Vodoléčebný ústav s plovárnou

Vodoléčebný ústav s plovárnou to zabytkowy zespół uzdrowiskowy w Luhačovicach, przy ulicy Leoše Janáčka, jeden z najbardziej charakterystycznych obiektów tego morawskiego kurortu. Kompleks łączy dawny dom zdrojowy, łaźnie siarkowo-błotne, baseny słoneczne nad rzeką oraz budynek kotłowni z pralnią — cztery historyczne części, które razem tworzą unikatowy przykład architektury uzdrowiskowej z przełomu XIX i XX wieku.

Co zobaczysz na miejscu?

Budynki zespołu zostały zaprojektowane w duchu folklorystycznej secesji, w stylu nierozerwalnie kojarzonym z Luhačovicami — większość z nich to dzieło architekta Dušana Jurkoviča, jednej z najważniejszych postaci środkowoeuropejskiej architektury tamtego okresu. Charakterystyczne drewniane elementy, zdobione dachy i detale inspirowane ludowym budownictwem sprawiają, że obiekt wyróżnia się na tle typowej architektury kurortowej tamtej epoki.

Sam Vodoléčebný ústav (dom zdrojowy) powstał w wyniku przebudowy dawnego młyna Jestřabí — Jurkovič nadał mu obecny kształt na początku XX wieku. Baseny słoneczne z drewnianymi kabinami do przebierania się powstały w 1903 roku i przez dekady służyły kuracjuszom do kąpieli rzecznych i słonecznych, będących wówczas jedną z podstawowych metod leczenia balneologicznego.

Cały zespół jest chroniony jako zabytek kultury od 1964 roku, co odzwierciedla jego wartość historyczną i architektoniczną w skali całego kraju.

Jak zmieniał się obiekt?

Funkcja basenów zakończyła się w 1995 roku ze względu na zły stan techniczny instalacji. Po roku 2000 kompleks przeszedł rekonstrukcję i zaczął pełnić funkcję przestrzeni kulturalnej — organizowano tu wydarzenia i zwiedzanie, choć sam obiekt nie działał już jako czynna łaźnia.

Przełomem była gruntowna rewitalizacja zakończona w 2024 roku. Zespół, funkcjonujący dziś pod nazwą Sluneční lázně (Słoneczne Łaźnie), zyskał nowe życie jako przestrzeń kulturalno-społeczna. Znajdują się tu ekspozycje poświęcone historii wodolecznictwa i tradycjom uzdrowiskowym Luhačovic, twórczości architekta Dušana Jurkoviča oraz związkom miasta z kompozytorem Leošem Janáčkiem, który chętnie odwiedzał tutejsze uzdrowisko.

Jak dotrzeć?

Obiekt znajduje się w centralnej części Luhačovic, przy ulicy Leoše Janáčka, w bezpośrednim sąsiedztwie głównych atrakcji kurortu — kolonady oraz parku zdrojowego. Spacerem można dotrzeć tu z niemal każdego miejsca w mieście w kilkanaście minut, co czyni go naturalnym punktem na trasie zwiedzania Luhačovic.

Kiedy przyjechać?

Ze względu na charakter wystawienniczy i kulturalny obiekt najlepiej zwiedzać w ciągu dnia, kiedy dostępne są ekspozycje wnętrz. Wiosna i lato sprzyjają też spacerom po otaczającym parku i nad pobliską rzeką, jesień i zima to z kolei dobry czas na spokojniejsze zwiedzanie bez tłumów kuracjuszy.

Najczęstsze pytania

Czym był Vodoléčebný ústav s plovárnou? To zespół budynków uzdrowiskowych — dom zdrojowy, łaźnie siarkowo-błotne oraz baseny słoneczne — służący dawniej kuracjuszom Luhačovic do zabiegów wodoleczniczych i kąpieli.

Kto zaprojektował ten kompleks? Większość zabudowy to dzieło architekta Dušana Jurkoviča, twórcy charakterystycznego stylu folklorystycznej secesji w Luhačovicach.

Czy można dziś zwiedzać obiekt? Tak, po rewitalizacji zakończonej w 2024 roku kompleks działa jako przestrzeń kulturalna z wystawami o historii wodolecznictwa, architekturze Jurkoviča i Leošu Janáčku.

Od kiedy obiekt jest zabytkiem? Cały zespół podlega ochronie konserwatorskiej jako zabytek kultury od 1964 roku.