądku Capelinhos. Dziś jest ważnym znakiem nawigacyjnym dla statków przepływających przy zachodnim wybrzeżu wyspy i ciekawym przystankiem w trasie po półwyspie Capelo. Dlaczego powstała latarnia Vale Formoso? W latach 1957–1958 w rejonie Capelinhos trwała erupcja podmorskiego wulkanu. Wcześniejsza latarnia, wzniesiona na przylądku pod koniec XIX wieku i uruchomiona w 1903 roku, została wówczas wyłączona z użytku. Żeglarze potrzebowali nowego światła na tym odcinku wybrzeża, więc zbudowano obiekt w Vale Formoso, około 2,5 km na południowy wschód od dawnej latarni. Wzmianki w niektórych katalogach latarni podają datę tylko orientacyjnie, jako koniec lat 50. Jak wygląda latarnia? Wieża ma około 14 metrów wysokości i jest betonową konstrukcją w kształcie ściętego stożka. Na szczycie znajduje się galeria i niewielka lampa. Światło umieszczono na wysokości około 114 m n.p.m., dlatego jego zasięg, podawany w przybliżeniu na 12–13 mil morskich, wystarcza do oświetlenia sporego fragmentu oceanu. Nie jest to zabytek o bogatej ornamentyce, ale funkcjonalna budowla z lat powojennych, osadzona na klifowym wybrzeżu. Co zobaczysz w okolicy? Latarnia leży na półwyspie Capelo, na klifach południowo-zachodniej części Faial. Główną atrakcją regionu jest Ponta dos Capelinhos: krajobraz księżycowych popiołów, stara latarnia częściowo zasypana podczas erupcji oraz centrum interpretacyjne wulkanu. Wizytę przy Vale Formoso warto połączyć z tym miejscem, bo oba obiekty dzieli zaledwie kilka kilometrów. Z okolicy rozciągają się widoki na Atlantyk i wulkaniczne zbocza półwyspu. Jak dojechać? Najwygodniej samochodem lub taksówką z Horty, głównego miasta wyspy. Do Capelo prowadzą drogi regionalne wzdłuż północnego i południowego wybrzeża, a po wyspie nie trzeba daleko jechać: Faial ma około 21 km długości. Komunikacja publiczna jest rzadka, dlatego wynajem auta ułatwia zwiedzanie kilku punktów w jeden dzień. Kiedy przyjechać? Pogoda na Azorach zmienia się szybko. Najlepsze warunki do oglądania wybrzeża bywają latem i na początku jesieni, a przy mgle lub niskich chmurach widoczność z klifów jest ograniczona. Najpewniej wybrać poranek lub późne popołudnie, gdy światło jest łagodne. Najczęstsze pytania Czy latarnia Vale Formoso to ta sama, co latarnia Capelinhos? Nie. Latarnia Capelinhos jest starsza, a po erupcji w 1957 roku wyłączono ją z użytku. Vale Formoso została zbudowana jako zastępstwo. Jak wysoka jest latarnia? Wieża ma około 14 m, a światło znajduje się na wysokości około 114 m n.p.m. Gdzie leży latarnia? W rejonie Capelo, na wyspie Faial, około 2,5 km na południowy wschód od przylądka Capelinhos. Czy warto zwiedzać ją razem z Capelinhos? Tak. Oba miejsca opowiadają o tej samej erupcji, a dojazd z jednego do drugiego jest krótki.
-
Farol da Azeda
Setúbal
Latarnia Azeda (Farol da Azeda) stoi w Setúbal, w dystrykcie Setúbal, na terenie dawnej Quinta da Azeda. To smukła, walcowata wieża o wysokości 31 metrów, która od 1940 roku wyznacza światłem drogę statkom wpływającym w rejon ujścia Sado i wybrzeża Arrábidy. Nie jest to latarnia nadmorska: leży około 3 kilometrów w głębi lądu, na wzniesieniu nad miastem. Jak powstała latarnia Azeda? Światło zapaliło się 6 czerwca 1940 roku. Pierwotnie lampa stała w prostej budce na wzgórzu i dawała stałe czerwone światło o zasięgu 8 mil morskich, podniesionym jeszcze w tym samym roku do 10 mil. W marcu 1985 roku zmieniono je na światło błyskowe. Kilka lat później okolicę zabudowały nowe osiedla, które zasłaniały lampę, więc w 1996 roku postawiono obecną wieżę o wysokości 31 metrów. Jak działa dziś? Latarnia nadaje żółte światło błyskowe: błysk trwa trzy sekundy, a cykl powtarza się co sześć sekund. Zasięg wynosi 22 mile morskie, czyli około 40 kilometrów. Wieża pełni też drugą funkcję – jest wieżą ciśnień, która zaopatruje Setúbal w wodę. Dzięki temu to obiekt bardziej użytkowy niż typowa latarnia turystyczna. Co zobaczysz na miejscu? Latarnię Azeda ogląda się z zewnątrz. To nowoczesna konstrukcja z lat 90., bez zabytkowego wystroju, za to dobrze widoczna z wielu punktów miasta i jego okolic. Współrzędne: 38,5387 N, 8,8785 W. Obiekt nie ma ochrony konserwatorskiej, nie jest muzeum i nie prowadzi regularnych zwiedzań wnętrza. Warto dołączyć ją do spaceru lub przejazdu po wschodniej części Setúbal albo zobaczyć wieczorem, gdy zaczyna świecić. Jak dotrzeć do latarni Azeda? Najłatwiej samochodem lub taksówką ze śródmieścia Setúbal – odległość do wzgórza jest niewielka. Dojazd zajmuje kilkanaście minut, a przy planowaniu trasy najlepiej wpisać w nawigację nazwę Farol da Azeda lub podane współrzędne. Z Lizbony do Setúbal dojedziesz autostradą A2 w około godzinę, a potem kierujesz się na wzgórza nad miastem. Kiedy przyjechać? Wieża wygląda dobrze w świetle poranka i późnego popołudnia, ale najbardziej charakterystyczna jest po zmroku, gdy widać żółte błyski. Pogoda w Setúbal sprzyja zwiedzaniu przez większość roku, a lato jest suche i słoneczne. Najczęstsze pytania Czy latarnia Azeda leży na wybrzeżu? Nie. Stoi około 3 kilometrów od morza, na wzniesieniu w Setúbal. Czy można wejść na wieżę? Nie ma informacji o regularnym udostępnianiu wnętrza. Obiekt służy żegludze i zaopatrzeniu w wodę, dlatego ogląda się go z zewnątrz. Jaki jest zasięg światła? Obecne żółte światło błyskowe ma zasięg 22 mil morskich. Ile ma wysokości? Wieża ma 31 metrów i została zbudowana w 1996 roku. Czy to ta sama latarnia co w Oeiras, Porto czy na Azorach? Nie. To odrębna latarnia w mieście Setúbal, w głębi lądu, na południe od Lizbony.
-
Farol da Ponta da Serreta
Serreta
Latarnia morska Serreta (Farol da Serreta) stoi we wsi Serreta, na północno-zachodnim wybrzeżu wyspy Terceira w archipelagu Azorów. Biało-czerwona wieża wznosi się na szczycie klifu na przylądku Ponta do Queimado, czyli w najdalej wysuniętym na zachód punkcie wyspy. To spokojny przystanek dla osób objeżdżających Terceirę samochodem: oprócz latarni dostajesz tu szeroką panoramę Atlantyku. Czym jest latarnia w Serrecie? Na tym cyplu stały dotąd cztery kolejne latarnie. Pomysł postawienia światła na Ponta da Serreta pojawił się już w portugalskim planie oświetlenia wybrzeży z 1883 roku, a przylądek bywał wtedy nazywany także Ponta do Queimado. Obecna konstrukcja to kilkunastometrowa wieża z włókna szklanego, pomalowana na biało w czerwone poziome pasy. Jej lampa piątego rzędu zasilana jest energią słoneczną, a sama latarnia działa automatycznie. Co zobaczysz na miejscu? Latarnia leży na terenie Parku Przyrody Terceiry, więc otacza ją surowy, klifowy krajobraz z zielonymi pastwiskami i ciemnymi skałami wulkanicznymi. Teren wokół jest otwarty i pełni funkcję punktu widokowego. Przy dobrej widoczności na horyzoncie rysuje się wyspa Graciosa. Wnętrza wieży nie zwiedza się, dlatego wizyta zajmuje zwykle 20–30 minut. Jak dojechać do latarni Serreta? Serreta należy do gminy Angra do Heroísmo i leży na północno-zachodnim krańcu Terceiry. Najwygodniej dojechać samochodem lub skuterem z Angry do Heroísmo albo z Praia da Vitória drogami regionalnymi w stronę zachodniego wybrzeża. Transport publiczny w tej części wyspy kursuje rzadko, więc auto z wypożyczalni to najlepszy wybór. Współrzędne latarni: 38,766 N, 27,374 W. Kiedy przyjechać? Najlepsza jest pogodna pora dnia, gdy widać daleko w głąb oceanu, a przy okazji możesz podziwiać zachód słońca nad wodą. Azorska pogoda zmienia się szybko, a na klifie bywa wietrznie, więc zabierz wiatrówkę i sprawdź prognozę przed wyjazdem. Najpewniejsze warunki panują latem. Najczęstsze pytania Czy do latarni w Serrecie można wejść do środka? Nie, to automatyczna latarnia zasilana panelami słonecznymi i wnętrze nie jest udostępniane. Ogląda się ją z zewnątrz i z okolicznego terenu widokowego. Gdzie dokładnie leży latarnia? Na klifie Ponta do Queimado, w parafii Serreta na północno-zachodnim wybrzeżu Terceiry, w gminie Angra do Heroísmo. Ile czasu przeznaczyć na wizytę? Wystarczy około pół godziny na spacer, zdjęcia i podziwianie widoku. Warto połączyć ją z objazdem północnego i zachodniego wybrzeża wyspy. Czy latarnia jest tą samą, którą wznoszono w XX wieku? Nie. Na tym miejscu stały cztery latarnie, a obecna, nowoczesna wieża z włókna szklanego jest ostatnią z nich.
-
Farol da Cantareira
Porto
Latarnia Cantareira w Porto to niewielka latarnia nabrzeżna na północnym brzegu ujścia Douro, w nadmorskiej dzielnicy Foz do Douro. Leży na współrzędnych około 41,147° N, 8,667° W, przy promenadzie Marginal da Cantareira, kilka minut spacerem od ogrodów Passeio Alegre. Czym jest latarnia Cantareira? Obiekt pełni funkcję światła kierunkowego (range front light) prowadzącego statki przy wejściu do rzeki. Katalogi latarni podają rok 1915, czerwone światło przerywane o zasięgu około 9 mil morskich oraz słupową konstrukcję w czerwono-białe pasy. Zarządza nią portugalska marynarka. To zatem nie wysoka wieża z galerią, lecz skromna, funkcjonalna konstrukcja nawigacyjna, a jej urok wynika z miejsca. Co jeszcze zobaczysz w okolicy? Foz do Douro była do XIX wieku wioską rybacką poza murami miasta, nazywaną dawniej São João da Foz. Tuż obok stoi znacznie starsza latarnia São Miguel-o-Anjo. Zbudowano ją w 1528 roku z polecenia biskupa Miguela da Silvy. Uchodzi za pierwszą latarnię w Portugalii i jest zabytkiem w stylu renesansowym: ma prostokątną podstawę, ośmioboczną kopułę i figurę archanioła Michała w środku. W pobliżu znajdują się też dawny budynek pilotów barry Douro z 1841 roku i wieża semaforowa z 1852 roku. W okolicy leżą ponadto Forte de São João da Foz, ogrody Passeio Alegre, a na falochronie latarnia Felgueiras. Dla fotografa to jedno z lepszych miejsc w Porto na ujęcia rzeki wpadającej do Atlantyku. Jak dojechać? Z centrum Porto jedzie się wzdłuż rzeki w stronę oceanu. Najprzyjemniej dotrzeć tramwajem linii 1 z Infante (okolice Ribeiry) do końcowego przystanku w Foz, a stamtąd przejść promenadą kilkaset metrów. Można też dojechać autobusem miejskim lub samochodem, choć parkowanie w Foz bywa trudne w weekendy. Kiedy przyjechać? Najlepsze światło jest o zachodzie słońca, gdy ocean zabarwia się na pomarańczowo. Latem promenada jest tłoczna, wiosną i jesienią spokojniejsza. Podczas silnego sztormu fale uderzają o wał nadbrzeżny, więc zachowaj odstęp od krawędzi. Okolica jest również dobrym miejscem do obserwacji ptaków brodzących i morskich, zwłaszcza przy niskim stanie wody. Czy do latarni można wejść? Nie. Dostęp ogranicza się do terenu wokół obiektu, a latarnię ogląda się z zewnątrz. Wstęp na promenadę i do ogrodów jest bezpłatny. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie leży latarnia Cantareira? W Foz do Douro, na północnym brzegu ujścia rzeki Douro w Porto, przy promenadzie Marginal da Cantareira. Czy to ta sama latarnia co São Miguel-o-Anjo? Nie. São Miguel-o-Anjo to zabytkowa renesansowa latarnia z 1528 roku, a Cantareira to mała latarnia kierunkowa z XX wieku. Stoją niedaleko siebie i łatwo zobaczyć obie podczas jednego spaceru. Czy wejście jest płatne? Nie, promenada i otoczenie są ogólnodostępne i bezpłatne. Ile czasu zajmuje zwiedzanie? Samo oglądanie latarni to kilka minut. Ze spacerem po promenadzie, fortem i ogrodami Passeio Alegre warto zarezerwować około dwóch godzin.
-
Farol da Gibalta
Oeiras
Latarnia Gibalta (Gibalta Lighthouse) stoi w gminie Oeiras, około 10 km na zachód od centrum Lizbony, tuż przy nadmorskiej linii kolejowej do Cascais. To niewielka, ale ciekawa historycznie latarnia: jej poprzedniczka zawaliła się na tory w 1952 roku, a obecna wieża powstała kilkadziesiąt metrów dalej. Jak wygląda latarnia w Gibalcie? Obiekt to biała, walcowata wieża zwieńczona kopułą, ozdobiona czerwonymi pasami biegnącymi po jej powierzchni. Światło ma czerwoną barwę i pochodzi z lampy fluorescencyjnej. Latarnia działa do dziś jako czynny znak nawigacyjny, a od 1981 roku pracuje automatycznie, bez stałej obsady latarników. Współrzędne: około 38,699° N, 9,266° W. Jaka jest historia latarni? Pierwsza latarnia w Gibalcie rozpoczęła pracę w maju 1914 roku. Dnia 31 marca 1952 roku, po okresie złej pogody, osunęła się skarpa nad torami. Część budowli runęła na linię kolejową, a w wykolejeniu pociągu na linii Cascais zginęło dziesięć osób, a 38 zostało rannych. Przyczyną katastrofy były osuwiska wywołane ulewami i słabym stanem zboczy. Po wypadku uruchomiono tymczasowe światło. Nową wieżę zbudowano około 30 metrów od poprzedniej i oddano do użytku w maju 1954 roku. Wciąż stoi w tym samym miejscu, nad torami i wodami ujścia Tagu. Jak dojechać do Gibalty? Latarnia leży na odcinku Lizbona – Cascais, między stacjami w rejonie Algés, Dafundo i Cruz Quebrada. Linia ta, otwarta w 1889 roku, biegnie wzdłuż brzegu, więc najwygodniej dotrzeć tu pociągiem z dworca Cais do Sodré i wysiąść na jednej z pobliskich stacji, a resztę drogi przejść pieszo. Samochodem dojedziesz z Lizbony trasą nadbrzeżną w kierunku Oeiras. Co jeszcze warto zobaczyć w okolicy? Wzdłuż wybrzeża Oeiras biegnie promenada nadmorska, dobra na spacer lub rower. Można połączyć wizytę z oglądaniem innych latarni Portugalii, które tworzą popularną wśród turystów trasę, a także z zatrzymaniem się w Oeiras, Belém czy Cascais. Kiedy przyjechać? Latarnię najlepiej oglądać w ciągu dnia przy dobrej widoczności, kiedy wyraźnie widać biel wieży i czerwone pasy. Wieczorem warto wrócić, aby zobaczyć czerwone światło. Dobrą porą na spacer wzdłuż brzegu są wiosna i wczesna jesień. Najczęstsze pytania Czy do latarni Gibalta można wejść do środka? Nie. To czynny, automatyczny znak nawigacyjny, który ogląda się z zewnątrz. Gdzie dokładnie jest latarnia? W Oeiras, około 10 km od centrum Lizbony, przy linii kolejowej Lizbona – Cascais. Kiedy zbudowano obecną wieżę? Obecna wieża została otwarta w maju 1954 roku, po tym jak poprzednia, z 1914 roku, uległa zniszczeniu w osuwisku w 1952 roku. Jakie światło ma Gibalta? Czerwone, wytwarzane przez lampę fluorescencyjną.
-
Farol do Ilhéu Chão
Santa Cruz
Latarnia morska Ilhéu Chão stoi na północnym krańcu bezludnej wysepki Ilhéu Chão, należącej do archipelagu Desertas na południowy wschód od Madery. Administracyjnie wyspy podlegają gminie Santa Cruz. To czynny znak nawigacyjny, który zobaczysz raczej z pokładu łodzi niż z lądu. Gdzie dokładnie stoi latarnia? Ilhéu Chão leży w grupie Desertas, oddzielone od największej wyspy archipelagu, Deserta Grande, wąskim przesmykiem o szerokości około 500 metrów. Współrzędne latarni to ok. 32,59° N, 16,55° W. Na wysepce są dwie budowle: wieża latarni na północnym końcu oraz parterowy budynek około 600 metrów dalej na południe. Jak wygląda i jak działa? Latarnia została zbudowana w 1959 roku. To biała, cylindryczna wieża z betonu, wysoka na ok. 14 metrów, postawiona na kwadratowym budynku technicznym. Mimo skromnej wysokości światło znajduje się około 112 metrów nad poziomem morza, bo wysepka sama wznosi się nad wodą. Latarnia nadaje dwa białe błyski co 15 sekund, a jej zasięg wynosi 13 mil morskich. Dzięki temu jest widoczna dla statków płynących w tej części Atlantyku, między Maderą a Porto Santo. Co jeszcze warto wiedzieć o wyspie? Ilhéu Chão i Deserta Grande zostały w 1864 roku sprzedane kupcowi Alexandre'owi Fernandesowi Camacho oraz jego synowi, również Alexandre'owi Camacho. Dziś archipelag Desertas jest obszarem chronionym, a dostęp na wyspy jest ograniczony. Latarnię oglądają zazwyczaj uczestnicy rejsów wokół Desertas lub obserwacji morskiej fauny, wypływających z Madery. Jak zobaczyć latarnię? Nie ma tu drogi ani przystani dla zwiedzających. Najrealniejszy sposób to rejs łodzią z Madery, najlepiej w dzień o spokojnym morzu, gdy białą wieżę widać na tle skał i oceanu. Przygotuj aparat z dłuższym obiektywem, bo z wody latarnię obserwuje się z dystansu. Wieczorem charakterystyczne dwa błyski są widoczne z morza, o ile pozwala na to pogoda i widoczność. Czy nie pomylić z inną latarnią? Nazwa bywa mylona z Ilhéu do Farol, czyli wysepką z latarnią przy Ponta de São Lourenço na wschodnim krańcu Madery. To zupełnie inny obiekt. Latarnia z Ilhéu Chão leży znacznie dalej od brzegu, w archipelagu Desertas. Najczęstsze pytania Czy można wejść do latarni na Ilhéu Chão? Nie. To czynny znak nawigacyjny na bezludnej wysepce w chronionym archipelagu, bez infrastruktury dla turystów. Kiedy powstała latarnia? W 1959 roku. Wieża ma około 14 metrów, a światło leży na wysokości ok. 112 m n.p.m. Jaki jest sygnał świetlny? Dwa białe błyski co 15 sekund, widoczne z odległości 13 mil morskich. Skąd najlepiej ją zobaczyć? Z łodzi podczas rejsu wokół wysp Desertas, wypływającego z Madery.
-
Farolim de Câmara de Lobos
Câmara de Lobos
Latarnia Câmara de Lobos (Farol de Câmara de Lobos) to niewielka latarnia morska na południowym wybrzeżu Madery, w gminie Câmara de Lobos, około 7 km na zachód od Funchal. Stoi na cyplu nad Atlantykiem i od 1937 roku wyznacza żeglarzom ten odcinek wyspy. Co to za latarnia? Betonowa wieża ma około 5 metrów wysokości, biały korpus i czerwone akcenty. Światło znajduje się na wysokości 23 m n.p.m. i jest zasilane z sieci elektrycznej. Nadaje czerwony sygnał zaćmieniowy w cyklu 6 sekund (Oc R 6s) – światło regularnie gaśnie i zapala się, dzięki czemu łatwo odróżnić je od innych świateł na wybrzeżu. To skromna konstrukcja użytkowa, a nie wysoka wieża z wnętrzami do zwiedzania. Gdzie leży i jak dotrzeć? Latarnia znajduje się na wysuniętym w morze wzniesieniu przy miejscowości Câmara de Lobos. Z centrum Funchal dojedziesz tu samochodem lub lokalnym autobusem w kilkanaście minut, jadąc wzdłuż południowego wybrzeża na zachód. Najwygodniej zaparkować w samej miejscowości i dojść pieszo, a przed wyjazdem sprawdzić na mapie, jak daleko możesz podejść – obiekt jest czynnym znakiem nawigacyjnym. Co zobaczysz w okolicy? Sama latarnia to przede wszystkim punkt orientacyjny i dobre miejsce na zdjęcia: z cypla widać zatokę, kolorowe łodzie rybackie i zbocza amfiteatralnie opadające do morza. Samo miasteczko Câmara de Lobos to dawna wioska rybacka, znana z portu, w którym cumują łodzie połowowe, oraz z kuchni opartej na rybach i maderskiej ponchy. W okolicy leży też Cabo Girão, jeden z najwyższych klifów Europy, do którego dojedziesz kilka minut dalej. Kiedy przyjechać? Madera ma łagodny klimat przez cały rok, a południowe wybrzeże jest suchsze i słoneczniejsze niż północne. Najlepsze światło do zdjęć to wczesny ranek i godziny przed zachodem słońca. Wieczorem możesz zobaczyć, jak światło zaczyna pracować w swoim rytmie. Najczęstsze pytania Czy można wejść do środka latarni? Nie, to czynny, niewielki znak nawigacyjny, który nie jest udostępniany zwiedzającym. Ogląda się go z zewnątrz. Kiedy zbudowano latarnię? W 1937 roku. Jak wysoko położone jest światło? Na wysokości 23 metrów nad poziomem morza. Jak daleko jest od Funchal? Około 7 km na zachód, czyli krótka przejażdżka wzdłuż wybrzeża.
-
Farol da Senhora da Agonia
Viana do Castelo
Latarnia Senhora da Agonia (Farol da Senhora da Agonia) w Viana do Castelo to czynny znak nawigacyjny nad ujściem rzeki Lima, w północnej Portugalii. Stoi w parafii Monserrate, tuż obok wieży kaplicy Nossa Senhora da Agonia, na wzniesieniu nad miastem i portem. Co to za latarnia? Światło zapalono w 1888 roku, a od tamtej pory prowadzi statki do portu w Viana do Castelo. Wieża ma kształt czerwonego walca z białymi obramowaniami i latarnią na szczycie. Światło jest czerwone, przerywane: świeci cztery sekundy, po czym gaśnie na dwie, a zasięg oceniany jest na około 5 mil morskich. Obiekt pozostaje w użyciu i podlega Direcção de Faróis, czyli służbie latarń Marynarki Wojennej Portugalii. Latarnia ma wysokość położenia światła około 33 m n.p.m., dlatego widać ją z dołu miasta i z okolic ujścia rzeki. Gdzie dokładnie stoi? Współrzędne to około 41,693° N, 8,838° W. Latarnia znajduje się przy kaplicy Nossa Senhora da Agonia, około 550 m od drugiej latarni miasta, Farol do Castelo de Santiago, położonej bliżej wejścia do portu. Z okolicy rozciąga się widok na rzekę Lima, port rybacki i jachtowy oraz Atlantyk. Czy można wejść do środka? Nie. Zwiedzający mają dostęp wyłącznie do terenu wokół latarni. To dobry punkt na krótki spacer ze zdjęciami, a nie atrakcja z wejściem na wieżę. Co jeszcze zobaczysz w pobliżu? Kaplica Nossa Senhora da Agonia jest związana z najważniejszym świętem Viana do Castelo, czyli Romaria da Senhora da Agonia. Odbywa się w połowie sierpnia i łączy procesje, ozdobne dywany z kwiatów, ludowe stroje i pochody. Warto sprawdzić termin przed rezerwacją noclegu, bo w tych dniach miasto jest zatłoczone. W centrum znajdziesz stare miasto, a na wzgórzu Santa Luzia sanktuarium Najświętszego Serca Jezusowego, na które wjeżdża kolejka linowo-szynowa. Kiedy przyjechać? Latarnię można oglądać przez cały rok, bo teren wokół jest ogólnodostępny. Najlepsze światło do zdjęć daje wieczór, a po zmroku widać charakterystyczne czerwone sygnały. Sierpień przyniesie atmosferę święta, ale też tłumy i droższe noclegi. Najczęstsze pytania Czy latarnia Senhora da Agonia działa? Tak, jest czynnym urządzeniem nawigacyjnym od 1888 roku. Czy można wejść na wieżę? Nie, dostępny jest tylko teren wokół latarni. Jakie światło wysyła latarnia? Czerwone, z cyklem sześciosekundowym: cztery sekundy światła i dwie sekundy przerwy. Czy w Viana do Castelo jest druga latarnia? Tak, Farol do Castelo de Santiago stoi około 550 m dalej, bliżej ujścia rzeki.
-
Farol de Esposende
Esposende
Latarnia morska w Esposende (Farol de Esposende) stoi na wybrzeżu północnej Portugalii, w miasteczku Esposende w dystrykcie Braga, tuż przy ujściu rzeki Cávado do Atlantyku. Nie jest samodzielną wieżą: wyrasta z murów dawnego fortu São João Baptista, dlatego podczas jednej wizyty oglądasz zarówno obiekt żeglugowy, jak i fragment barokowej architektury obronnej. Co zobaczysz w Esposende? Punkt orientacyjny to metalowa wieża latarni, należąca do rzadkich w Portugalii konstrukcji tego typu. Zamówiono ją we francuskiej firmie Barbier, Bénard & Turenne, która specjalizowała się w sprzęcie latarniowym. Wokół wieży zachowały się mury fortu. Obiekt wzniesiono na zlecenie korony portugalskiej w latach 1699–1704, za panowania Piotra II, aby chronić ujście Cávado. Plan twierdzy opiera się na bastionach; po przebudowach fort ma kształt prostokąta z dwoma zachowanymi bastionami, bo część murów usunięto pod potrzeby latarni. Światło nawigacyjne działa w tym miejscu od 1866 roku, gdy zamontowano soczewkowe urządzenie świetlne. Później postawiono wyższą wieżę, która pełni funkcję do dziś. Fort ma status Monumentu Interesu Publicznego (Monumento de Interesse Público) od 1982 roku. Jak wygląda okolica? Latarnia leży na nadmorskim cyplu, więc widać stąd szeroką plażę, wydmy i ujście rzeki. Po drugiej stronie Cávado ciągnie się Parque Natural do Litoral Norte, popularny wśród spacerowiczów i rowerzystów. Sam teren wokół latarni to przede wszystkim miejsce na krótki spacer i zdjęcia, a nie rozbudowana atrakcja z biletami i ekspozycją. Obiekt przechodzi etap zmian. W 2019 roku cztery budynki pomocnicze fortu stały w ruinie, w tym dwa zbudowane w XX wieku na potrzeby służby latarniczej. We wrześniu 2020 roku władze miejskie Esposende przejęły prawa do fortu od państwa, a nad pomysłami na jego rewitalizację pracowali m.in. badacze z Uniwersytetu w Minho. Przed wizytą sprawdź na stronie gminy, czy dany fragment jest dostępny, bo zakres zwiedzania może się zmieniać wraz z pracami. Jak dotrzeć? Esposende leży około 50 km na północ od Porto i około 25 km na zachód od Bragi. Najwygodniej dojechać samochodem autostradą A28, która biegnie wzdłuż wybrzeża. Z centrum miasteczka do ujścia rzeki dojdziesz pieszo promenadą w kilkanaście minut. Współrzędne latarni: 41,543 N, 8,791 W. Kiedy przyjechać? Najprzyjemniej jest latem i na początku jesieni, gdy plaże są czynne, a dni długie. Zachód słońca nad Atlantykiem dobrze widać z okolicznych wydm. Poza sezonem wieje silniej i bywa chłodniej, za to jest pusto i dobrze widać fale rozbijające się o brzeg. Najczęstsze pytania Czy można wejść na szczyt latarni? Wieża jest czynnym urządzeniem żeglugowym i nie została opisana jako atrakcja z dostępem na szczyt. Podziwiasz ją z zewnątrz, od strony fortu i plaży. Ile czasu potrzeba na wizytę? Na obejście okolicy i zdjęcia wystarczy około pół godziny. Z plażą i spacerem wzdłuż rzeki warto zarezerwować dwie–trzy godziny. Od kiedy świeci latarnia? Pierwsze światło soczewkowe zapalono tu w 1866 roku, a obecna wieża jest późniejsza. Czy fort jest zabytkiem? Tak, od 1982 roku ma status Monumentu Interesu Publicznego.
-
Farol do Cabo Raso
Cascais
Latarnia morska Cabo Raso (Farol do Cabo Raso) stoi na wybrzeżu gminy Cascais, na zachód od miasta, w pobliżu plaży Guincho. Czerwona, żelazna wieża wyrasta z murów dawnego fortu i od ponad stu lat wskazuje statkom drogę wzdłuż atlantyckiego brzegu Portugalii. Co to za latarnia? Wieża ma kształt walca, jest wykonana z metalu i pomalowana na czerwono. Mierzy około 13 metrów, a światło znajduje się na wysokości ok. 23 metrów nad poziomem morza. Do wieży przylegają budynki pomocnicze, a całość wieńczą latarnia i balkon. Światło wysyła trzy białe błyski w cyklu 15-sekundowym, a jego zasięg wynosi 20 mil morskich. Od 1984 roku obiekt działa automatycznie. Jaka jest historia tego miejsca? Latarnia nie stoi na pustym cyplu, lecz wewnątrz Fortu São Brás de Sanxete. Fort zbudowano w 1658 roku, za panowania Jana IV, jako punkt obserwacyjny. Razem z pobliskim fortem Cresmina miał chronić plażę Guincho, gdzie mogły lądować wrogie oddziały. W 1894 roku twierdza przestała pełnić funkcję obronną, a na jej terenie uruchomiono światło nawigacyjne. Projekt zatwierdziła Komisja ds. Latarni i Boi w 1884 roku, a w 1893 zmieniono go na tańszy wariant z domem dla latarnika. Pierwsze światło było stałe, zasilane olejem. W 1914 roku dodano sygnał dźwiękowy na sprężone powietrze, a rok później światło przeniesiono na obecną żelazną wieżę. Jak dotrzeć do Cabo Raso? Latarnia leży między Cascais a plażą Guincho, w obrębie Parku Naturalnego Sintra-Cascais. Najwygodniej dojechać samochodem lub rowerem nadmorską drogą z Cascais; trasa prowadzi też szlakami wzdłuż wybrzeża. Wokół teren jest otwarty i wietrzny, więc warto wziąć wiatrówkę nawet w ciepły dzień. Obiekt jest czynną instalacją nawigacyjną, dlatego obejrzysz go głównie z zewnątrz. Co zobaczysz w okolicy? Surowe klify i fale Atlantyku, typowe dla tego odcinka wybrzeża. Plażę Guincho, znaną z silnego wiatru i popularną wśród windsurferów i kitesurferów. Mury fortu, w którym stoi latarnia, oraz pozostałości systemu obrony wybrzeża. Widoki w stronę Cascais i gór Sintry. Kiedy przyjechać? Najlepsze są poranki i godziny przed zachodem słońca, gdy światło podkreśla czerwień wieży na tle oceanu. Latem bywa tłoczniej na plaży Guincho, a poza sezonem wieje silniej i jest spokojniej. Dla zdjęć dobry jest wieczór, kiedy latarnia zaczyna pracować. Najczęstsze pytania Czy można wejść na szczyt latarni? Latarnia jest czynna i zautomatyzowana, dlatego z zasady podziwia się ją z zewnątrz, z terenu wokół fortu. Jak wysoka jest latarnia Cabo Raso? Wieża ma ok. 13 m, a światło znajduje się ok. 23 m nad morzem. Od kiedy działa? Światło uruchomiono w 1894 roku na terenie dawnego fortu, a w 1915 roku przeniesiono je do obecnej żelaznej wieży. Jak daleko widać jej światło? Zasięg wynosi 20 mil morskich, a sygnał to trzy białe błyski co 15 sekund.
-
Farol das Formigas
Latarnia morska Formigas stoi na Formigão, największej skałce archipelagu Formigas na Azorach, na samotnym skraju portugalskiego Atlantyku. To jedyna budowla na tych bezludnych wysepkach, a zarazem ważny punkt orientacyjny dla statków płynących przez wschodnią część archipelagu. Gdzie leży latarnia Formigas? Wysepki Formigas tworzą grupę nagich skał we wschodniej części Azorów. Leżą około 43–45 km na północny wschód od wyspy Santa Maria i na południowy wschód od São Miguel. Łączna powierzchnia skał to zaledwie około 9000 m². W tym samym miejscu, tuż pod powierzchnią wody, ciągnie się rafa Dollabarat, groźna dla żeglugi, co tłumaczy potrzebę latarni. Jak wygląda latarnia? Wieża ma około 19 m wysokości, jest murowana z kamienia i pomalowana na biało. Ponieważ jej podstawa leży około 3 m nad poziomem morza, światło znajduje się na wysokości około 22 m. Przy dobrej widoczności błysk widać z odległości około 12 mil morskich. Pomysł postawienia tu latarni pojawił się już w 1883 roku, ale budowa na odległych skałach uchodziła wtedy za zbyt trudną. Obecna wieża powstała w połowie XX wieku, a prace na skałkach trwały krótko, w jednym letnim sezonie. Czy można wejść do latarni? Nie. Latarnia i wysepki nie są dostępne dla zwiedzających. Całość należy do rezerwatu przyrody Ilhéus das Formigas e Recife Dollabarat, objętego ochroną o wysokim znaczeniu ekologicznym, a połów ryb jest tam zakazany. Wysepki objęto także ochroną jako obszar Ramsar. Latarnię zobaczysz z wody, z łodzi. Jak zobaczyć Formigas? Rejsy odbywają się z Vila do Porto na Santa Marii, droga zajmuje około 70 minut łodzią. Organizują je lokalne centra nurkowe, np. na Santa Marii. Główną atrakcją jest tu nurkowanie, a nie zwiedzanie lądu. Poziom: według azorskiego przewodnika nurkowego miejsce wymaga uprawnień Advanced Open Water. Warunki: średnia głębokość to około 20 m, maksymalna około 60 m, a prądy bywają od umiarkowanych do silnych. Życie podwodne: nurkowie spotykają tu rekiny młoty, rekiny galapagoskie, duże manty i bonito. W pobliżu powierzchni pojawiają się też rekiny wielorybie. Kiedy jechać? Operatorzy z Santa Marii wskazują na sezon od czerwca do września jako najlepszy do nurkowania. W tym okresie morze jest zwykle spokojniejsze, więc wyprawy odbywają się częściej. Aktualne terminy rejsów sprawdź bezpośrednio w centrum nurkowym. Najczęstsze pytania Czy mogę wejść na latarnię Formigas? Nie, wysepki są niedostępne dla turystów. Latarnię oglądasz z pokładu łodzi. Jak dopłynąć do Formigas? Najkrócej z Vila do Porto na Santa Marii, w około 70 minut. Rejsy oferują lokalne centra nurkowe. Czy w Formigas można nurkować bez doświadczenia? Nie. Miejsce jest oznaczone jako poziom Advanced Open Water z powodu odległości, głębokości i prądów. Jak wysoka jest latarnia? Wieża ma około 19 m, a światło znajduje się około 22 m nad poziomem morza.
-
Farol de São Julião
Paço de Arcos
Latarnia morska São Julião (Farol de São Julião da Barra) stoi w Paço de Arcos, w gminie Oeiras, na cyplu przy ujściu Tagu do Atlantyku. Wznosi się wewnątrz Fortu São Julião da Barra, największego założenia obronnego od strony morza w Portugalii. Wieża jest murowana, na planie kwadratu, z białą latarnią zwieńczoną czerwoną kopułą. Co to za miejsce? Latarnia jest częścią twierdzy, która od XVI wieku strzegła wejścia do Lizbony od strony morza. Budowę fortu zapoczątkowano w 1556 roku za Jana III, a projekt przypisuje się włoskiemu inżynierowi Leonardowi Turrianowi. Prace zakończono dopiero w XVII wieku za Jana IV, gdy dobudowano rawelin i rozbudowano obwód obronny. Fort współdziałał z Fortem São Lourenço na wysepce Bugio, stojącym po drugiej stronie wejścia do estuarium, dzięki czemu oba obiekty kontrolowały przepływające statki. Kiedy powstała latarnia? Polecenie wzniesienia latarni w forcie wydano w 1758 roku, a w 1761 roku zbudowano kamienną latarnię. W 1775 roku zamontowano w niej lampę Arganda z reflektorem parabolicznym. Obecna wieża pochodzi więc z czasów króla Józefa I, a otaczają ją dawne koszary załogi fortu. Światło znajduje się około 39 metrów nad poziomem morza i jest widoczne z odległości około 14 mil morskich. Latarnia działa do dziś jako czynny znak nawigacyjny, a automatyzację wprowadzono w 1980 roku. Co jeszcze warto wiedzieć o forcie? Dawne kazamaty służyły w różnych okresach jako więzienie. W 1759 roku przetrzymywano w nich 124 jezuitów, uwięzionych z rozkazu markiza de Pombala. Fort jest obiektem wojskowym, więc zwiedzanie wnętrza zależy od zasad ustalanych przez jego zarządcę. Jak dotrzeć? Z Lizbony dojedziesz pociągiem linii Cascais ze stacji Cais do Sodré. Wysiądź w Paço de Arcos lub w Caxias, skąd do fortu jest kilka minut spaceru. Dojedziesz też samochodem drogą nadmorską N6 (Marginal). Współrzędne latarni to około 38,6745 N, 9,3253 W. Kiedy przyjechać? Na zdjęcia najlepsze jest późne popołudnie, gdy światło podkreśla biel wieży i czerwień kopuły. Wieczorem warto zostać do zachodu słońca nad ujściem Tagu. Bulwar nadmorski między Paço de Arcos a Caxias nadaje się na spokojny spacer przez cały rok. Najczęstsze pytania Czy latarnia São Julião jest czynna? Tak, nadal pełni funkcję znaku nawigacyjnego u wejścia do Tagu. Gdzie dokładnie stoi? W forcie São Julião da Barra, na północnym brzegu ujścia Tagu, w gminie Oeiras, w dystrykcie Lizbona. Czy można wejść na wieżę? Latarnia znajduje się na terenie wojskowego fortu, więc nie jest to standardowa atrakcja turystyczna z biletami. Zewnętrzny widok na twierdzę i wieżę jest dostępny z okolicznego nabrzeża. Ile czasu potrzeba na wizytę? Na obejrzenie fortu z zewnątrz i spacer nadmorską promenadą wystarczy około godziny.
-
Farol de Cacilhas
Almada
Latarnia morska Cacilhas (Farol de Cacilhas) stoi w dzielnicy Cacilhas miasta Almada, na południowym brzegu Tagu, dokładnie naprzeciw Lizbony. To niewielka żeliwna wieża, która od końca XIX wieku pomagała statkom omijać mielizny przy wejściu do lizbońskiego portu, a dziś jest zabytkiem lokalnego krajobrazu nabrzeża. Czym jest latarnia w Cacilhas? Wieża zaczęła działać na przełomie 1885 i 1886 roku. Wyznaczała południową granicę kotwicowiska na rzece, gdzie nierzadko trzeba było płynąć we mgle. Konstrukcja jest żeliwna, prefabrykowana, w typie francuskich „tourelles”, czyli smukłych wież składanych z gotowych elementów. Ma około 12 metrów wysokości i bardzo wąski trzon o średnicy około 1,7 metra, więc wygląda raczej jak wysoka latarnia uliczna niż klasyczna kamienna wieża brzegowa. Jaka jest jej historia po 1978 roku? Latarnię wyłączono w 1978 roku. Później ją rozebrano i przewieziono na wyspę Terceira na Azorach, gdzie zastąpiła latarnię zniszczoną przez trzęsienie ziemi. Po latach wróciła nad Tag. W 2009 roku została odnowiona i ustawiona kilkadziesiąt metrów od pierwotnego miejsca, ponieważ uznano ją za ważny element dziedzictwa Cacilhas. Dziś nie świeci i nie pełni funkcji nawigacyjnej. Jak dojechać do latarni? Najprzyjemniejsza droga prowadzi z Lizbony promem. Przeprawa z przystani Cais do Sodré do Cacilhas trwa kilkanaście minut, a prom kursuje przez cały dzień. Z przystani w Cacilhas latarnia jest tuż obok, na nabrzeżu, więc dojście zajmuje kilka minut piechotą. Można też dojechać autobusem lub dojść z centrum Almady, ale prom daje przy okazji widok na lizbońskie nabrzeże od strony wody. Co zobaczysz w okolicy? Sama latarnia to krótki przystanek, ale Cacilhas warto potraktować jako cel na pół dnia: promenada nad Tagiem z widokiem na Lizbonę, Most 25 Kwietnia i Belém, restauracje rybne przy nabrzeżu, z których Cacilhas słynie, stare nabrzeże i dawne doki, dziś popularne wśród spacerowiczów, wzgórze Almady z zamkiem i punktami widokowymi, kilkanaście minut dalej. Kiedy przyjechać? Latarnię można oglądać z zewnątrz o każdej porze, wstęp jest wolny. Najlepsze światło do zdjęć jest późnym popołudniem, gdy słońce oświetla Lizbonę po drugiej stronie rzeki. Latem wieczorem na nabrzeżu jest tłoczniej, poza sezonem spokojniej. Najczęstsze pytania Czy latarnia w Cacilhas działa? Nie. Została wyłączona w 1978 roku, a po renowacji w 2009 roku pełni rolę zabytku. Czy można wejść do środka? Nie, to wąska wieża o średnicy około 1,7 metra, oglądana z zewnątrz. Ile trwa rejs z Lizbony do Cacilhas? Kilkanaście minut z przystani Cais do Sodré, a od przystani w Cacilhas do latarni idzie się kilka minut. Czy wstęp jest płatny? Nie, latarnia stoi na ogólnodostępnym nabrzeżu i nie ma opłaty za jej oglądanie.
-
Farol do Outão
Setúbal
Latarnia morska Outão (Farol do Outão) stoi na prawym brzegu wąskiego ujścia rzeki Sado, kilka kilometrów na zachód od centrum Setúbal w Portugalii. Światło mieści się na terenie nadmorskiego Fortu Santiago do Outão, u stóp wzgórz Arrábidy, naprzeciw półwyspu Tróia. To niewielka, ale ważna latarnia strzegąca wejścia do portu Setúbal. Czym jest latarnia Outão? Wieża ma około 11 metrów wysokości i sześciokątny przekrój z podwójnym balkonem. Dzięki położeniu na wzniesieniu fortu środek światła znajduje się na wysokości około 34 metrów nad poziomem morza. Latarnia nadaje czerwone światło o zasięgu 12 mil morskich (około 22 km), a jego charakterystykę opisuje się jako 6-sekundowy cykl z krótkim zaćmieniem. Konstrukcja jest betonowa, a według jednego ze źródeł obiekt zautomatyzowano w 1984 roku, więc nie mieszka w nim już latarnik. Jaka jest jej historia? Początki światła sięgają 1775 roku, ale pierwotnie świeciło ono wyżej, w paśmie Serra da Arrábida. W 1863 roku przeniesiono je do fortu Santiago do Outão, gdzie działa do dziś. Sam fort ma starsze korzenie: tradycja wiąże go z wieżą obserwacyjną, którą miał kazać wznieść król Jan I około 1390 roku, a w XVI i XVII wieku rozbudowano tu umocnienia obronne. Latarnia jest więc kolejnym piętrem w historii miejsca, które od stuleci pilnowało wejścia do Sado. Jak dotrzeć do latarni Outão? Obiekt leży przy wybrzeżu między Setúbal a Parkiem Naturalnym Arrábida, współrzędne to około 38,489 N, 8,934 W. Najwygodniej dojechać samochodem lub taksówką z Setúbal drogą nadmorską w kierunku Outão. Z Lizbony do Setúbal jedzie się około godziny autostradą lub pociągiem. Teren fortu pełni funkcje wojskowe, dlatego przed wizytą sprawdź aktualne zasady wstępu; sylwetkę latarni i całą zatokę najlepiej oglądać z drogi i z okolicznych plaż. Co zobaczysz w okolicy? Ujście Sado z widokiem na Tróię i szlaki, którymi płyną statki do portu Setúbal. Wzgórza Parku Naturalnego Arrábida porośnięte śródziemnomorską roślinnością. Plaże wzdłuż drogi w stronę Portinho da Arrábida. Centrum Setúbal z rynkiem, kościołami i Fortem São Filipe. Kiedy przyjechać? Najlepsze warunki do zdjęć są późną wiosną i wczesną jesienią, gdy powietrze jest przejrzyste, a ruch na drodze nadmorskiej mniejszy niż w lipcu i sierpniu. Wieczorem światło zachodzącego słońca pięknie podkreśla Arrábidę, a po zmroku latarnia daje czerwony sygnał widoczny z drugiego brzegu estuarium. Najczęstsze pytania Jak wysoka jest latarnia Outão? Wieża ma około 11 metrów, a światło świeci z wysokości około 34 metrów nad morzem. Jaki kolor ma światło? Czerwony, z zasięgiem 12 mil morskich. Kiedy latarnię przeniesiono do fortu? W 1863 roku; wcześniej od 1775 roku światło działało wyżej w Serra da Arrábida. Czy można wejść na wieżę? Latarnia jest zautomatyzowana i stoi na terenie fortu o statusie wojskowym, więc zwiedzanie wnętrza nie jest standardową atrakcją. Warto sprawdzić zasady w informacji turystycznej w Setúbal.
-
Farol do Cabo Sardão
São Teotónio
Latarnia morska Cabo Sardão stoi na wysokim klifie w pobliżu wsi Cavaleiro, w parafii São Teotónio (gmina Odemira), na najdalej wysuniętym na zachód skrawku regionu Alentejo. To jedno z najbardziej dzikich miejsc na portugalskim wybrzeżu, a jednocześnie jedyny punkt w okolicy, gdzie przy okazji latarni można obserwować ptaki gniazdujące wprost na skałach. Co to za latarnia? Wieżę postawiono w 1915 roku. Ma około 17 metrów wysokości i kwadratowy rzut, a lampa świeci na wysokości ok. 68 m n.p.m. Sygnał to trzy białe błyski co 15 sekund, widoczne z odległości około 23 mil morskich. Od 1980 roku latarnia działa automatycznie, więc do środka zwykle nie wchodzi się jak do muzeum – atrakcją jest sama sylwetka budowli na tle oceanu i klifów. Obiekt jest ujęty w inwentarzu SIPA, ale nie ma statusu prawnej ochrony zabytku. Co zobaczysz wokół? Cabo Sardão leży w granicach Parku Naturalnego Sudoeste Alentejano i Costa Vicentina, między miejscowościami Almograve i Zambujeira do Mar. Strome łupkowe klify mają według różnych źródeł od około 35 do 50 metrów wysokości. Główną atrakcją przyrodniczą są bociany białe, które zakładają gniazda na skałach nad samym morzem – według jednego z przewodników zajęły niegdyś gniazda rybołowów i zostały tu na stałe. Obserwatorzy ptaków wymieniają to miejsce jako jedno z lepszych w regionie. Kiedy przyjechać? Najlepszy czas na bociany to koniec zimy i wiosna, kiedy ptaki zajmują gniazda; sezon obserwacji trwa mniej więcej do połowy lata. Wiatr wieje tu prawie zawsze, także w słoneczne dni, więc zabierz wiatrówkę. Światło o zachodzie słońca dobrze nadaje się do zdjęć latarni. Jak dotrzeć? Dojedziesz samochodem do wsi Cavaleiro, a stamtąd drogą CM 1124 pod samą latarnię. Auto zostawia się na parkingu w okolicy, przy boisku na południe od latarni. Komunikacja publiczna w tej części Alentejo jest bardzo rzadka, dlatego wygodniej wynająć samochód. Czy da się tu pospacerować? Tak. Okolica jest częścią szlaków wzdłuż wybrzeża, a opisywany spacer zajmuje 2–3 godziny. Na większości trasy nie ma barierek, ścieżki prowadzą blisko krawędzi urwiska, a miejscami po piasku. Warto mieć solidne buty i nie podchodzić do krawędzi w silnym wietrze. Najczęstsze pytania Czy można wejść na wieżę latarni? Latarnia jest zautomatyzowana i nie funkcjonuje jak obiekt muzealny; oglądasz ją z zewnątrz, z klifu. Gdzie zaparkować? W okolicy latarni, przy boisku na południe od niej, dojazd drogą CM 1124 z Cavaleiro. Kiedy najlepiej obserwować bociany? Od końca zimy do połowy lata, ze szczytem wiosną. Czy miejsce jest bezpieczne dla dzieci? Klify nie mają ogrodzeń na większości odcinków, więc dzieci trzeba pilnować blisko i trzymać z dala od krawędzi.
-
Farol da Ponta do Altar
Ferragudo
Latarnia morska Ponta do Altar stoi na przylądku w Ferragudo, w gminie Lagoa w Algarve, przy samym wejściu do estuarium rzeki Arade. To niewielka, funkcjonalna budowla, która od ponad wieku wyznacza marynarzom drogę do portu w Portimão, a dla turystów jest dobrym pretekstem do spaceru po klifie. Czym jest latarnia Ponta do Altar? Światło zapalono tu po raz pierwszy w 1893 roku. Wieża ma około 10 metrów wysokości, ale dzięki położeniu na skarpie oś światła znajduje się na wysokości 32 metrów nad poziomem morza. Soczewka Fresnela piątego rzędu daje błysk białego światła co 5 sekund, widoczny z odległości 16 mil morskich. W 1992 roku latarnię zautomatyzowano, więc nie mieszka w niej już latarnik. Latarnia jest jedną z sześciu w regionie Algarve, a gmina Lagoa ma na swoim terenie dwie z nich. Gdzie leży i co widać z okolicy? Przylądek zamyka od wschodu wejście do portu Portimão, po drugiej stronie ujścia Arade. Z klifowych ścieżek widać ocean, zatokę Portimão i linię wybrzeża w stronę Lagos. Okolica należy do najładniejszych odcinków wybrzeża Lagoa: są tu skalne urwiska, zapadliska w skałach i niewielkie plaże, m.in. Praia do Pintadinho i Praia dos Caneiros. Jak dojść do latarni? Z centrum Ferragudo to spacer w jedną stronę ok. 2,5 km. Zmotoryzowani mogą zostawić samochód na parkingu w okolicy, a częstym punktem startu jest też parking przy Praia do Pintadinho, skąd do latarni idzie się pieszo. Teren wokół jest ogólnodostępny i bezpłatny. Wnętrze wieży jest zamknięte dla zwiedzających, więc oglądasz ją z zewnątrz. Kiedy przyjechać? Najlepsze są poranki i godziny przed zachodem słońca: światło jest łagodne, a na klifie jest chłodniej niż w południe. Latem w środku dnia na odsłoniętym przylądku bywa gorąco i prawie nie ma cienia, zabierz więc wodę i nakrycie głowy. Wiatr od oceanu bywa silny, a krawędzie klifów są niezabezpieczone, dlatego trzymaj się ścieżek. Co jeszcze zobaczyć w pobliżu? Samo Ferragudo to dawna wioska rybacka z białymi domami, wąskimi uliczkami i kościołem na wzgórzu nad rzeką. Po drugiej stronie Arade leży Portimão, a rejsy łodziami z tego portu docierają do jaskiń Benagil. Latarnię łatwo połączyć ze spacerem po plażach lub kolacją z grillowaną rybą w Ferragudo. Najczęstsze pytania Czy można wejść do środka latarni? Nie, wnętrze jest zamknięte. Można jednak spacerować po terenie wokół i po pobliskich klifach. Czy wstęp jest płatny? Nie, dojście i spacer po okolicy są bezpłatne. Ile trwa dojście z Ferragudo? Trasa liczy około 2,5 km w jedną stronę, więc spokojnym krokiem to mniej więcej pół godziny. Od kiedy działa latarnia? Światło zapalono w 1893 roku, a od 1992 roku działa automatycznie.
-
Farol do Cabo de Santa Maria
Faro
Latarnia Cabo de Santa Maria stoi na wyspie Culatra, w parku przyrodniczym Ria Formosa, kilka kilometrów od Faro w Algarve. To jedna z najwyższych latarni w Portugalii i najważniejszy punkt orientacyjny dla statków wpływających na wody przy Faro i Olhão. Jak wygląda i od kiedy działa? Światło zapalono tu w 1851 roku. Wieża miała pierwotnie około 34 metrów. W pierwszej połowie XX wieku nadbudowano ją o 12 metrów, a w 1929 roku wzmocniono żelbetową obudową. Dziś liczy około 46 metrów, a oś światła znajduje się mniej więcej 50 metrów nad poziomem morza. Latarnia jako pierwsza w Portugalii dostała soczewkę Fresnela drugiego rzędu. Obecne światło to cztery białe błyski co 17 sekund, widoczne z odległości około 25 mil morskich. Jak dotrzeć na miejsce? Na wyspę dopłyniesz wyłącznie łodzią. Promy pasażerskie odpływają z Faro i z nabrzeża w Olhão, rejs trwa od ok. 30 do 60 minut, zależnie od trasy i przystanku. Dostępne są też prywatne taksówki wodne. Sprawdź aktualny rozkład przy kasie biletowej, bo kursy zależą od sezonu. Osada przy latarni nosi jej nazwę, Farol, i leży po zachodniej stronie wyspy. Po wyspie chodzi się pieszo, samochodów tu nie ma. Czy można wejść na szczyt? Tak, o ile latarnia jest akurat otwarta dla zwiedzających. Godziny bywają ograniczone do kilku popołudni w tygodniu, dlatego warto je potwierdzić przed wyjazdem. Wspinaczka to ponad 200 stopni (źródła podają 220) po wewnętrznych schodach, więc przyda się podstawowa kondycja. Z galerii widać lagunę Ria Formosa, wyspy barierowe, piaszczyste plaże i ocean. Co jeszcze zobaczysz w okolicy? Culatra to wyspa barierowa z piaszczystymi wydmami, drewnianymi kładkami i spokojnymi plażami po stronie oceanu. Wieś rybacka z kolorowymi domkami i knajpkami z owocami morza leży niedaleko latarni. Lagunę zamieszkują ptaki wodne i flamingi, a z łodzi zobaczysz też połowy małży. Kiedy przyjechać? Najprzyjemniej jest od maja do czerwca i we wrześniu: jest ciepło, a promy kursują częściej niż zimą. W lipcu i sierpniu na plażach robi się tłoczno. Na szczycie wieje, więc zabierz lekką kurtkę, a na wyspie kapelusz i wodę, bo cienia jest mało. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie stoi latarnia? Na zachodnim krańcu wyspy Culatra, w lagunie Ria Formosa, w gminie Faro. Ile ma wysokości? Wieża ma około 46 metrów, a światło świeci mniej więcej 50 metrów nad poziomem morza. Czy dopłynę tam z Faro? Tak, kursują promy z Faro i Olhão oraz taksówki wodne. Rozkłady zmieniają się w zależności od pory roku. Ile schodów prowadzi na górę? Około 220. Wejście jest możliwe tylko w godzinach otwarcia latarni, które warto sprawdzić wcześniej.
-
Farol de São Miguel-o-Anjo
Porto
Latarnia São Miguel-o-Anjo w Porto to najstarsza zachowana latarnia morska w Portugalii i jedna z najstarszych w Europie. Niewielka kamienna wieża z kaplicą stoi w dzielnicy Foz do Douro, tuż przy ujściu rzeki Douro do Atlantyku, i od dawna należy do zabytków klasy Imóvel de Interesse Público. Czym jest latarnia São Miguel-o-Anjo? Budowla łączy dwie funkcje: jest dawną kaplicą (eremitorium) i dawnym znakiem nawigacyjnym dla statków wpływających do Douro. Zlecił ją biskup elekt Viseu, Miguel da Silva, który wrócił z Rzymu z upodobaniem do renesansu. Prace datuje się na lata 20. i 30. XVI wieku. Źródła podają różne daty ukończenia, od 1527 do 1538 roku. Projekt przypisuje się włoskiemu architektowi Francesco da Cremona. Na południowej ścianie widnieje napis o tym, że fundator przeznaczył część własnych gruntów na utrzymanie stale płonącego ognia w wieży. Jak wygląda budynek? Latarnia ma około 8 metrów wysokości. To prostopadłościenna kamienna wieża zwieńczona ośmiokątną kopułą, przylegająca do jednokondygnacyjnej kaplicy. Proste, geometryczne bryły odróżniają ją od zdobnego stylu manuelińskiego, który dominował wówczas w Portugalii. Uważa się ją za jedno z pierwszych renesansowych dzieł w kraju. Światło wygaszono w 1882 roku, a później rolę nawigacyjną przejęła pobliska latarnia Cantareira, działająca do 2008 roku. Co zobaczyć w okolicy? Fort São João Baptista da Foz — twierdza z XVI–XVII wieku strzegąca wejścia do rzeki, widoczna z promenady. Promenada nad Douro i plaże Foz — spacer wzdłuż wody w stronę Atlantyku. Ogrody i kawiarnie Foz do Douro — elegancka, nadmorska dzielnica Porto. Jak dojechać do latarni? Latarnia leży w parafii Aldoar, Foz do Douro e Nevogilde, około 6 km na zachód od centrum Porto. Z Ribeiry można dojechać autobusem miejskim lub zabytkowym tramwajem linii 1, który kończy trasę właśnie w Foz. Z przystanku do latarni jest kilkanaście minut spaceru promenadą. Kiedy przyjechać? Obiekt ogląda się głównie z zewnątrz, więc dobrze wybrać pogodny dzień. Najlepsze światło na zdjęcia jest późnym popołudniem, gdy słońce zachodzi nad oceanem. Latem w Foz jest tłoczniej, wiosną i wczesną jesienią spokojniej. Najczęstsze pytania Czy to najstarsza latarnia w Portugalii? Tak, jest najstarszą zachowaną latarnią w kraju. Czy latarnia nadal świeci? Nie. Światło wygaszono w 1882 roku, dziś budowla jest zabytkiem. Czy można wejść na wieżę? Obiekt jest przede wszystkim punktem do oglądania z zewnątrz, w otoczeniu promenady i fortu. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Sama latarnia to krótki przystanek na 15–20 minut. Z fortem i spacerem po Foz zajmie to około godziny.
-
Farol da Mama
Carnaxide
Farol da Mama to latarnia morska w Carnaxide, na wzgórzu w Serra de Carnaxide w gminie Oeiras, w aglomeracji lizbońskiej. Stoi daleko od brzegu, a mimo to należy do systemu oznakowania nawigacyjnego portu w Lizbonie. Gdzie stoi Farol da Mama? Latarnia wznosi się na okrągłym wzgórzu zwanym Mama Sul, obok punktu geodezyjnego. Wzgórze leży około 4 km w głąb lądu, na północny zachód od dzielnicy Belém. Współrzędne obiektu to mniej więcej 38,7276 N i 9,2273 W. Wysokość miejsca nad poziomem morza wynosi około 145 m, dlatego światło widać z dużej odległości. Dlaczego latarnia stoi w głębi lądu? Farol da Mama nie jest zwykłą latarnią brzegową. Razem z latarniami Esteiro i Gibalta tworzy zestaw znaków, które wyznaczają kierunek wejścia od południa do portu w Lizbonie. Żeglarz ustawia statek tak, by światła ułożyły się w jednej linii, i w ten sposób trzyma kurs na właściwy tor wodny. Do tego celu wzniesienie nad miastem sprawdza się lepiej niż nabrzeże. W lokalnej gwarze budowlę nazywa się „foguete de Carnaxide”, czyli rakietą z Carnaxide, od smukłej, wydłużonej sylwetki wieży. Jaka jest historia latarni? Pierwsza znana wzmianka o wykorzystaniu tego miejsca do nawigacji pochodzi z 1607 roku. Obecną latarnię często datuje się na rok 1857, ale źródła nie są w tej sprawie zgodne. Przez długi czas wieża działała jako znak dzienny, bez własnego światła. Zmieniło się to w 1995 roku, gdy zautomatyzowano obiekt i zamontowano kierunkowe światło o wysokości ogniska 82 m. W 2013 roku latarnię odnowiono na zlecenie portugalskiej Direção de Faróis, a w pracach uczestniczyła firma Lindley. Co zobaczysz na miejscu? Wieża góruje nad niską zabudową Carnaxide, a z wyższych punktów wzgórza otwiera się widok na aglomerację lizbońską i w stronę ujścia Tagu. Obok stoi marker geodezyjny, element sieci pomiarowej kraju. To raczej cel dla osób lubiących techniczne ciekawostki, miłośników latarni i geocachingu niż atrakcja z rozbudowaną infrastrukturą. Jak dojechać? Carnaxide leży przy zachodnim skraju Lizbony, kilkanaście minut jazdy od centrum Oeiras i od Belém. Najprościej dojechać samochodem lub taksówką w okolice Serra de Carnaxide. Wejście na szczyt wzgórza odbywa się pieszo. Zabierz wygodne buty, bo teren jest nierówny. Kiedy przyjechać? Najlepsza jest pogodna pora dnia z dobrą widocznością, na przykład poranek lub godziny przed zachodem słońca. Wtedy widać z góry zarys Lizbony i okolic rzeki. Najczęstsze pytania Czy Farol da Mama stoi nad morzem? Nie. Latarnia znajduje się około 4 km w głębi lądu, na wzgórzu w Serra de Carnaxide. Do czego służy latarnia? Wraz z latarniami Esteiro i Gibalta wyznacza linię wejścia do portu w Lizbonie od strony południowej. Skąd przydomek „foguete de Carnaxide”? Mieszkańcy nadali go od kształtu wieży, który przypomina rakietę. Od kiedy latarnia jest zautomatyzowana? Od 1995 roku, kiedy zamontowano światło kierunkowe o wysokości ogniska 82 m.
-
Farol da Ponta de São Jorge
Santana
Latarnia morska Ponta de São Jorge (Farol da Ponta de São Jorge) stoi na północnym wybrzeżu Madery, w gminie Santana, na krawędzi urwiska nad Atlantykiem. To czynny obiekt żeglugowy, który od ponad sześćdziesięciu lat wskazuje statkom drogę wzdłuż surowej, północnej strony wyspy. Co to za latarnia i skąd się wzięła? Projekt powstał w 1948 roku, a do eksploatacji latarnię oddano w kwietniu 1959 roku. Sama wieża mierzy około 14 metrów, ale liczy się położenie: światło znajduje się na wysokości 271 metrów nad poziomem morza, dzięki czemu należy do wysoko osadzonych latarni wyspy. Współrzędne obiektu to około 32,8345° N, 16,9062° W. Jak działa latarnia? W 1995 roku zainstalowano w niej lampy halogenowe. Zasięg światła wynosi około 15 mil morskich, czyli ok. 28 km. Latarnia pełni też funkcję nadzorczą: zdalnie steruje latarnią São Lourenço na wschodnim półwyspie Madery. Co zobaczysz na miejscu? Główną atrakcją jest położenie: wysokie klify, ocean aż po horyzont i zielone zbocza północnego wybrzeża, które w okolicy São Jorge opadają stromo do wody. To pejzaż zupełnie inny niż suchsze, słoneczne południe wyspy. Latarnia jest obiektem czynnym, a nie muzeum, więc nie planuj zwiedzania wnętrza ani godzin otwarcia; przyjeżdża się tu dla widoku i zdjęć. Jak dotrzeć i co jeszcze zobaczyć w okolicy? Latarnia leży w parafii São Jorge w gminie Santana, na północy Madery. Najwygodniej dojechać samochodem drogą regionalną wzdłuż północnego wybrzeża; z Funchal jedzie się tu przez wyspę, a trasa prowadzi przez malownicze, górzyste tereny. W samym São Jorge warto zajrzeć na punkt widokowy Miradouro da Vigia, z którego rozciąga się szeroka panorama zachodniego wybrzeża. Gmina Santana jest też znana z tradycyjnych, trójkątnych domków kryjących się pod strzechą. Najczęstsze pytania Czy latarnia Ponta de São Jorge jest czynna? Tak. Działa od 1959 roku, a jej światło ma zasięg około 15 mil morskich. Jak wysoka jest latarnia? Wieża ma około 14 metrów, a światło znajduje się 271 metrów nad poziomem morza. Czy można wejść do środka? Nie ma informacji o udostępnianiu wnętrza ani o godzinach zwiedzania. Obiekt traktuj jako punkt widokowy z zewnątrz. Czy to ta sama latarnia co Ponta do Pargo? Nie. Ponta do Pargo leży na zachodnim krańcu Madery i ma własny punkt widokowy oraz muzeum. Ponta de São Jorge znajduje się na północy, koło Santany. Czy to latarnia na Azorach? Nie. Mimo podobnej nazwy ten obiekt leży na Maderze, a nie na wyspie São Jorge w archipelagu Azorów.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.