Villa Ehret

Villa Ehret to zabytkowa willa w Natzwiller, niewielkiej miejscowości w regionie Bas-Rhin w Alzacji, leżąca na terenie dawnego obozu koncentracyjnego Natzweiler-Struthof.

Gdzie stoi Villa Ehret?

Budynek znajduje się we wschodniej części Alzacji, w gminie Natzwiller, na zboczach Wogezów. To właśnie bliskość dawnego obozu — willa stała przy jego wejściu i przy drodze łączącej obóz górny z dolnym — zdecydowała o jej powojennym losie i o tym, że dziś stanowi element trasy zwiedzania miejsca pamięci.

Kto wybudował willę i po co?

Dom powstał w 1911 roku jako prywatna rezydencja bankiera Alberta Ehreta. Miał to być letni, reprezentacyjny dom rodzinny — z dala od przemysłowego zgiełku, ale wystarczająco blisko, by właściciel mógł nadzorować interesy w regionie. Nazwa „Villa Ehret” pochodzi właśnie od nazwiska fundatora i przetrwała do dziś, mimo że sama rodzina nie miała już z budynkiem nic wspólnego od czasów II wojny światowej.

Jak zmieniło się przeznaczenie budynku w czasie wojny?

W 1941 roku willę zarekwirowały władze niemieckie. Ze względu na położenie tuż przy bramie wjazdowej do powstającego obozu koncentracyjnego Natzweiler-Struthof, budynek zaczął pełnić funkcję Kommandantury — siedziby dowództwa obozu. To najważniejszy i najbardziej mroczny rozdział w historii willi: z domu prywatnego stała się ośrodkiem administracyjnym miejsca kaźni tysięcy więźniów.

Jak wygląda architektura Villa Ehret?

Budynek reprezentuje styl neoregionalny, popularny w Alzacji na początku XX wieku — łączy lokalne materiały z elementami dekoracyjnymi typowymi dla ówczesnej architektury willowej. Elewacje wykończono blachą tłoczoną, a ściany wzniesiono z wogeskiego piaskowca, kamienia charakterystycznego dla tego regionu i szeroko stosowanego w miejscowym budownictwie. Willa liczy dwie kondygnacje.

Co szczególnego kryje otoczenie budynku?

Przy willi zachował się basen o powierzchni niemal równej powierzchni samego domu — betonowa niecka na planie prostokąta, zorientowana na osi wschód–zachód. Basen leży w wizualnym przedłużeniu dużych okien salonu na parterze, tworząc spójną kompozycję między wnętrzem a otoczeniem — rozwiązanie typowe dla reprezentacyjnych rezydencji tamtego okresu.

Co można dziś zobaczyć, zwiedzając to miejsce?

Villa Ehret jest dziś częścią kompleksu memorialnego poświęconego historii Natzweiler-Struthof. Zwiedzający oglądają budynek z zewnątrz jako element trasy prowadzącej przez teren dawnego obozu — willa pomaga zrozumieć układ przestrzenny obozu i rolę, jaką pełniła administracja niemiecka w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca kaźni. To przystanek, który łączy wątek architektoniczny (rezydencja bogatego bankiera) z najciemniejszym rozdziałem historii regionu.

Najczęstsze pytania

Czy Villa Ehret jest dostępna do zwiedzania od środka? Budynek stanowi element trasy zwiedzania terenu memorialnego i oglądany jest przede wszystkim z zewnątrz, w kontekście historii dawnego obozu.

Dlaczego willa nosi nazwisko Ehret? Od nazwiska bankiera Alberta Ehreta, dla którego dom zbudowano w 1911 roku jako prywatną rezydencję.

Jaką funkcję willa pełniła podczas II wojny światowej? Po rekwizycji w 1941 roku służyła jako Kommandantura, czyli siedziba dowództwa obozu koncentracyjnego Natzweiler-Struthof.

Co wyróżnia architekturę budynku? Neoregionalny styl, elewacje z blachy tłoczonej, mury z wogeskiego piaskowca oraz duży basen w osi salonu na parterze.