Zona Especiale de Conservación Piña de mar de Granadilla

Zona Especial de Conservación Piña de Mar de Granadilla to niewielki, ale niezwykle cenny przyrodniczo obszar chroniony na wschodnim wybrzeżu Teneryfy, w gminie Granadilla de Abona. Choć nazwa może sugerować rozległy teren, w rzeczywistości mówimy o powierzchni niecałego hektara – zaledwie 0,93 ha – podzielonej na trzy odrębne podobszary. To jeden z najmniejszych obszarów sieci Natura 2000 w archipelagu Wysp Kanaryjskich, a zarazem jeden z najważniejszych z punktu widzenia ochrony jednego, konkretnego gatunku rośliny.

Dlaczego powstał ten obszar chroniony?

Historia tego miejsca jest ściśle związana z budową portu w Granadilla. Inwestycja ta miała istotny wpływ na okoliczne ekosystemy, dlatego jako środek kompensacyjny władze Wysp Kanaryjskich zdecydowały się objąć ochroną teren, na którym rośnie piñamar (Atractylis preauxiana) – endemiczna roślina zagrożona wyginięciem. Najpierw, w grudniu 2006 roku, teren zgłoszono jako Lugar de Importancia Comunitaria (LIC), a więc miejsce o znaczeniu dla Wspólnoty Europejskiej. Formalne włączenie do sieci Natura 2000 nastąpiło po decyzji Komisji Europejskiej z 25 stycznia 2008 roku, obejmującej aktualizację listy terenów w regionie makaronezyjskim. Ostatecznie, dekretem 174/2009 z 29 grudnia 2009 roku, obszar uzyskał status Zona Especial de Conservación (ZEC) – Specjalnego Obszaru Ochrony.

Co chroni ten teren?

Głównym powodem objęcia tego miejsca ochroną jest występowanie piñamaru – rzadkiej, endemicznej rośliny rosnącej w specyficznym typie roślinności zwanym tabaibal dulce (zbiorowisko Ceropegio fuscae-Euphorbietum balsamiferae), charakterystycznym dla wschodniego wybrzeża Teneryfy. Na terenie ZEC występuje również chroniony siedliskowo typ 5330 – zarośla termośródziemnomorskie i preestepowe, typowe dla suchych, nasłonecznionych obszarów wybrzeża wyspy.

Według spisu z 2009 roku, populacja piñamaru w Granadilla liczyła 47 okazów. To niewielka, ale istotna część znacznie większej, izolowanej populacji tego gatunku, licząca łącznie 1410 okazów rozproszonych w kilku lokalizacjach na wyspie. Populacja w Granadilla jest podzielona na trzy odrębne jądra (subpopulacje), co odpowiada trzem polygonom składającym się na cały obszar chroniony.

Wcześniej, w lutym 2007 roku, rząd Wysp Kanaryjskich zatwierdził dekretem 33/2007 plan ochrony gatunku piñamar, co stanowiło formalny fundament dla późniejszych działań konserwatorskich na tym terenie.

Co warto wiedzieć, odwiedzając okolicę?

Ze względu na niewielką powierzchnię i status ochronny, obszar ten nie jest typowym celem turystycznym w rozumieniu punktu widokowego czy plaży – to przede wszystkim teren o znaczeniu naukowym i przyrodniczym. Jego wartość doceniają głównie botanicy, biolodzy i osoby interesujące się unikatową florą Wysp Kanaryjskich. Warto jednak wiedzieć, że znajduje się on w bezpośrednim sąsiedztwie portu Granadilla, na wschodnim wybrzeżu wyspy, w gminie Granadilla de Abona – jednym z większych miast południowej Teneryfy.

Najczęstsze pytania

Czym jest piñamar (Atractylis preauxiana)? To endemiczna, zagrożona wyginięciem roślina występująca na Wyspach Kanaryjskich, chroniona planem ochrony zatwierdzonym w 2007 roku.

Jak duży jest ten obszar chroniony? Powierzchnia wynosi zaledwie 0,93 hektara, podzielona na trzy oddzielne podobszary.

Kiedy powstał ten teren ochronny? Pierwsze zgłoszenie jako LIC nastąpiło w grudniu 2006 roku, formalny status ZEC nadano dekretem z 29 grudnia 2009 roku.

Dlaczego objęto ochroną akurat to miejsce? Jako środek kompensacyjny za wpływ budowy portu Granadilla na lokalne ekosystemy oraz w celu ochrony populacji zagrożonej rośliny piñamar.