Théâtre des Blancs-Manteaux

Théâtre des Blancs-Manteaux to dawna kameralna scena café-théâtre w sercu Marais w Paryżu, przy ulicy noszącej tę samą nazwę. Choć sala zamknęła się na dobre w 2024 roku, przez ponad pięćdziesiąt lat była jednym z miejsc, gdzie rodziła się francuska scena komediowa i piosenkarska, a sam adres pozostaje ciekawym punktem na mapie dzielnicy dla każdego, kto interesuje się historią paryskiego kabaretu.

Skąd wziął się teatr przy tej ulicy?

Budynek na rogu rue Aubriot i rue des Blancs-Manteaux kupił w 1970 roku René Liotaud, dawny tynkarz, który z czasem został przedsiębiorcą. Nieruchomość wymagała remontu, więc szybko ją odnowiono: część mieszkań sprzedano, parter zamieniono w restaurację, a piwnicę w klub nocny znany jako Nino' Club. Lokalizacja okazała się strzałem w dziesiątkę — w tamtym czasie Marais nie miało jeszcze dzisiejszej renomy, ceny nieruchomości były niskie, a w okolicy działały liczne kawiarnie i restauracje, ale brakowało sali widowiskowej. Teatr otworzył się dla publiczności w 1972 roku i szybko wpisał się w krajobraz dzielnicy jako scena bliska klimatowi kabaretu i café-théâtre.

Kto zaczynał tu karierę?

Blancs-Manteaux zasłynęły jako miejsce pierwszych występów artystów, którzy później zdobyli ogólnokrajową popularność. Na tutejszej scenie stawiali swoje pierwsze kroki między innymi Renaud, Marc Jolivet, Jacques Higelin, Alex Métayer, Michèle Laroque, Virginie Lemoine, Romain Bouteille, Jacques Villeret, Marianne James oraz Jean-Luc Lemoine. To właśnie dzięki takiej liście nazwisk teatr przez dekady cieszył się renomą miejsca, w którym warto było szukać przyszłych gwiazd francuskiej sceny komediowej i piosenkarskiej, zanim trafiły one na duże sceny i do telewizji.

Jak wyglądały sale teatru?

Obiekt dysponował dwiema salami, z których jedna znajdowała się w piwnicy. Większa, nosząca imię Jacquesa Higelin, mieściła 80 widzów, mniejsza — nazwana na cześć Michèle Laroque — pomieściła 60 osób. Taki układ pozwalał programować równolegle różne spektakle: monologi, kabaret, spektakle muzyczne czy krótkie formy komediowe, co czyniło miejsce elastyczną sceną dla początkujących i już rozpoznawalnych wykonawców.

Dlaczego teatr zamknięto w 2024 roku?

20 sierpnia 2024 roku ogłoszono ostateczne zamknięcie Théâtre des Blancs-Manteaux z powodu trudności finansowych. Decyzja zamknęła ponad pół wieku działalności sceny, która przez dekady funkcjonowała jako jedna z mniejszych, ale rozpoznawalnych instytucji paryskiego kabaretu. Budynek przy rue des Blancs-Manteaux pozostaje częścią architektury Marais, a sama ulica — ze względu na swoją historię i nazwę wywodzącą się od zakonników noszących białe płaszcze — wciąż warta jest spaceru dla osób zwiedzających tę część 4. dzielnicy.

Jak dotrzeć na miejsce?

Adres znajduje się przy 15 rue des Blancs-Manteaux, w samym sercu Marais, między kwartałami Saint-Gervais i Saint-Merri. Najbliższa stacja metra to Rambuteau, oddalona o około 160 metrów, czyli niecałe 3 minuty spacerem. Alternatywnie można dojść od strony stacji Hôtel de Ville, oddalonej o około 430 metrów (około 6 minut pieszo). Okolica świetnie nadaje się do łączenia z resztą zwiedzania Marais — pobliskimi uliczkami z butikami, kawiarniami i innymi zabytkowymi kamienicami dzielnicy.

Najczęstsze pytania

Czy Théâtre des Blancs-Manteaux nadal działa? Nie — teatr zamknięto definitywnie 20 sierpnia 2024 roku z powodu problemów finansowych, po ponad pięćdziesięciu latach działalności.

Dlaczego to miejsce jest ważne dla historii paryskiego kabaretu? Ponieważ na jego scenach swoje pierwsze występy dawali artyści, którzy później stali się gwiazdami francuskiej komedii i piosenki, jak Renaud, Jacques Higelin czy Michèle Laroque.

Jak dojechać na rue des Blancs-Manteaux? Najwygodniej metrem do stacji Rambuteau (ok. 3 minuty pieszo) lub Hôtel de Ville (ok. 6 minut pieszo) — obie leżą w samym centrum Marais.

Skąd wzięła się nazwa ulicy? Nazwa pochodzi od zakonu żebraczego sług Marii, którego klasztor stał niegdyś w tym miejscu — zakonnicy nosili charakterystyczne białe płaszcze, od których wzięła się nazwa "Blancs-Manteaux".