Tourbière De La Morte Femme

Tourbière de la Morte Femme to chroniony teren torfowiskowy w lasach na zachód od Gérardmer, we francuskich Wogezach. Nazwa miejsca („torfowisko Martwej Kobiety") od dawna budzi ciekawość odwiedzających, choć samo torfowisko jest przede wszystkim cennym obiektem przyrodniczym, a nie miejscem związanym z jakąś udokumentowaną historią kryminalną. Leży na terenie lasu państwowego Gérardmer Ouest, w otoczeniu m.in. Faignes de Noir Rupt, i stanowi jeden z bardziej charakterystycznych fragmentów wogezyjskiego krajobrazu przyrodniczego.

Jak powstało to torfowisko?

Torfowisko wypełnia nieckę dawnego jeziora polodowcowego, które powstało po ustąpieniu lodowca wypełniającego dolinę sięgającą od dzisiejszego Lac de Gérardmer aż po okolice Le Tholy. Zbiornik wodny zniknął w wyniku naturalnego procesu zarastania i wypełniania osadami organicznymi już około 7 tysięcy lat temu, pozostawiając po sobie właśnie tego typu podmokłe, torfiaste środowisko. Proces ten trwał tysiące lat i doprowadził do uformowania mozaiki lasu i otwartych, wilgotnych powierzchni charakterystycznych dla tego miejsca dzisiaj.

Dlaczego to miejsce jest ważne przyrodniczo?

Połączenie zwartego lasu z otwartymi partiami dna doliny sprawia, że krajobraz wyraźnie odróżnia się od reszty masywu Wogezów. To jedno z niewielu miejsc w regionie, gdzie naturalnie występuje sosna haczykowata (rodzaj sosny górskiej), co dodatkowo podnosi walory krajobrazowe i przyrodnicze terenu. Torfowisko jest domem dla gatunków związanych ze środowiskami podmokłymi, w tym chronionego dyrektywą siedliskową czerwończyka nieparka oraz ważki zwanej łątką borealną. Wśród roślinności typowej dla torfowisk odnaleźć można modrzewnicę zwyczajną, rosiczkę okrągłolistną oraz kalię błotną – gatunki wskaźnikowe dla tego typu ekosystemów.

Jaka jest historia eksploatacji torfu?

W czasie II wojny światowej, a następnie aż do 1948 roku, na terenie torfowiska prowadzono intensywne wydobycie torfu, który wykorzystywano jako substytut gazu i węgla w okresie ich niedoboru. Ślady tej działalności – w postaci dawnych wyrobisk i przekształceń terenu – wciąż można odczytać w krajobrazie, choć od dekad obszar jest już objęty ochroną i wraca do stanu naturalnego.

Jaki status ochrony ma dziś ten teren?

Tourbière de la Morte Femme wchodzi w skład sieci Natura 2000 jako element szerszego obszaru chronionego obejmującego las Gérardmer Ouest. W ramach celów ochronnych prowadzone są działania mające ograniczyć przesuszanie torfowiska, w tym zasypywanie dawnych rowów melioracyjnych oraz kontrola jakości wody dopływającej na teren rezerwatu. Celem jest odtworzenie warunków wodnych sprzyjających naturalnej regeneracji torfowiska i utrzymaniu rzadkich gatunków, które je zamieszkują.

Najczęstsze pytania

Czy można zwiedzać torfowisko samodzielnie? Teren leży w obrębie lasu państwowego i rezerwatu biologicznego, dlatego warto poruszać się wyznaczonymi szlakami, by nie niszczyć wrażliwego środowiska torfowiskowego.

Skąd wzięła się nazwa „Morte Femme"? Nazwa funkcjonuje lokalnie od dawna, jednak dostępne materiały przyrodnicze i administracyjne nie precyzują jej pochodzenia – skupiają się na wartości ekologicznej terenu.

Co warto zobaczyć w okolicy? W sąsiedztwie znajdują się inne fragmenty lasu Gérardmer Ouest, w tym Faignes de Noir Rupt, tworzące razem rozległy obszar chronionych torfowisk i lasów wogezyjskich.