Rekreacja i rozrywka w Portugalii
Lista 94 miejsc z kategorii Rekreacja i rozrywka w Portugalii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 35 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Aquamuseu, Rotunda da Boavista garden, Parque de Serralves.
-
Parque Botânico do Monteiro-Mor
Lizbona
Parque Botânico do Monteiro-Mor to jedenastohektarowy ogród w lizbońskiej dzielnicy Lumiar, który otacza pałac Monteiro-Mor. To spokojna zieleń poza turystycznym centrum, dobra na kilka godzin spaceru. Gdzie leży i co warto wiedzieć na start? Park znajduje się w freguesii Lumiar, w północnej części Lizbony. Sąsiaduje z dwoma muzeami, które mieszczą się na terenie posiadłości: Narodowym Muzeum Ubioru (Museu Nacional do Traje) i Narodowym Muzeum Teatru i Tańca. Wejście do ogrodu można połączyć ze zwiedzaniem muzeów albo wybrać bilet wyłącznie do parku. Warto sprawdzić aktualne godziny i ceny na oficjalnych stronach przed wizytą. Jaka jest historia ogrodu? Ogród założono w XVIII wieku. Sadzenie zlecił Pedro José de Noronha Camões de Albuquerque Moniz e Sousa, trzeci markiz Angeja, na terenie Quinta do Monteiro-Mor. Pracami kierował włoski botanik Domenico Vandelli, twórca Królewskiego Ogrodu Botanicznego w Ajudzie. Około 1750 roku w projekcie przypisywanym Vandellemu gromadzono tu gatunki tropikalne i egzotyczne ptaki. W 1840 roku posiadłość kupił Domingos de Sousa Holstein, pierwszy książę Palmeli. Za jego czasów park wzbogacono o rzadsze gatunki roślin i ozdobne rzeźby, a niektóre części urządzono na wzór angielskich ogrodów krajobrazowych. Majątek pozostał w rękach rodziny Palmela do 4 lutego 1975 roku, kiedy sprzedano go państwu portugalskiemu. Po dziesięcioleciach słabszej opieki przeprowadzono tu różne prace renowacyjne. Co zobaczyć w parku? Do najciekawszych okazów należy araukaria różnolistna (Araucaria heterophylla), uchodząca za najstarszą znaną w kontynentalnej Portugalii. Układ ogrodu łączy XVIII-wieczną kolekcję botaniczną z późniejszymi, bardziej swobodnymi fragmentami w stylu angielskim, więc spacer to zmiana klimatu co kilkaset metrów: od zacienionych alejek po otwarte trawniki i rzeźby. Czy zwiedzać też muzea? Jeśli masz czas, tak. Narodowe Muzeum Ubioru mieści się w XVIII-wiecznym pałacu w środku ogrodu, a jego zbiór liczy ponad 33 tysiące obiektów, głównie damskiej i męskiej odzieży z XVIII i XIX wieku. Muzeum Teatru i Tańca leży około pięciu minut spacerem przez ogród od muzeum ubioru, więc oba łatwo obejść podczas jednej wizyty. Najczęstsze pytania Ile ma powierzchni park? Około 11 hektarów. Czy trzeba kupować bilet do muzeów? Nie. Można kupić bilet tylko do parku, ale dostępne są też wejściówki obejmujące muzea. Do kogo należał ogród? Najpierw do markizów Angeja, od 1840 roku do rodziny książąt Palmeli, a od 1975 roku należy do państwa portugalskiego. Dla kogo to miejsce? Dla osób szukających ciszy, miłośników botaniki i historii ogrodów oraz tych, którzy chcą połączyć spacer z wizytą w muzeum ubioru lub teatru. Gdzie dokładnie jest? W dzielnicy Lumiar w Lizbonie, współrzędne: 38.775312, -9.165817.
-
Parque da Pena
Sintra (Santa Maria e São Miguel, São Martinho e São Pedro de Penaferrim)
Parque da Pena to romantyczny park krajobrazowy w Sintrze, otaczający Pałac Pena na szczycie wzgórza w górach Serra de Sintra. Zajmuje około 85 hektarów i uchodzi za jedno z najważniejszych arboretów w Portugalii. Należy do Europejskiego Szlaku Ogrodów Historycznych. Skąd wziął się park? W 1838 roku Ferdynand II, król-małżonek Portugalii, kupił zrujnowany klasztor hieronimitów na tym szczycie. Zamiast pałacu planował od razu także całe otoczenie: nagie, granitowe zbocza obsadzono drzewami i krzewami sprowadzanymi z różnych zakątków świata. Prace nad parkiem trwały mniej więcej między 1838 a 1878 rokiem. Od początku lat 60. XIX wieku dużą rolę w kształtowaniu ogrodu odgrywała hrabina, druga żona króla, a paprociarnia przy chacie była jej własnym projektem. Jakie rośliny tu rosną? W parku znajdziesz ponad 500 gatunków drzew i roślin z Ameryki Północnej, Japonii, Australii, Chin czy Nowej Zelandii. Przykłady to sekwoje z Kalifornii, paprocie drzewiaste z Nowej Zelandii i cedry z Himalajów. Dzięki temu spacer przypomina podróż przez kilka kontynentów, a zieleń kontrastuje z kolorowymi bryłami pałacu. Co warto zobaczyć w parku? Vale dos Lagos (Dolina Jezior) – pięć jezior powstałych po przegrodzeniu strumienia. Na wodzie stoją dwa ozdobne kurniki dla kaczek: jeden przypomina Zamek Maurów, drugi Pałac Pena. Fonte dos Passarinhos (Fontanna Ptaszków) – niewielki pawilon w stylu neomudejar, z ośmiokątnym planem i kafelkową kopułą, stojący u początku doliny. Feteira da Rainha (Paprociowa Dolina Królowej) – olbrzymie tuje otoczone bujnymi paprociami drzewiastymi z Australii i Nowej Zelandii. Jardim da Rainha (Ogród Królowej) – połączenie natury i architektury: fontanny, jeziorka, rzeźby, egzotyczne rośliny i wijące się ścieżki. Cruz Alta (Wysoki Krzyż) – najwyższy punkt parku z szerokimi widokami na okolicę. Ile ma powierzchni? W źródłach pojawiają się dwie liczby. Sam zaprojektowany park liczy około 85 hektarów, a wartość około 200 hektarów zwykle obejmuje także otaczający las. Planując trasę, warto uwzględnić strome ścieżki i sporo podejść. Najczęstsze pytania Czy park jest częścią Pałacu Pena? Tak, park i pałac tworzą jedną całość, założoną przez Ferdynanda II, choć można je zwiedzać osobno, zależnie od wybranego biletu. Ile czasu przeznaczyć na spacer? Na spokojne obejście najważniejszych zakątków przyda się co najmniej kilka godzin, bo park jest duży i pagórkowaty. Kto zaprojektował ogród? Pomysłodawcą był król Ferdynand II, a w rozwoju parku wspierała go hrabina, która kierowała częścią prac od wczesnych lat 60. XIX wieku. Dla kogo jest to miejsce? Dla miłośników botaniki, fotografii, historii ogrodów i spokojnych spacerów z dala od tłoku w samym pałacu. Jakie buty wybrać? Wygodne, z dobrą przyczepnością, ponieważ ścieżki prowadzą po stromych, czasem wilgotnych zboczach.
-
Jardim Botânico do Porto
Porto
Jardim Botânico do Porto to ogród botaniczny położony w samym mieście, na terenie dawnej posiadłości Quinta do Campo Alegre, znanej też jako Casa Andresen. Od 2015 roku należy do Muzeum Historii Naturalnej i Nauki Uniwersytetu w Porto (MHNC-UP). To spokojna enklawa zieleni, do której warto zajrzeć, gdy po zwiedzaniu miasta chcesz odpocząć od gwaru ulic. Jak powstał ogród botaniczny w Porto? W 1895 roku posiadłość kupił João Henrique Andresen, kupiec winny z Porto. Zajął się odnową ogrodów i nadał im romantyczny charakter typowy dla ówczesnej epoki. Z rodziny Andresenów wywodzą się dwoje znanych pisarzy, Sophia de Mello Breyner i Ruben A. Ten drugi mieszkał w Quinta do Campo Alegre, a jego wspomnienia są cennym świadectwem życia w tym miejscu. W 1949 roku majątek przejęło państwo, a w 1951 roku zamieniono go w ogród botaniczny. Rok później powstał tu Instytut Botaniczny i Laboratorium imienia dr. Gonçalo Sampaio, prowadzone przez profesora Américo Pires de Lima. Dzięki temu znacznie wzbogacono kolekcję gatunków roślin, a w latach 50. i 60. XX wieku urządzono nowoczesne przestrzenie ogrodowe. Najbardziej znanym przykładem jest Ogród Łupkowy (Jardim do Xisto) zaprojektowany przez Franza Koeppa. Co zobaczyć w ogrodzie? Ogród składa się z kilku tematycznych części. Na wyższym poziomie znajdziesz ogród roślin kserofitycznych z kaktusami i innymi sukulentami. Są tu również trzy szklarnie: kaktusowa, tropikalna i storczykowa. W szklarni kaktusowej rośnie wiktoria królewska, wodna lilia o ogromnych liściach, z której dumni są pracownicy ogrodu. Warto też odwiedzić mniejsze, kameralne zakątki: ogród sukulentów, wspomniany ogród łupkowy, ogród z rybami i figurą brązowego chłopca oraz Jardim Jota. Ten ostatni upamiętnia inicjały dawnych właścicieli, Joany i João Andresenów, dziadków Sophii i Rubena A. Casa Andresen i Galeria Bioróżnorodności Bordowa fasada Casa Andresen wita gości na początku zwiedzania. W 2017 roku otwarto w niej Galerię Bioróżnorodności, część MHNC-UP. To muzeum sieci Ciência Viva poświęcone życiu na Ziemi, ewolucji i różnorodności biologicznej. Dzięki niemu spacer po ogrodzie można połączyć z wizytą w wystawie o przyrodzie. Informacje praktyczne Godziny otwarcia: codziennie 9:00–18:00, a od kwietnia do października 9:00–19:00. Ogród jest zamknięty 1 stycznia i 25 grudnia. Telefon: +351 220 408 727. Współrzędne: 41,1533 N, 8,6431 W. Zwiedzanie: możliwe indywidualnie lub w grupach z przewodnikiem. Organizowane są też zajęcia dla różnych grup odwiedzających, także praktyczne warsztaty dla dzieci i młodzieży. Najczęstsze pytania Czy ogród jest otwarty codziennie? Tak, ogród działa przez cały tydzień, z wyjątkiem 1 stycznia i 25 grudnia. Latem, od kwietnia do października, zamyka się o godzinie 19:00. Kto zarządza ogrodem? Od 2015 roku jest częścią Muzeum Historii Naturalnej i Nauki Uniwersytetu w Porto. Co warto zobaczyć w pierwszej kolejności? Szklarnie z kaktusami, roślinami tropikalnymi i storczykami, Ogród Łupkowy oraz Casa Andresen z Galerią Bioróżnorodności. Czy jest coś dla rodzin z dziećmi? Tak, ogród przygotowuje różne zajęcia, w tym praktyczne aktywności dla młodszych odwiedzających.
-
Municipal Garden of Funchal
Funchal
Ogród Miejski w Funchal (port. Jardim Municipal do Funchal) to zielona oaza w samym centrum stolicy Madery, kilka kroków od nadmorskiej zabudowy starego miasta. Zajmuje niespełna hektar, ale zgromadzono tu roślinność z kilku kontynentów, dlatego chętnie zaglądają tu zarówno mieszkańcy, jak i turyści szukający cienia po spacerze po mieście. Jak powstał ogród w Funchal? Przez kilka stuleci w tym miejscu stał klasztor franciszkanów. Gdy zakon zniknął, a budynki przestały pełnić dawną funkcję, w 1878 roku rada miejska powołała komisję radnych, której zadaniem było przygotowanie projektu ogrodu na terenie po dawnym klasztorze. Prace nad ogrodem rozpoczęto w 1880 roku, a pierwsze rośliny ozdobne sprowadzono z Paryża i z Porto. Założenie zaprojektował francuski architekt krajobrazu Édouard François André. W 1885 roku ogród otrzymał nazwę Jardim Municipal, czyli Ogród Miejski. Później nazwę zmieniono na cześć królowej Amelii, dlatego na Maderze spotkasz też określenie Jardim Dona Amélia. Co można zobaczyć w ogrodzie? Teren obejmuje około 8300 metrów kwadratowych. Rosną tu gatunki rodzime dla Madery oraz egzotyczne okazy z Afryki, Indii, Malezji i Meksyku, które z czasem zamieniły park w rodzaj małego atlasu botanicznego. Wysokie drzewa dają cień, a wśród alejek znajdziesz: niewielki staw, w którym pływają kaczki oraz czarne i białe łabędzie, kawiarnię, w której można odpocząć, amfiteatr z zadaszoną sceną, gdzie odbywają się koncerty i wydarzenia kulturalne, zabytkowy marmurowy herb franciszkanów i Portugalii z XVII wieku, pamiątkę po dawnym klasztorze, marmurową rzeźbę „Chłopcy" (port. Meninos) z 1943 roku, jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów artystycznych parku. Ważnym momentem w dziejach ogrodu był rok 1992, kiedy otwarto nowoczesny amfiteatr. Dzięki niemu spokojny zielony zakątek zyskał drugie życie jako miejsce spotkań kulturalnych. Dlaczego warto tu zajrzeć? Ogród to dobry przystanek między zwiedzaniem zabytków a spacerem po promenadzie. Nie potrzeba tu wiele czasu: wystarczy godzina, by obejść alejki, przyjrzeć się roślinom z różnych stron świata, zobaczyć herb i rzeźbę oraz usiąść na chwilę przy stawie. Jeśli trafisz na koncert w amfiteatrze, wizyta zamieni się w pełnoprawny punkt programu wieczoru. Najczęstsze pytania Gdzie leży Ogród Miejski w Funchal? W centrum Funchal, stolicy Madery, w pobliżu starego miasta. Współrzędne: 32,6478 N, 16,9114 W. Kto zaprojektował ogród? Układ ogrodu opracował francuski architekt krajobrazu Édouard François André. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Przy spokojnym tempie zwykle wystarcza około godziny, choć koncert lub przerwa w kawiarni mogą tę wizytę wydłużyć. Czy w ogrodzie odbywają się wydarzenia? Tak, w amfiteatrze z zadaszoną sceną organizowane są koncerty i inne imprezy kulturalne. Skąd wzięła się nazwa Jardim Dona Amélia? Pierwotną nazwę Jardim Municipal zmieniono później ku pamięci królowej Amelii.
-
Parque Venâncio Ribeiro da Costa
Palmela
Parque Venâncio Ribeiro da Costa to jeden z najbardziej charakterystycznych terenów zielonych w gminie Palmela w Portugalii. Park rozciąga się od szczytu wzgórza zamkowego wzdłuż jego północnego stoku i zajmuje około 37 tysięcy metrów kwadratowych. Mieszkańcy nazywają go także Esplanadą albo Mata do Castelo, czyli Lasem Zamkowym. Gdzie leży park i po co go odwiedzić? Park znajduje się tuż pod zamkiem w Palmeli i łączy twierdzę z najstarszą zabudową miasteczka. Dla wielu mieszkańców to zielone płuca okolicy: miejsce na spokojny spacer w cieniu drzew, z widokami na miasto i okolicę. Z niektórych punktów na stoku widać zabudowę Palmeli u stóp wzgórza, dlatego park jest popularny wśród osób robiących zdjęcia. To dobry przystanek podczas zwiedzania zamku. Po obejrzeniu murów i wież można zejść ścieżkami w dół, odpocząć w cieniu i wrócić do centrum miasteczka inną drogą. Jaka jest historia parku? Park powstał na początku XX wieku jako przestrzeń wypoczynku i kultury. Jego twórcy chcieli odtworzyć klimat lasów w Sintrze, dlatego teren ma charakter zalesionego, romantycznego ogrodu na stromym zboczu. Od początku pełnił rolę miejsca spotkań i wydarzeń plenerowych, a ta funkcja przetrwała do dziś. Co można tu robić? Po przebudowie park podzielono na strefy tematyczne. Na terenie znajdziesz: obwód do ćwiczeń (circuito de manutenção) dla osób uprawiających bieganie i trening na świeżym powietrzu, amfiteatr, w którym odbywają się koncerty, spektakle i inne wydarzenia kulturalne, nowy amfiteatr w pobliżu siedziby skautów, strefę projekcji kina plenerowego, miejsce piknikowe z zapleczem gastronomicznym typu snack bar, ogród botaniczny, plac zabaw dla dzieci, przestrzeń na targi staroci i wymiany. Dzięki temu park sprawdza się zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla osób szukających spokojnego spaceru czy aktywności sportowej. Czy park jest dostępny bez przeszkód? Park ucierpiał w wyniku burz i został zamknięty na czas prac naprawczych. Koszt robót oszacowano na 60,2 tysiąca euro, a remont miał potrwać cztery miesiące. Późniejsze informacje mówiły o poważniejszych uszkodzeniach konstrukcyjnych, niż zakładał urząd gminy. Przed wizytą sprawdź na stronie gminy Palmela lub w serwisie visitpalmela.pt, które części parku są aktualnie otwarte. Najczęstsze pytania Czy wejście do parku jest płatne? Park to publiczna przestrzeń zieleni, w której odbywają się wydarzenia dla mieszkańców i gości. Ceny biletów dotyczą tylko poszczególnych imprez. Czy park nadaje się dla dzieci? Tak. Jest tu plac zabaw, miejsca piknikowe i dużo cienia. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Na spokojny spacer wystarczy godzina. Łącząc park ze zwiedzaniem zamku w Palmeli, warto zaplanować pół dnia. Jak nazywa się park w rozmowie z mieszkańcami? Najczęściej Esplanada lub Mata do Castelo. Czy park leży blisko zamku? Tak, rozciąga się od wzgórza zamkowego wzdłuż północnego stoku, między zamkiem a starą zabudową miasta.
-
Jardim Amália Rodrigues
Jardim Amália Rodrigues to publiczny ogród w Lizbonie, położony na północnym krańcu parku Eduardo VII, w jednej z najwyżej położonych i najbardziej centralnych części miasta. Dawniej nazywano go Alto do Parque, a obecne imię nosi na cześć Amálii Rodrigues, legendarnej śpiewaczki fado. To spokojne miejsce na przerwę w zwiedzaniu, z widokiem na dachy stolicy Portugalii. Skąd nazwa i kiedy powstał ogród? Ogród otwarto w 1996 roku według projektu krajobrazowego Gonçala Ribeiro Tellesa, jednego z najbardziej znanych portugalskich architektów krajobrazu. W 2000 roku zmieniono jego nazwę z Alto do Parque na Jardim Amália Rodrigues, oddając hołd artystce, która stała się symbolem portugalskiego fado. Powstanie ogrodu wiąże się z ideą Zielonego Korytarza (Corredor Verde) w Lizbonie. Projekt, zapoczątkowany przez Ribeiro Tellesa w 1974 roku, miał połączyć górną część parku Eduardo VII z pieszym dojściem do rozległego lasu miejskiego Monsanto i włączyć w miejską tkankę tereny rekreacyjne. Co zobaczyć w ogrodzie? Założenie ma charakter postmodernistyczny i łączy różne krajobrazy: rabaty kwiatowe, drzewa, ścieżki spacerowe oraz zbiornik z fontanną. Do wyróżniających się elementów należy amfiteatr, z którego rozciąga się widok w stronę Avenida da Liberdade. W ogrodzie stoi rzeźba kolumbijskiego artysty Fernanda Botero zatytułowana „Maternidade", wykonana w 1999 roku. Trafiła tu po wystawie prac artysty na Praça do Comércio, a wybrali ją mieszkańcy Lizbony i turyści. Jakie widoki oferuje to miejsce? Ogród leży na wzgórzu, dlatego z jego górnych partii widać dachy miasta, a przy dobrej pogodzie także rzekę Tag. To jeden z powodów, dla których warto tu zajrzeć podczas spaceru po centrum. Jak zaplanować wizytę? Ogród sąsiaduje z parkiem Eduardo VII i znajduje się w pobliżu Muzeum Gulbenkiana, więc łatwo włączyć go w jedną trasę z innymi atrakcjami tej części Lizbony. Dobrze sprawdza się jako miejsce odpoczynku po zwiedzaniu muzeów i spacerze wzdłuż Avenida da Liberdade. Ponieważ teren jest wzniesiony, warto zabrać wygodne buty. Najczęstsze pytania Gdzie leży Jardim Amália Rodrigues? Na północ od parku Eduardo VII, w centralnej i wysoko położonej części Lizbony. Kiedy powstał ogród? Został otwarty w 1996 roku; nazwę Jardim Amália Rodrigues nadano w 2000 roku. Kto go zaprojektował? Projekt krajobrazowy wykonał Gonçalo Ribeiro Telles. Jaką rzeźbę można tu zobaczyć? „Maternidade" Fernanda Botero z 1999 roku. Czy ogród ma związek z fado? Tak. Nosi imię Amálii Rodrigues, jednej z największych postaci portugalskiego fado. Co jest w pobliżu? Park Eduardo VII, Avenida da Liberdade oraz Muzeum Gulbenkiana. Dlaczego warto tu zajrzeć? To zielona enklawa w samym środku miasta, łącząca historię imienia znanej artystki, twórczość znanego rzeźbiarza i pracę cenionego architekta krajobrazu. Nawet krótki postój pozwala złapać oddech między zwiedzaniem kolejnych punktów Lizbony.
-
Póvoa de Varzim City Park
Póvoa de Varzim, Beiriz e Argivai
Park Miejski w Póvoa de Varzim (Parque da Cidade da Póvoa de Varzim) to publiczny park miejski w portugalskim mieście Póvoa de Varzim, w północnej części kraju, w okolicy Porto. Otwarto go 30 czerwca 2009 roku. To zielone serce miasta, w którym mieszkańcy biegają, spacerują i odpoczywają, a odwiedzający znajdą tu przestrzeń na kilka spokojnych godzin z dala od nadmorskiego zgiełku. Kto zaprojektował park? Autorem projektu jest prof. Sidónio Pardal, architekt krajobrazu, który zaprojektował także Parque da Cidade w Porto. Jeśli znasz tamten park, podobną filozofię znajdziesz i tutaj: duże, otwarte tereny zieleni, łagodne wzgórza i ścieżki prowadzone tak, by park był wygodny zarówno dla sportowców, jak i dla osób szukających wytchnienia. Jak duży jest park i co jest w środku? Park powstaje etapami. Obecnie zajmuje około 30 hektarów, a po ukończeniu wszystkich faz ma sięgać 78 hektarów, od autostrady A28 aż do terenu dawnej fabryki Clipóvoa. Druga faza, otwarta w 2009 roku, dodała około 19 hektarów zieleni, jezioro, miejsca odpoczynku i trzy kilometry ścieżek spacerowych. Krajobraz tworzą pagórki, potok przywrócony do naturalnego stanu, w którym żyje dzika fauna, oraz drobna architektura: mostki, place i rustykalne budynki. Całość ma spokojny, niemal wiejski charakter, choć park leży w obrębie miasta. Co warto zobaczyć nad jeziorem? Największą atrakcją jest jezioro o powierzchni około dwóch hektarów. Pośrodku leży wyspa o długości około 130 metrów i szerokości 20 metrów, niedostępna dla odwiedzających, dzięki czemu może pozostać spokojnym miejscem dla ptaków. Z wody wystają skały, które dodają widokowi malowniczości. Ścieżki wokół jeziora są dobrym punktem na krótki spacer i zdjęcia. Czy park nadaje się do sportu i rekreacji? Tak. Park wyposażono w urządzenia zachęcające do ruchu, a trzy kilometry ścieżek sprawdzają się przy joggingu, spacerach i jeździe na rowerze. W sąsiedztwie znajduje się Estádio Municipal da Póvoa de Varzim, stadion miejski. Dla rodzin liczą się place i miejsca odpoczynku, w których można usiąść z dziećmi. Czy to miejsce dla obserwatorów ptaków? Park figuruje w serwisach poświęconych obserwacji ptaków w Portugalii. Odtworzony potok, jezioro i zieleń przyciągają ptactwo, więc z lornetką warto przyjść rano, gdy jest cicho. Jak zaplanować wizytę? Park jest ogólnodostępny i leży w mieście, więc łatwo połączyć go ze zwiedzaniem Póvoa de Varzim, znanego z plaż i promenady nad Atlantykiem. Zaplanuj 1-2 godziny na spokojny spacer wokół jeziora. Załóż wygodne buty i, jeśli lubisz, weź coś do jedzenia na piknik. Ponieważ park wciąż się rozbudowuje, układ niektórych części może się zmieniać, dlatego przed wizytą warto sprawdzić stronę urzędu miasta. Najczęstsze pytania Kiedy otwarto park? 30 czerwca 2009 roku. Kto go zaprojektował? Prof. Sidónio Pardal, autor także parku miejskiego w Porto. Ile ma hektarów? Obecnie około 30, docelowo 78 hektarów. Czy można wejść na wyspę na jeziorze? Nie, wyspa jest niedostępna dla zwiedzających. Czy wstęp jest płatny? To publiczny park miejski, przeznaczony dla wszystkich mieszkańców i gości.
-
Lapa dos Esteios
Coimbra
Lapa dos Esteios to zabytkowy ogród na lewym brzegu rzeki Mondego, na południe od centrum Coimbry, przy drodze w kierunku Lajes. Powstał w XVII wieku z inicjatywy rodziny Sá Pessoa i do dziś zachował układ, w którym zieleń, rzeźba i widok na rzekę tworzą jedną kompozycję. Współrzędne miejsca to około 40,191 N i 8,426 W. Czym jest Lapa dos Esteios? To dawna quinta, czyli podmiejska posiadłość z ogrodem, znana także jako Quinta das Canas. Jej sercem jest park w stylu ogrodu pałacowego. Wpisano go na listę obiektów o statusie miejsca użyteczności publicznej: portugalski rząd sklasyfikował Lapa dos Esteios 2 marca 2011 roku jako obiekt interesu publicznego. Jak wygląda ogród? Wejście prowadzi przez okazałą bramę. Za nią zaczyna się ogród, a dalej gaj platanów, w którym stoi Fonte da Primavera, czyli Fontanna Wiosny, datowana na XVII wiek. Wśród drzew ustawiono zespoły rzeźb. Część z nich stoi tyłem do miasta i nawiązuje do motywów takich jak Twierdza, Diogenes czy Azja. Inne rzeźby, rozmieszczone między drzewami, symbolizują Wiarę, Nadzieję, Miłość i Śmierć. Dzięki temu spacer po ogrodzie ma charakter alegorycznej wędrówki, a nie zwykłej przechadzki po parku. Dlaczego widok jest tak ceniony? Położenie na wzniesieniu nad Mondego daje wyjątkowy krajobraz rzeki i miasta. Lapa dos Esteios jest opisywana jako punkt, z którego można podziwiać Coimbrę z odmiennej perspektywy niż z uniwersyteckiego wzgórza po drugiej stronie rzeki. Kto tu mieszkał? W 1860 roku posiadłość nabył Dom José Maria de Vasconcelos Azevedo Silva e Carvajal. Król Ludwik I nadał mu tytuł wicehrabiego Lapa dos Esteios (27 kwietnia 1865), a następnie hrabiego (20 czerwca 1870). Jego żona, dona Maria Isabel de Melo Freire de Bulhões, przekształciła ogród w miejsce spotkań intelektualistów epoki romantyzmu. Od 1979 roku obiekt jest własnością Gwardii Narodowej Republikańskiej (GNR) i jest przez nią użytkowany. Najczęstsze pytania Gdzie leży Lapa dos Esteios? Na lewym brzegu Mondego, na południe od Coimbry, przy drodze do Lajes. Z którego wieku pochodzi ogród? Z XVII wieku, kiedy założyła go rodzina Sá Pessoa. Fontanna Wiosny pochodzi z tego samego okresu. Czy miejsce jest chronione? Tak. Od 2 marca 2011 roku ma status obiektu interesu publicznego. Co warto zobaczyć? Bramę wejściową, gaj platanów, Fontannę Wiosny, rzeźby alegoryczne oraz panoramę rzeki i miasta. Czy warto zajrzeć tu w trakcie zwiedzania Coimbry? Tak, jeśli interesują Cię ogrody historyczne, rzeźba i widoki na Mondego. Ponieważ obiekt jest użytkowany przez GNR, przed wizytą sprawdź w miejskiej informacji turystycznej, na jakich zasadach można wejść na teren. Wskazówki dla odwiedzających Ogród leży poza ścisłym centrum, więc zaplanuj osobny odcinek trasy po lewej stronie rzeki. Dobrym pomysłem jest połączenie wizyty ze spacerem wzdłuż Mondego. Zabierz aparat: kompozycja rzeźb wśród platanów i widok na miasto należą do najbardziej fotogenicznych motywów okolicy.
-
Jardim Avelar Brotero
Jardim Avelar Brotero to niewielki publiczny ogród miejski w Lizbonie, w dzielnicy (freguesia) Alcântara. Powstał na początku XX wieku jako zieleniec dla okolicznych mieszkańców i do dziś pełni rolę spokojnego, lokalnego parku, a nie atrakcji z przewodników. Nazwę zawdzięcza Félixowi de Avelar Brotero, jednemu z najważniejszych portugalskich botaników. Gdzie leży Jardim Avelar Brotero? Ogród znajduje się w lizbońskiej dzielnicy Alcântara i jest otoczony ulicami Filinto Elísio, Pedro Calmon, Jau i Gil Vicente. Leży między Calçada de Santo Amaro a Calçada da Tapada, na wzniesieniu, dlatego bywa też opisywany jako ogród Alto de Santo Amaro. Lizbona jest miastem pagórkowatym, więc dojście od strony nabrzeża wiąże się z podchodzeniem pod górę. Jak duży jest ogród? Cały teren zajmuje około 5973 m², z czego zieleń to około 2433 m². To oznacza, że sporą część powierzchni stanowią alejki, place i elementy małej architektury. Jest to skala typowa dla osiedlowego skweru: kilkanaście minut spaceru w zupełności wystarczy, by obejść całość. Kim był patron ogrodu? Ogród nosi imię Félixa de Avelar Brotero, urodzonego 25 listopada 1744 roku w Santo António do Tojal. Z domu nazywał się po prostu Félix de Avelar, a nazwisko „Brotero" przyjął później. Według opisów oznacza ono „miłośnika śmiertelników". Choć uzyskał doktorat z medycyny na Uniwersytecie w Reims, sławę przyniosła mu botanika. W 1788 roku w Paryżu opublikował „Compêndio de Botânica", dzieło, które ugruntowało jego pozycję w nauce. Był dyrektorem Królewskiego Muzeum oraz Ogrodu Botanicznego w Ajudzie w Lizbonie, wykładał na Uniwersytecie w Coimbrze, a także zasiadał w parlamencie jako deputowany. Nazwanie osiedlowego ogrodu jego imieniem to typowy w Portugalii sposób upamiętniania wybitnych uczonych w przestrzeni publicznej. Czy warto tu przyjść? To miejsce dla osób, które chcą zobaczyć codzienne życie Lizbony poza głównymi szlakami. Nie ma tu spektakularnych widoków ani muzeów, jest za to zwyczajna, dzielnicowa atmosfera: ławki, cień drzew i mieszkańcy spędzający czas na świeżym powietrzu. Ogród przechodził w ciągu lat różne remonty i modernizacje, dlatego jego obecny układ może różnić się od pierwotnego. Dobrze łączy się ze zwiedzaniem Alcântary, dawnej dzielnicy przemysłowej, dziś znanej z kawiarni, sztuki ulicznej i przestrzeni kulturalnych. Krótki postój w ogrodzie to sensowna przerwa podczas dłuższego spaceru po zachodniej części miasta. Jeśli interesuje Cię postać patrona, naturalnym uzupełnieniem będzie wizyta w Ogrodzie Botanicznym w Ajudzie, którym Brotero kierował. Pozwala zobaczyć miejsce związane z jego pracą naukową. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Jardim Avelar Brotero jest płatny? To publiczny ogród miejski, należący do sieci lizbońskich zieleńców, więc nie jest to atrakcja biletowana. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Ze względu na niewielką powierzchnię wystarczy zwykle od kilkunastu minut do pół godziny, zależnie od tego, czy chcesz po prostu przejść, czy usiąść i odpocząć. Skąd wzięła się nazwa ogrodu? Od Félixa de Avelar Brotero, XVIII- i XIX-wiecznego botanika, autora „Compêndio de Botânica" i dyrektora Ogrodu Botanicznego w Ajudzie. W której części Lizbony leży ogród? W dzielnicy Alcântara, w zachodniej części miasta, w rejonie Alto de Santo Amaro. Czy to dobre miejsce dla rodzin z dziećmi? Jako spokojny osiedlowy park nadaje się na krótki odpoczynek podczas spaceru. Szczegółów o wyposażeniu, np. placu zabaw, warto poszukać na miejscu lub na stronie miasta Lizbony.
-
Alameda Dom Afonso Henriques
Alameda Dom Afonso Henriques to jeden z najbardziej znanych ogrodów miejskich Lizbony i jednocześnie reprezentacyjna aleja w centralnej części miasta. Nazwa upamiętnia Alfonsa Henryka, pierwszego króla Portugalii, co dobrze pasuje do rangi tego miejsca w życiu stolicy. Park zajmuje ponad trzy hektary i łączy funkcję zielonego wytchnienia z rolą dużej, otwartej przestrzeni na publiczne wydarzenia. Jak wygląda Alameda Dom Afonso Henriques? Układ parku jest czytelny. Na wschodnim końcu znajduje się niewielki ogród, a dalej teren rozciąga się w dwa szerokie trawiaste pasy. Dzieli je Avenida Almirante Reis, jedna z ważnych ulic Lizbony, która przecina całą przestrzeń. Aleję okalają drzewa, a w jej osi stoi duża fontanna, dzięki czemu okolica jest malownicza i chętnie fotografowana przez odwiedzających. Na zachodnim krańcu założenia stoi Instituto Superior Técnico, znana uczelnia techniczna, więc w ciągu roku park zasiedlają także studenci. Co warto tu zobaczyć i zrobić? To dobre miejsce na spokojny spacer, odpoczynek na trawie lub w cieniu drzew i krótką przerwę między zwiedzaniem kolejnych dzielnic. Otwarte trawniki sprawiają, że przestrzeń świetnie sprawdza się podczas dużych zgromadzeń. Właśnie tutaj tradycyjnie obchodzi się w Lizbonie Międzynarodowe Święto Pracy 1 maja. Teren był także jednym z punktów związanych z lizbońskimi Światowymi Dniami Młodzieży w 2023 roku, co pokazuje, że nadaje się na imprezy o dużej skali. Jak dojechać? Park leży tuż przy stacji metra Alameda, gdzie krzyżują się Linia Zielona i Linia Czerwona lizbońskiego metra. Dzięki temu dotarcie z lotniska, z Baixy czy z innych części miasta jest proste i nie wymaga wielu przesiadek. Ponieważ w okolicy krzyżuje się też wiele linii komunikacji miejskiej, wygodnie jest zaplanować tu zarówno początek, jak i koniec spaceru. Najczęstsze pytania Czy wstęp do parku jest płatny? Nie, to publiczny ogród miejski, dostępny dla wszystkich odwiedzających. Kto patronuje temu miejscu? Alfons Henryk, pierwszy król Portugalii. Jego imię nosi cała aleja i park. Jak długo trwa zwiedzanie? Na spokojny spacer i odpoczynek wystarczy zwykle od kilkunastu minut do godziny, zależnie od tego, czy chcesz zatrzymać się przy fontannie i na trawnikach. Jak dojechać metrem? Wysiądź na stacji Alameda, położonej Linią Zieloną lub Czerwoną. Wyjście prowadzi bezpośrednio w okolice parku. Kiedy jest tu najtłoczniej? Największe tłumy zbierają się przy okazji publicznych wydarzeń, przede wszystkim 1 maja podczas obchodów Święta Pracy. W pozostałe dni park jest spokojniejszy. Co jest w pobliżu? Na zachodnim końcu znajduje się Instituto Superior Técnico, a wzdłuż Avenidy Almirante Reis łatwo przejść do kolejnych części miasta. Dla kogo to miejsce? Alameda spodoba się osobom, które lubią zobaczyć Lizbonę taką, w jakiej żyją jej mieszkańcy: z trawnikami, drzewami, fontanną i codziennym ruchem miejskim. To także wygodny punkt przesiadkowy i dobry przystanek na odpoczynek w trakcie dnia pełnego zwiedzania. Jeśli planujesz wizytę w okolicach 1 maja, przygotuj się na tłumy i festiwalową atmosferę, a poza tym terminem możesz liczyć na spokojniejszy klimat. Zabierz wygodne buty, butelkę wody i aparat, bo fontanna i szpalery drzew dają dobre kadry o każdej porze roku. Warto też zajrzeć do pobliskich uliczek, gdzie znajdziesz kawiarnie i piekarnie, w których zjesz coś na miejscu albo weźmiesz przekąskę na piknik na trawie.
-
Gardens of the Palácio de Cristal
Porto
Ogrody Pałacu Kryształowego (Jardins do Palácio de Cristal) to jeden z najbardziej znanych parków w Porto, położony na wzgórzu z widokiem na rzekę Douro. Zielony teren o powierzchni kilku hektarów łączy spokojne alejki, rabaty kwiatowe, stare drzewa i punkty widokowe, dlatego jest ulubionym miejscem odpoczynku zarówno mieszkańców, jak i turystów. Skąd wzięły się ogrody? Park powstał w połowie XIX wieku w związku z Międzynarodową Wystawą z 1865 roku, czyli wydarzeniem będącym prekursorem dzisiejszych wystaw światowych. Projekt ogrodów przypisuje się niemieckiemu architektowi krajobrazu Émile'owi Davidowi. Układ parku z krętymi ścieżkami, tarasami i romantyczną roślinnością wpisuje się w XIX-wieczny styl ogrodów krajobrazowych. Co się stało z Pałacem Kryształowym? Nazwa parku pochodzi od dawnego pałacu wzniesionego na potrzeby wystawy. Sam pałac już nie istnieje: rozebrano go w latach pięćdziesiątych XX wieku. W jego miejscu w 1956 roku stanęła nowoczesna hala widowiskowo-sportowa, która pomieści ponad 10 tysięcy osób. Dziś obiekt gości koncerty i wydarzenia sportowe, a jego bryła bywa porównywana do latającego spodka. Co zobaczyć w ogrodach? Widoki na Douro i miasto. Z tarasów i punktów widokowych rozciąga się panorama rzeki, mostu Arrábida i zabudowy Porto. To jedno z lepszych miejsc na spokojne oglądanie zachodu słońca. Pawie i kury. Po trawnikach i między drzewami swobodnie spacerują pawie oraz koguty. Chętnie przesiadują w okolicy miejskiej biblioteki Biblioteca Municipal Almeida Garrett, zwłaszcza w słoneczne popołudnia. Rabaty, jezioro i zacienione ścieżki. Park jest zadbany, pełen kwiatów i drzew, a ścieżki zapraszają do niespiesznego spaceru. Praktyczne wskazówki Ogrody warto odwiedzić w ciągu dnia, gdy widoki są najlepsze, a pawie najlepiej widoczne. To dobry przystanek między zwiedzaniem centrum a spacerem wzdłuż Douro. Na obejście parku wystarczy godzina lub dwie, ale przy ładnej pogodzie łatwo spędzić tu dłużej, na przykład z książką na ławce albo z piknikiem na trawie. Najczęstsze pytania Czy w ogrodach stoi jeszcze Pałac Kryształowy? Nie. Pałac rozebrano w latach pięćdziesiątych XX wieku, a w jego miejscu zbudowano nowoczesną halę z 1956 roku. Czy w parku naprawdę żyją pawie? Tak, pawie swobodnie spacerują po trawnikach i między drzewami, razem z kogutami. Z czego znane są ogrody? Z widoków na rzekę Douro i most Arrábida, zieleni w środku miasta oraz historii związanej z wystawą z 1865 roku. Kto zaprojektował ogrody? Niemiecki architekt krajobrazu Émile David. Ile czasu zaplanować na wizytę? Zwykle wystarczy od jednej do dwóch godzin, choć wielu odwiedzających zostaje dłużej, by cieszyć się widokami i spokojem. Podsumowanie Ogrody Pałacu Kryształowego to połączenie XIX-wiecznej historii, zieleni i jednych z ładniejszych widoków w Porto. Niezależnie od tego, czy szukasz cienia w upalny dzień, dobrego miejsca na zdjęcia, czy chwili wytchnienia od miejskiego gwaru, ten park dobrze sprawdzi się jako przystanek w planie zwiedzania miasta. Spacer po nim pozwala poczuć spokojniejszą stronę Porto, a przy okazji spotkać pawie, które stały się nieformalnymi maskotkami tego miejsca. Warto zabrać ze sobą aparat i wygodne buty, bo ścieżki prowadzą w górę i w dół zbocza, a co kilka kroków otwiera się nowy widok na rzekę i dachy miasta.
-
Zoo Lagos
Lagos
Zoo Lagos (Parque Zoológico de Lagos) to ogród zoologiczny w Algarve, na południu Portugalii. Leży około 12 km na północny zachód od miasta Lagos, przy wsi Barão de São João, a współrzędne obiektu to mniej więcej 37,145 N i 8,766 W. To jedno z chętniej wybieranych miejsc na rodzinny dzień w regionie, znane przede wszystkim z dużej liczby gatunków i spokojnej, zielonej okolicy. Od kiedy działa zoo w Lagos? Obiekt zbudowano w 1997 roku, a dla zwiedzających otwarto go w listopadzie 2000 roku. Założycielem jest Paulo Figueiras, który przedstawia park jako owoc życiowej pasji do zwierząt. Jak na ogród zoologiczny, jest to więc stosunkowo młode miejsce, powstałe na przełomie tysiącleci. Jakie zwierzęta można zobaczyć? W parku żyje około 120 gatunków zwierząt. Wśród nich znajdziesz między innymi: małpy: wiewióreczniki boliwijskie, szympansy, gibony oraz lemury katta, drapieżniki i inne ssaki: rysie euroazjatyckie, surykatki, wydry, jeżozwierze przylądkowe, mniej oczywiste gatunki: hipopotamy karłowate i jeleniki indyjskie (muntjaki), kangury i walabie, ptaki: flamingi, pelikany, kolorowe tukany i papugi. Ogród łączy zwierzęta z roślinnością, dzięki czemu spacer odbywa się w zadbanym, przestronnym otoczeniu, a nie między samymi wybiegami. Czy zoo zajmuje się ochroną przyrody? Tak. Park stawia na ochronę, edukację i ochronę gatunków. Uczestniczy w programach hodowlanych prowadzonych w ramach EAZA (Europejskie Stowarzyszenie Ogrodów Zoologicznych i Akwariów) i regularnie przyjmuje gatunki zagrożone. Dla odwiedzających oznacza to okazję, by zobaczyć rzadkie zwierzęta i dowiedzieć się, dlaczego ich ochrona jest ważna. Dla kogo jest to miejsce? Zoo Lagos sprawdzi się przede wszystkim dla rodzin z dziećmi, ale także dla każdego, kto lubi obserwować zwierzęta w otoczeniu zieleni. Dzięki lokalizacji poza centrum miasta wycieczka zwykle wymaga własnego transportu lub zorganizowanego dojazdu, dlatego warto zaplanować ją jako osobny punkt dnia w Algarve. Jak zaplanować wizytę? Ponieważ zoo leży kilkanaście kilometrów od Lagos, najwygodniej dojechać samochodem. Godziny otwarcia i ceny biletów mogą się zmieniać w zależności od sezonu, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje na oficjalnej stronie parku. W upalne dni warto zabrać wodę i nakrycie głowy, a najciekawiej jest zaplanować spokojny spacer bez pośpiechu, aby zobaczyć wszystkie wybiegi. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie znajduje się Zoo Lagos? W Algarve w Portugalii, około 12 km na północny zachód od Lagos, w pobliżu wsi Barão de São João. Kiedy otwarto zoo? Park zbudowano w 1997 roku, a otwarto w listopadzie 2000 roku. Ile gatunków zwierząt można tu zobaczyć? Około 120 gatunków, od małp i rysi po flamingi, pelikany i tukany. Czy to miejsce angażuje się w ochronę zwierząt? Tak, uczestniczy w programach hodowlanych EAZA i przyjmuje zagrożone gatunki. Czy to dobry pomysł na wycieczkę z dziećmi? Tak, zoo jest jednym z popularniejszych rodzinnych celów w regionie.
-
Jardim 9 de Abril
Jardim 9 de Abril to publiczny ogród w Lizbonie, w parafii Estrela, znany także jako Jardim das Albertas oraz Jardim da Rocha do Conde de Óbidos. Do zieleni przylega punkt widokowy Miradouro da Rocha do Conde de Óbidos, z którego widać panoramę rzeki Tag. Dlaczego ogród ma aż trzy nazwy? Każda z nazw odsyła do innego rozdziału historii tego miejsca. Jardim das Albertas nawiązuje do dawnego klasztoru Convento das Albertas, w którym mieszkały siostry karmelitanki. Klasztor założono w 1584 roku z inicjatywy arcyksięcia Alberta. Ogród leży na terenie związanym z tą dawną fundacją. Jardim da Rocha do Conde de Óbidos to nazwa topograficzna. Ogród powstał na skalistym zboczu, które nosiło miano Rocha do Conde de Óbidos, a stąd wzięła się też nazwa pobliskiego tarasu widokowego. Jardim 9 de Abril jest obecnie oficjalną nazwą. Upamiętnia portugalskich żołnierzy, którzy walczyli w I wojnie światowej. 9 kwietnia 1918 roku wojska portugalskie znalazły się na drodze wielkiej ofensywy armii niemieckiej na linie aliantów, co zapoczątkowało bitwę pod La Lys. Nazwę nadano uchwałą władz miejskich 9 grudnia 1924 roku. Co warto wiedzieć przed wizytą? Ogród jest ogólnodostępny i leży w dzielnicy Estrela, w zachodniej części centrum Lizbony. Układ zieleni w części ogrodu zaprojektował w 1950 roku Gonçalo Ribeiro Telles, znany portugalski architekt krajobrazu. To dobry przykład miejskiego założenia, które łączy zieleń z historią i widokiem na rzekę. Co jest w pobliżu? Najciekawsze budynki w sąsiedztwie to Museu Nacional de Arte Antiga, które mieści się w miejscu dawnego klasztoru Albertas, oraz Palácio dos Condes de Óbidos. Ogród można więc połączyć ze zwiedzaniem muzeum, jednej z najważniejszych kolekcji sztuki w Portugalii. Najczęstsze pytania Czy wejście do Jardim 9 de Abril jest płatne? Nie, to publiczny ogród miejski, dostępny dla wszystkich. Czy z ogrodu widać rzekę? Tak. Przy ogrodzie znajduje się Miradouro da Rocha do Conde de Óbidos z widokiem na Tag. Dlaczego ogród nazywa się 9 de Abril? Nazwa upamiętnia portugalskich żołnierzy z I wojny światowej i początek bitwy pod La Lys, 9 kwietnia 1918 roku. Jak nazywano ogród dawniej? Funkcjonują nazwy Jardim das Albertas (od klasztoru karmelitanek z 1584 roku) oraz Jardim da Rocha do Conde de Óbidos (od skalistego wzgórza). Kto zaprojektował część ogrodu? Projekt aranżacji części terenu z 1950 roku przygotował Gonçalo Ribeiro Telles. Podsumowanie Jardim 9 de Abril to spokojny zakątek Lizbony z wielowarstwową historią: od klasztoru karmelitanek, przez skalisty pagórek, po pamięć o żołnierzach z 1918 roku. Jeśli zwiedzasz okolice Museu Nacional de Arte Antiga, warto poświęcić chwilę na spacer po ogrodzie i zajrzeć na pobliski taras widokowy nad Tagiem.
-
Parque de Palmela
Cascais
Parque de Palmela to zielony park na granicy Cascais i Estoril, w portugalskiej Rivierze pod Lizboną. Powstał w drugiej połowie XIX wieku jako prywatny ogród książęcej rodziny Palmela, a dziś należy do wszystkich: można tu spacerować wśród starych drzew, poćwiczyć na świeżym powietrzu albo pójść na koncert. Skąd wzięło się to miejsce? Park zlecili książęta Palmela, a prace ruszyły około 1870 roku. Budowę z bliska nadzorowała księżna, która żywo interesowała się sztukami plastycznymi. Dzięki temu ogród miał odzwierciedlać jej gust, a nie być przypadkowym skrawkiem zieleni. W tamtych czasach park był tłem licznych przyjęć, jarmarków i wystaw. Miejsce miało do tego dobre warunki: sporo przestrzeni, duże drzewa i wodę doprowadzoną strumieniem Ribeira dos Boqueiros, który przepływa przez teren. Co można tu zobaczyć? Największą siłą parku jest różnorodna roślinność. Rosą tu m.in. rzadkie okazy, takie jak sosna kanaryjska i smokowiec. Obszar parku liczy około 5,4 hektara. Według szacunków jest w stanie pochłaniać rocznie ok. 54 ton CO2, więc pełni też funkcję naturalnego filtra w mocno zabudowanym, turystycznym rejonie wybrzeża. Co robić w parku? Park sprawdza się nie tylko na spokojny spacer. Znajdziesz tu: ścieżkę w koronach drzew, dostosowaną do osób w różnym wieku, ścieżkę fitness, tor przeszkód arborystyczny. To dobry pomysł dla rodzin z dziećmi i dla osób, które w trakcie wyjazdu nie chcą rezygnować z aktywności. Kultura pod gołym niebem W parku działa Auditório Fernando Lopes-Graça, otwarty przez radę miejską Cascais w 1997 roku. Ma amfiteatr na wolnym powietrzu na około 700 miejsc, wykorzystywany zwłaszcza w ciepłe letnie dni. Zimą program przenosi się do sali wewnątrz, na około 200 osób. Odbywają się tu koncerty, spektakle teatralne i pokazy taneczne, więc warto sprawdzić aktualny repertuar przed wizytą. Dla kogo jest ta wizyta? Park dobrze łączy się ze zwiedzaniem Cascais i Estoril: to miejsce na odpoczynek od nadmorskiego tłumu, na rodzinny spacer albo krótką przerwę między punktami programu. Historia rodu Palmela, stare drzewa i wydarzenia kulturalne sprawiają, że każdy znajdzie tu coś dla siebie, niezależnie od pory roku. Najczęstsze pytania Gdzie leży Parque de Palmela? Na styku dzielnic Cascais i Estoril, w gminie Cascais. Kto założył park? Książęta Palmela, około 1870 roku. Budowę nadzorowała księżna. Jak duży jest park? Ma około 5,4 hektara. Jakie drzewa tu rosną? Rosną tu m.in. sosna kanaryjska i smokowiec, obok wielu dużych, starych drzew. Czy są tu atrakcje dla aktywnych? Tak: ścieżka w koronach drzew, ścieżka fitness i tor arborystyczny. Czy odbywają się tu wydarzenia kulturalne? Tak, w Auditório Fernando Lopes-Graça: koncerty, teatr i taniec, latem na scenie plenerowej, zimą w sali wewnętrznej.
-
Parque Urbano do Vale Fundão
Lizbona
Parque Urbano do Vale Fundão to miejski park w Lizbonie, w dzielnicy Marvila, we wschodniej części miasta. Zajmuje około 9 hektarów w Chelas, pomiędzy strefami I i J tego osiedla. To zielona przestrzeń dla mieszkańców, a nie klasyczna atrakcja z biletami, ale dobrze pokazuje mniej turystyczne oblicze Lizbony. Gdzie leży park i jak trafić? Adres to Avenida Marechal António de Spínola, Marvila. Park otacza zabudowa mieszkaniowa Chelas, więc najłatwiej potraktować go jako przystanek podczas spaceru po wschodnich dzielnicach stolicy Portugalii. Wejście jest przystosowane dla osób na wózkach, a w pobliżu jest parking. Jaka jest historia tego miejsca? Dawniej ta część Lizbony składała się z quint, czyli posiadłości używanych rolniczo i rekreacyjnie. Od lat czterdziestych XX wieku wiele terenów w okolicy wywłaszczano pod drogi i osiedla. Obszar dzisiejszego parku uniknął tych inwestycji. Na początku lat siedemdziesiątych zaczęto tu sadzić las Chelas, który miał służyć okolicznym osiedlom. Dziś nosi on nazwę Parque do Vale Fundão. Co można tu robić? Park to przede wszystkim zieleń z alejkami spacerowymi, placem zabaw dla dzieci i miejską infrastrukturą do odpoczynku. Nadaje się na spokojny spacer, chwilę wytchnienia i sport na świeżym powietrzu. W ramach modernizacji terenu zbudowano ciągi piesze i założono część ogrodniczą z grządkami. Najczęstsze pytania Czy wstęp jest płatny? Nie znaleźliśmy informacji o opłatach za wejście. Park jest otwarty codziennie przez całą dobę. Czy można przyjść z psem? Tak, psy są akceptowane. Czy to miejsce dla rodzin z dziećmi? Tak, na terenie jest plac zabaw, a park uznaje się za odpowiedni dla dzieci. Czy park jest dostępny dla osób z niepełnosprawnościami? Wejście jest dostosowane do wózków. Czy to to samo co Parque Urbano do Vale de Chelas? Nie. Vale de Chelas to osobny, większy park miejski o powierzchni 15 hektarów, otwarty przez lizbońskie władze miejskie 17 maja 2025 roku, z około 220 działkami ogrodów społecznych. Vale Fundão jest mniejszy i starszy w swojej obecnej formie. Dla kogo jest to miejsce? Jeśli zwiedzasz Lizbonę poza utartymi szlakami, park jest sensownym dodatkiem do wizyty w Marvila. Mieszkańcy korzystają z niego na co dzień, więc warto nastawić się raczej na spokojny, lokalny klimat niż na spektakularne widoki czy zabytki. Dobrze sprawdzi się jako przerwa w zwiedzaniu, miejsce na krótki spacer z dziećmi lub z psem albo punkt na wschodniej trasie po mieście. Ponieważ park jest otwarty całą dobę, o godzinie wizyty decydujesz sam. Najprzyjemniej zwiedzać go w ciągu dnia, gdy widać alejki, zieleń i część ogrodniczą. Warto zabrać wodę, bo z opisów nie wynika, by na miejscu działały punkty gastronomiczne. W skrócie Dzielnica: Marvila, Chelas, Lizbona Powierzchnia: około 9 ha Otwarcie: całą dobę, codziennie Udogodnienia: alejki, plac zabaw, część ogrodnicza, parking Psy: dozwolone
-
Eucaliptal de Benfica
Eucaliptal de Benfica w Lizbonie Eucaliptal de Benfica (Jardim do Eucaliptal de Benfica, zwany też Jardim da Estrada dos Arneiros) to miejski park w lizbońskiej dzielnicy Benfica. Zajmuje ponad hektar, według lokalnych źródeł około 11 000 m², i należy do zielonych enklaw tej części miasta. Skąd wziął się park? Ogród był kiedyś częścią rozległego, gęsto zarośniętego założenia Quinta das Palmeiras, posiadłości należącej do Guerreiro Galla. Z czasem teren stał się miejskim ogrodem, a mieszkańcy zaczęli nazywać go jednym z głównych „płuc” dzielnicy Benfica. Nazwa pochodzi od eukaliptusów, które rosną tu do wysokości okolicznych budynków. Co zobaczyć w parku? Teren opada tarasami połączonymi schodami z portugalskiej kostki kamiennej i murkami z kamienia. Dzięki temu spacer ma kilka poziomów, a między drzewami łatwo znaleźć cień nawet w upalne dni. W parku są: plac zabaw dla dzieci, boisko sportowe, amfiteatr pod gołym niebem, toalety i szatnie, ogródki kawiarniane z tarasem, w miejscu dawnych oczek wodnych. Czy park nadaje się dla rodzin z dziećmi? Tak, to jedno z głównych zastosowań tego miejsca. Na terenie parku działa sala urodzinowa dla dzieci w wieku 3–14 lat. Ma stoły, krzesła, kącik zabaw oraz zaplecze z lodówką, mikrofalówką i ekspresem do kawy. Junta de Freguesia, czyli samorząd dzielnicy, organizuje w ogrodzie różne wydarzenia dla mieszkańców. Co zmieniło się w ostatnich latach? Park przeszedł remont o wartości około 180 000 euro, planowany na mniej więcej sześć miesięcy. Odnowiono toalety i szatnie, plac zabaw i boisko. Dawne elementy wodne przekształcono w esplanadę i rabaty, a amfiteatr dostał nowe zadaszenie. Boisko zdobi też malowidło autorstwa portugalskich artystów. Gdzie leży i jak trafić? Ogród znajduje się w intensywnie zabudowanej części Benfiki, w pobliżu cmentarza Benfica, przy Estrada dos Arneiros. To zwykła dzielnicowa zieleń, bez wielkich atrakcji turystycznych, ale dobra na krótki odpoczynek z dala od ruchliwych ulic. Warto zajrzeć tu, jeśli mieszkasz w okolicy albo podróżujesz z dziećmi i szukasz miejsca do zabawy. Najczęstsze pytania Czy wstęp do parku jest płatny? Nie, to publiczny ogród miejski. Płatna może być jedynie wynajmowana sala urodzinowa. Czy w parku można coś zjeść lub wypić? Tak, w parku działa strefa gastronomiczna z esplanadą, urządzona w miejscu dawnych elementów wodnych. Dla kogo jest to miejsce? Głównie dla rodzin z dziećmi, sportowców amatorów i osób szukających cienia i spokoju w zabudowanej dzielnicy. Jak długo warto tu zostać? Na spacer wystarczy zwykle od 30 minut do godziny. Z dziećmi na placu zabaw i boisku można spędzić dłużej.
-
Badoca Safari Park
Santo André
Badoca Safari Park to park dzikich zwierząt w Vila Nova de Santo André, w gminie Santiago do Cacém, w regionie Alentejo w Portugalii. Obiekt zajmuje około 90 hektarów i został otwarty w 1999 roku. Mieszka tu około 600 zwierząt z ponad 80 gatunków, które żyją w warunkach zbliżonych do naturalnych, a nie w typowych klatkach. Skąd nazwa parku? Park nazwano na cześć Badoki, pierwszej żyrafy, która trafiła tu w 1999 roku. Od tamtej pory kolekcja bardzo się rozrosła, a żyrafy pozostają jednym z symboli miejsca. Co można zobaczyć w Badoca Safari Park? Zwierzęta utrzymywane są w systemie półwolnym. Dzięki temu goście widzą je na dużych, otwartych wybiegach, a ekosystemy wyglądają wiarygodniej niż w tradycyjnym zoo. W parku żyją między innymi żyrafy, zebry, bawoły, strusie, emu, kangury, tygrysy, jaki, lamy, dziki, jelenie, a także antylopy oryks i eland oraz gnu. Część gatunków dobrze zaaklimatyzowała się w portugalskim klimacie. Na osobnych wyspach żyją naczelne, takie jak szympansy, pawiany i mandryle. Jak wygląda safari jeepem? Główną atrakcją jest przejazd samochodem terenowym przez lasy i otwarte polany. Trwa około 30 minut, a przewodnicy opowiadają o poszczególnych gatunkach, ich pochodzeniu, zwyczajach i diecie. To dobra okazja, by z bliska zobaczyć żyrafy, zebry i bawoły w przestrzeni przypominającej afrykańską sawannę. Jakie są inne atrakcje? pokazy ptaków drapieżnych, Wyspa Madagaskar, gdzie można spotkać lemury, las tropikalny i wystawa gadów, mała farma z udziałem zwierząt domowych, gdzie dzieci mogą kontaktować się z kozami, kucykami i osłami, plac zabaw dla dzieci, leśne ścieżki przyrodnicze z tarasami widokowymi. Czy to dobre miejsce dla rodzin z dziećmi? Tak. Park jest jednym z najczęściej polecanych w regionie miejsc dla rodzin. Połączenie przejażdżki, pokazów, farmy i placu zabaw pozwala spędzić tu większość dnia. Na miejscu działa restauracja samoobsługowa, są też strefy piknikowe, więc można zjeść bez opuszczania terenu. Najczęstsze pytania Gdzie leży Badoca Safari Park? W Vila Nova de Santo André, w gminie Santiago do Cacém, w regionie Alentejo, na zachodnim wybrzeżu Portugalii. Ile zwierząt tu mieszka? Około 600 osobników z ponad 80 gatunków. Ile trwa przejazd safari? Około 30 minut, z komentarzem przewodnika. Czy można zjeść na miejscu? Tak, jest restauracja samoobsługowa oraz miejsca do pikniku. Kiedy park został otwarty? W 1999 roku, a jego nazwa pochodzi od pierwszej żyrafy, Badoki.
-
Praia fluvial de Adaúfe
Braga
Praia fluvial de Adaúfe – plaża rzeczna nad Cávado w Bradze Praia fluvial de Adaúfe to plaża rzeczna położona nad rzeką Cávado, w okolicach Bragi na północy Portugalii. Miejsce łączy kąpielisko, rozległy trawiasty teren piknikowy i możliwość aktywnego wypoczynku na wodzie. Leży w parafii Ribeira, mniej więcej kwadrans jazdy od centrum Bragi, więc dobrze sprawdza się jako letnia wycieczka z miasta. Gdzie leży plaża w Adaúfe? Plaża znajduje się nad Cávado, jedną z głównych rzek północnej Portugalii, na współrzędnych około 41,609 N, 8,408 W. Od Bragi dzieli ją około 15 minut drogi. Okolica ma charakter wiejski i zielony, a nie kurortowy, co odróżnia ją od plaż nadmorskich. Co można tu robić? Największą zaletą jest szeroka, trawiasta łąka tuż przy wodzie. Można na niej rozłożyć koc, urządzić piknik, poopalać się albo pograć w coś sportowego. Nad rzeką działa wypożyczalnia kajaków i kanu, a na Cávado można też wybrać się na rejs łodzią. Poza samym kąpaniem warto rozejrzeć się po okolicy. W pobliżu widać niewielkie kaskady, stary młyn wodny oraz ciekawe urządzenie do podnoszenia wody, pamiątkę po dawnym wykorzystaniu rzeki. Jakie udogodnienia są na miejscu? Przy plaży są stoły piknikowe, kawiarnia i parking. Woda jest monitorowana w sezonie kąpielowym. Plaża należy do trzech w gminie Braga wyróżnionych Błękitną Flagą, przyznawaną m.in. za jakość wody i zaplecze dla odwiedzających. Czy to dobre miejsce dla rodzin? Tak. Trawiasty teren, stoły i kawiarnia ułatwiają spędzenie tu całego dnia z dziećmi, a wypożyczalnia kajaków daje dodatkową atrakcję. Portugalskie serwisy rodzinne polecają to miejsce jako cel wypadów z dziećmi. Co zabrać ze sobą? Warto spakować koc lub składane krzesła, krem z filtrem, ręczniki i strój kąpielowy. Ponieważ teren jest w dużej mierze trawiasty i otwarty, przyda się też nakrycie głowy oraz woda do picia, choć przy plaży działa kawiarnia. Jeśli planujesz wypożyczyć kajak, dobrze mieć wygodne obuwie do wody. Kiedy jechać? Najlepszy jest sezon kąpielowy, czyli lato, gdy woda jest monitorowana, a zaplecze działa. Poza sezonem warto wcześniej sprawdzić aktualne informacje, bo zdarzają się okresy z zakazem kąpieli. Poza tym taki spacer nad rzeką również ma swój urok. Najczęstsze pytania Czy w Praia fluvial de Adaúfe jest parking? Tak, parking znajduje się przy plaży. Czy można wypożyczyć kajak? Tak, dostępna jest wypożyczalnia kajaków i kanu, a także rejsy łodzią po Cávado. Czy plaża ma Błękitną Flagę? Tak, jest jedną z trzech plaż gminy Braga z tym wyróżnieniem. Czy jest gdzie zjeść lub napić się? Przy plaży działa kawiarnia, a łąka nadaje się na własny piknik. Jak daleko jest do Bragi? Około 15 minut jazdy.
-
Quinta da Conceição
Matosinhos
Quinta da Conceição to miejski park w Leça da Palmeira, w gminie Matosinhos, w aglomeracji Porto. Leży na prawym brzegu rzeki Leça, blisko portu Leixões i centrum wystawienniczego Exponor. Zacienione alejki, trawniki i pozostałości dawnego klasztoru łączą tu historię z powojenną architekturą portugalską. Jak powstało to miejsce? W 1481 roku na tym terenie osiedlili się franciszkanie i założyli klasztor Nossa Senhora da Conceição. Po kasacie zakonów w Portugalii w XIX wieku bracia opuścili budynki, a posiadłość sprzedano na publicznej licytacji. Przez długi czas nie miała jednego, stałego przeznaczenia. W 1956 roku komisja turystyczna rady miejskiej Matosinhos wydzierżawiła resztę majątku, aby urządzić „Parque da Vila", czyli park miejski. Projekt prowadził architekt Fernando Távora, który w latach 1956–1961 opracował układ terenu, świadomie nawiązując do zachowanych elementów klasztoru. Co warto zobaczyć w parku? Dawny krużganek klasztorny – wciąż czytelny w krajobrazie parku. Fontanny – pozostałość dawnego założenia. Portal w stylu manuelińskim – element późnogotyckiej architektury portugalskiej z okresu wielkich odkryć. Kaplica św. Franciszka – przypomina o franciszkańskiej przeszłości miejsca. Pawilon tenisowy – dzieło Távory z lat 60. XX wieku. Basen Quinta da Conceição – modernistyczny obiekt zaprojektowany przez Álvaro Sizę Vieirę, laureata nagrody Pritzkera. Dlaczego basen Sizy jest tak znany? Basen powstał w latach 60. XX wieku, w ramach prac przy parku koordynowanych przez Fernando Távorę. Jest jednym z wczesnych obiektów Sizy w Matosinhos i często pojawia się w trasach architektonicznych po Porto i okolicach. Jest też przykładem podejścia, które łączy nowoczesną formę z istniejącym terenem i historyczną tkanką. Dla kogo jest ta wizyta? Park dobrze sprawdzi się jako spokojny przystanek podczas zwiedzania Matosinhos i Leça da Palmeira. Miłośnicy architektury znajdą tu połączenie ruin klasztornych z twórczością dwóch czołowych portugalskich architektów, Távory i Sizy. Dla osób szukających odpoczynku to po prostu zielona przestrzeń z cieniem i trawnikami, kilka minut od portu i wybrzeża. Najczęstsze pytania Gdzie leży Quinta da Conceição? W parafii Leça da Palmeira, w gminie Matosinhos w okręgu Porto, na prawym brzegu rzeki Leça, w pobliżu portu Leixões. Kto zaprojektował park? Park urządził Fernando Távora w latach 1956–1961, a basen zaprojektował Álvaro Siza Vieira. Co zostało z klasztoru? Widoczne są dawny krużganek, fontanny, portal w stylu manuelińskim i kaplica św. Franciszka. Czy miejsce jest chronione? Według dostępnych źródeł park czeka na formalne objęcie klasyfikacją zabytkową. Czy warto przyjechać dla architektury? Tak. To jedno z ciekawszych miejsc w okolicy Porto do poznania modernistycznej architektury krajobrazu i wczesnych realizacji Sizy.
-
Jardim Municipal de Oeiras
Oeiras
Jardim Municipal de Oeiras to miejski ogród publiczny w samym centrum miasta Oeiras, w Portugalii, kilkanaście kilometrów na zachód od Lizbony. Leży tuż przy ratuszu (Câmara Municipal), między zabudową miasta a Jardins do Marquês de Pombal, pod adresem Rua do Caminho da Quinta 1, 2780 Oeiras. Współrzędne: 38,690096, -9,314356. Jak powstał ogród w Oeiras? Park został otwarty w 1940 roku na terenie dwóch dawnych posiadłości ziemskich. Pierwszą była Quinta do Couto, zwana też Quinta do Proença, sięgająca 1640 roku. Drugą – Quinta do Mocho, znana również jako Quinta da Arriaga, z 1722 roku. Dzisiejszy układ jest więc efektem połączenia dwóch rezydencji o odmiennej historii w jedną przestrzeń dla mieszkańców. Lokalne opracowania wiążą to miejsce także z okolicą, w której rozwijało się samo miasto, w pobliżu ujścia rzeki Ribeira da Laje. Co zobaczyć w Jardim Municipal de Oeiras? Przez ogród płynie niewielki strumień, Ribeira da Laje. Dwa mostki łączą obie części parku, a każda z nich ma nieco inny charakter. Znajdziesz tu: rozległe trawniki, na których można usiąść lub odpocząć, zadrzewione alejki dające cień w upalne dni, place zabaw dla dzieci, małe romantyczne mostki nad strumieniem, fontannę, która jest udokumentowana w miejskim archiwum Oeiras. Podział na dwie połowy sprawia, że spacer ma naturalną trasę: przechodzisz z jednej dawnej quinty do drugiej, przecinając strumień. Dla kogo jest to miejsce? Ogród sprawdzi się przy krótkim spacerze w centrum miasta, dla rodzin z dziećmi dzięki placom zabaw oraz dla osób szukających zielonego miejsca na odpoczynek. Ponieważ leży przy ratuszu, łatwo połączyć go ze zwiedzaniem centrum Oeiras i sąsiednich Jardins do Marquês de Pombal, związanych z pałacem markiza. Jak zaplanować wizytę? Ogród leży w centrum, więc najłatwiej odwiedzić go w trakcie spaceru po Oeiras, bez konieczności organizowania osobnej wyprawy. Wystarczy godzina, by przejść obie połowy parku, zatrzymać się na mostkach i odpocząć na trawie. Warto zajrzeć tu rano lub późnym popołudniem, gdy drzewa dają najwięcej cienia, a alejki są spokojniejsze. Miejsce dobrze pasuje jako przystanek między zwiedzaniem miasta a wizytą w sąsiednich ogrodach markiza de Pombal, do których dojdziesz pieszo. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie leży Jardim Municipal de Oeiras? W centrum Oeiras, przy Câmara Municipal, pod adresem Rua do Caminho da Quinta 1. Kiedy powstał ogród? Park miejski powstał w 1940 roku na terenie dwóch dawnych quint z XVII i XVIII wieku. Czy jest tu woda? Tak, przez ogród płynie strumień Ribeira da Laje, nad którym przerzucono mostki. Czy można tu przyjść z dziećmi? Tak, w parku są place zabaw oraz duże trawniki. Czy to płatna atrakcja? To publiczny ogród miejski, dostępny dla mieszkańców i turystów jako miejsce spacerów.
-
Jardim Panorâmico
Funchal
Jardim Panorâmico to tarasowy park miejski w Funchal na Maderze, z którego roztacza się widok na Atlantyk i nabrzeże miasta. Leży w dzielnicy Lido, przy Estrada Monumental, i łączy spokojny ogród z miejscem zabaw dla dzieci. Gdzie leży Jardim Panorâmico i jak duży jest park? Ogród znajduje się w zachodniej części Funchal, w rejonie Lido, przy Estrada Monumental – szerokiej drodze biegnącej wzdłuż wybrzeża. Zajmuje około 5400 m² i leży na wysokości mniej więcej 46 metrów nad poziomem morza. Współrzędne: 32,6369 N, 16,9387 W. Park otwarto dla publiczności w kwietniu 2005 roku. Układa się na kilku poziomach, dlatego zwiedzanie polega na schodzeniu lub wchodzeniu kolejnymi platformami, a każda z nich daje nieco inny kadr na okolicę. Co zobaczyć w parku? Na tarasach rosną rośliny i kwiaty z różnych części wyspy, a wśród nich prowadzą utrzymane w dobrym stanie ścieżki. To spokojne miejsce na krótki spacer, odpoczynek w cieniu i zdjęcia. Ozdobą ogrodu jest zestaw paneli azulejos – ceramicznych płytek – autorstwa artysty podpisującego się jako Rigo. Panele przedstawiają widoki, które można oglądać właśnie z tego miejsca, więc łatwo porównać obraz na kafelkach z prawdziwym krajobrazem. Jakie widoki roztaczają się z ogrodu? Z górnych poziomów widać Atlantyk oraz nadmorską część Funchal. Przy dobrej widoczności można dostrzec także Ilhas Desertas, czyli niezamieszkane wyspy leżące na południowy wschód od Madery. Odwiedzający wspominają o widoku jako o głównym powodzie, dla którego warto tu zajrzeć, szczególnie w pogodne dni, gdy horyzont jest wyraźny. Co robić z dziećmi? Jardim Panorâmico jest chętnie wybierany przez rodziny. W parku znajduje się: 12 torów minigolfa, które prowadzą dzieci przez niemal wszystkie platformy zielonego terenu, plac zabaw z pięcioma dmuchanymi atrakcjami i dwoma basenami z piłkami, kilka samochodzików na pedały, korty do padla z widokiem na ogród i ocean. Dzięki temu w jednym miejscu można połączyć spacer wśród roślin z aktywnością dla najmłodszych albo z partią padla. Najczęstsze pytania Kiedy park jest otwarty? Ogród jest czynny codziennie od 7:00 do 22:00, więc nadaje się zarówno na poranny spacer, jak i na wieczorne oglądanie miasta z góry. Godziny warto zweryfikować przed wizytą, bo mogą się zmieniać. Czy to miejsce nadaje się dla rodzin z dziećmi? Tak. Minigolf, plac zabaw i pojazdy na pedały sprawiają, że park jest jednym z wygodniejszych przystanków w Funchal, gdy podróżuje się z dziećmi. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Na sam spacer po tarasach i obejrzenie paneli z azulejos wystarczy zwykle około godziny. Jeśli planujesz minigolf lub padel, zarezerwuj więcej czasu. Czy wstęp jest płatny? Wejście do ogrodu jest zwykle traktowane jako wolne, natomiast dodatkowe atrakcje, takie jak minigolf, plac zabaw czy korty, mogą być płatne. Aktualne ceny sprawdź na miejscu. Jak dojść? Park leży przy Estrada Monumental w dzielnicy Lido, czyli w strefie hoteli i nadmorskiej promenady Funchal, dlatego łatwo tu dotrzeć pieszo z okolicznych hoteli lub komunikacją miejską i taksówką z centrum. Dla kogo jest to miejsce? Dla osób, które szukają spokojnego, zielonego przystanku z widokiem na ocean, oraz dla rodzin z dziećmi. To dobry wybór na krótki odpoczynek między zwiedzaniem starego miasta a plażowaniem lub spacerem po promenadzie w Lido.
-
Augusto Pólvora Park
Maçã
Park Augusto Pólvora to zielona przestrzeń wypoczynkowa w miejscowości Maçã, w gminie Sesimbra w Portugalii. Leży około czterech kilometrów od centrum miasteczka Sesimbra i jest jednym z miejsc, do których mieszkańcy przychodzą, by odpocząć, spotkać się ze znajomymi albo pouprawiać sport. Współrzędne parku to około 38,4718 N, 9,0868 W. Jak wygląda park i co w nim jest? Teren zajmuje mniej więcej 5,5 hektara. Nie jest to jedna wielka polana, lecz zestaw stref przeznaczonych do odpoczynku i kontemplacji, połączonych wspólną ścieżką dla pieszych. Wzdłuż trasy stoją ławki, latarnie i punkty z wodą pitną, są też toalety, więc spacer da się bez problemu wpleść w dłuższy dzień na świeżym powietrzu. Park ma również zaplecze sportowe i rekreacyjne. Znajdziesz tu skatepark, boisko wielofunkcyjne, na którym gra się między innymi w piłkę nożną i koszykówkę, oraz plac zabaw dla dzieci. Dla młodzieży przygotowano odrębną przestrzeń z salami spotkań i miejscami do pracy we współdzielonym biurze. Są też strefy piknikowe ze stołami, grillami i punktami poboru wody. Skąd wzięło się to miejsce? Park powstał na gruntach należących do gminy. Przez kilka lat teren ten był dzierżawiony i działał na nim kemping. Władze samorządowe postanowiły przekształcić go w przestrzeń rekreacji, spotkań i wypoczynku dla wszystkich. Oficjalne otwarcie odbyło się 28 lipca 2017 roku, a uroczystości poprowadziła przewodnicząca rady gminy, Felícia Costa. Lokalizacja była jednym z atutów tego projektu. W pobliżu znajduje się kilka szkół, a z parku rozciąga się widok na pasmo górskie Serra da Arrábida, co dodaje okolicy uroku. Kiedy można odwiedzić park? W okresie zimowym, od 1 października do 31 marca, park jest otwarty w godzinach od 7:00 do 21:00. Godziny mogą się zmieniać w zależności od sezonu, a zdarzały się także czasowe zamknięcia na potrzeby prac konserwacyjnych, dlatego przed wyprawą warto sprawdzić aktualne informacje na stronie gminy Sesimbra. Dla kogo jest to miejsce? Rodziny z dziećmi - plac zabaw, toalety i strefy piknikowe ułatwiają spędzenie tu kilku godzin. Młodzież i sportowcy - skatepark oraz boisko wielofunkcyjne. Osoby szukające spokoju - strefy wypoczynku i kontemplacji z widokiem na Arrábidę. Podróżni w okolicy Sesimbry - przystanek między plażami a zwiedzaniem miasteczka. Najczęstsze pytania Gdzie leży Park Augusto Pólvora? W miejscowości Maçã, w gminie Sesimbra, około czterech kilometrów od samego miasteczka Sesimbra. Jak duży jest park? Ma około 5,5 hektara. Czy w parku są toalety i woda pitna? Tak, przy ścieżce są toalety oraz punkty z wodą, a także ławki i oświetlenie. Czy można zrobić tu piknik? Tak, przygotowano strefy piknikowe ze stołami, grillami i punktami z wodą. Kiedy park został otwarty? 28 lipca 2017 roku. Jakie są godziny otwarcia zimą? Od 1 października do 31 marca park jest czynny od 7:00 do 21:00.
-
Jardim Nuno Álvares
Jardim Nuno Álvares, znany też jako Jardim de Santos, to mały publiczny ogród w Lizbonie, w dzielnicy Santos, na terenie dzisiejszej freguesii Estrela (dawniej Santos-o-Velho). Leży przy Largo de Santos i zajmuje około 0,39 ha. Zarządza nim lizbońska rada miejska. Dlaczego warto tu zajrzeć? To zielona enklawa w samym historycznym centrum miasta. Ogród ma romantyczny, dziewiętnastowieczny charakter: roślinność jest bardzo gęsta, a drzewa dorównują wysokością okolicznym kamienicom. Wąskie, gruntowe alejki prowadzą między krzewami i drzewami, a wzdłuż nich stoją ławki. Latem to dobre miejsce, by schronić się przed upałem, bo cień jest tu prawie wszędzie. Skąd nazwa? Ogród nosi imię Nuno Álvaresa Pereiry, portugalskiego dowódcy wojskowego zwanego Santo Condestável, czyli Święty Konetabl. Nazwa Jardim de Santos pochodzi od dzielnicy, w której ogród się znajduje. Co można tu zobaczyć? Największą pamiątką w ogrodzie jest naturalnej wielkości brązowy pomnik Ramalha Ortigão, portugalskiego pisarza. Rzeźbę wykonał Numídico Bessone, który wymodelował ją w 1954 roku. Pomnik ufundowała Câmara Municipal de Lisboa, a odsłonięto go w 1957 roku. Poza tym w ogrodzie znajdziesz ławki, małe miejsce zabaw dla dzieci i co najmniej jedną fontannę z wodą pitną. Czy ogród jest zawsze otwarty? Nie. Teren ogrodzono kratami, dlatego obowiązują godziny otwarcia i zamknięcia. Na noc ogród jest zamykany, między innymi po to, by chronić go przed hałasem i zanieczyszczeniem powodowanym przez nocne życie dzielnicy Santos. Przed wizytą sprawdź aktualne godziny. Najczęstsze pytania Czy Jardim Nuno Álvares to to samo co Jardim de Santos? Tak, to dwie nazwy tego samego ogrodu. Oficjalnie nosi imię Nuno Álvaresa, potocznie mówi się o nim po nazwie dzielnicy. Gdzie się znajduje? W Lizbonie, przy Largo de Santos, w freguesii Estrela. Jak duży jest ogród? Ma około 0,39 ha, więc to niewielki, kameralny park. Czy nadaje się na wizytę z dziećmi? Tak, jest tu mały plac zabaw, cień i fontanna z wodą pitną. Kogo przedstawia pomnik w ogrodzie? Ramalha Ortigão, portugalskiego pisarza. Odsłonięto go w 1957 roku. Czy wejście jest płatne? Nie ma informacji o opłatach za wejście. To ogród miejski, dostępny w godzinach otwarcia. Dla kogo? Dla osób, które chcą na chwilę oderwać się od miejskiego zgiełku: na odpoczynek w cieniu, krótki spacer albo przerwę w zwiedzaniu Lizbony. To także dobry przystanek dla tych, którzy lubią małe, kameralne ogrody i lokalne pomniki, a nie tylko największe atrakcje miasta. Jak zaplanować wizytę? Ogród jest niewielki, więc wystarczy na niego kilkanaście minut do godziny, zależnie od tego, jak długo chcesz odpocząć na ławce. Dobrze łączy się ze spacerem po dzielnicy Santos. Zabierz coś do picia na wypadek upału, choć na miejscu jest fontanna z wodą pitną.
-
Vale do Silêncio Park
Lizbona
Parque do Vale do Silêncio to jeden z głównych terenów zielonych wschodniej Lizbony, położony w dzielnicy Olivais. Park zajmuje około 9 hektarów i od dziesięcioleci służy mieszkańcom jako miejsce codziennego wypoczynku, biegania i spotkań na świeżym powietrzu. Bywa też nazywany Mata do Vale do Silêncio lub Mata dos Olivais. Gdzie leży Vale do Silêncio i jak go rozpoznać? Park znajduje się we wschodniej części Lizbony, w parafii Olivais, mniej więcej pod współrzędnymi 38,7667 N i 9,1187 W. To zielona enklawa otoczona nowszą zabudową mieszkaniową, a nie typowy punkt z listy zabytków. Przyciąga raczej tych, którzy chcą zobaczyć, jak Lizbończycy spędzają czas poza centrum. Jaka jest historia parku? Park powstał w latach 50. XX wieku według projektu architekta Manuela Sousy da Câmary, a rysunki wykonał Álvaro Dentinho. Pomyślano go jako „płuca Olivais”, czyli teren poprawiający jakość powietrza i zapewniający strefę rekreacji oraz spotkań dla nowo budowanego osiedla wokół. Ten pierwotny zamysł widać do dziś: park jest przede wszystkim przestrzenią użytkową dla sąsiadów. Co można tu zobaczyć i robić? Układ parku łączy przestronne, centralne trawniki z zadrzewionymi fragmentami, w których łatwo znaleźć cień i spokój. Teren jest prawie w całości trawiasty. Przez park prowadzą asfaltowe alejki, jest też ścieżka rowerowa, poidełka oraz trasy do ćwiczeń. Bieganie: Vale do Silêncio uchodzi za jedno z lepszych miejsc do biegania w Lizbonie, polecane osobom szukającym spokojnej i bezpiecznej trasy. Sport i piknik: duże trawniki nadają się do gier, rozciągania i odpoczynku. Wspinaczka: w parku stoi sztuczna konstrukcja przygotowana do wspinaczki na świeżym powietrzu. Psy: działa wydzielony wybieg, gdzie zwierzęta mogą bezpiecznie się bawić. Czy park nadaje się dla rodzin i osób szukających ciszy? Tak. Nazwa parku, „Dolina Ciszy”, dobrze oddaje jego charakter na tle miasta: to zielona przestrzeń z dala od turystycznych tłumów. Rodziny z dziećmi znajdą tu miejsce do zabawy na trawie, a spacerowicze łagodne, utwardzone alejki. Najczęstsze pytania Czy wstęp do parku jest płatny? Nie, to publiczny ogród miejski. Ile czasu warto przeznaczyć na wizytę? Na spacer wystarczy około godziny. Osoby biegające lub piknikujące mogą zostać dłużej. Czy można wejść z psem? Tak, w parku jest wydzielony wybieg dla psów. Czy park jest dobrym miejscem do biegania? Tak, jest uważany za jedno z lepszych miejsc do biegania w Lizbonie dzięki alejkom, trawnikom i trasom do ćwiczeń. W której części Lizbony leży park? We wschodniej, w dzielnicy Olivais.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.