théâtre de Poche-Montparnasse

Théâtre de Poche-Montparnasse to jedna z najstarszych prywatnych scen kameralnych Paryża, ukryta w bocznym przejściu przy bulwarze Montparnasse, w samym sercu VI dzielnicy.

Gdzie dokładnie się znajduje?

Teatr mieści się pod adresem 75 Boulevard du Montparnasse, ale wejście prowadzi przez wąskie przejście, z dala od głównego ruchu bulwaru. To położenie na końcu ślepej uliczki od początku nadawało miejscu kameralny, niemal sekretny charakter, zupełnie inny niż duże sceny w centrum Paryża.

Skąd wzięła się nazwa i historia miejsca?

Scenę otworzył w 1943 roku, w czasie niemieckiej okupacji, reżyser i aktor Marcel Oger (naprawdę nazywał się Mark Liebrecht), wykorzystując lokal dawnej kawiarni. Widownia liczyła zaledwie sześćdziesiąt miejsc - stąd nazwa "teatr kieszonkowy" (poche znaczy po francusku "kieszeń"). Pierwszy spektakl wyreżyserował Jean Vilar, jeden z najważniejszych francuskich ludzi teatru XX wieku: wieczór złożyły trzy jednoaktówki - "Burza" Augusta Strindberga, "Cezary" Jeana Schlumbergera oraz "Wdowa" Henry'ego Becque'a.

Co zobaczysz dzisiaj?

Poche-Montparnasse od dekad słynie z odkrywania młodych, mało jeszcze znanych autorów, zanim staną się sławni. Na tej scenie wystawiano teksty Marguerite Duras i Rolanda Dubillarda, a Jacques Audiberti pokazał tu "Le Mal court", zaś Eugène Ionesco - "Lekcję". Repertuar współczesny kontynuuje tę tradycję: teatr stawia na kameralne spektakle dramatyczne, monodramy i sztuki współczesnych autorów, grane blisko widza, bez dystansu dużej sali.

Jak zmieniali się dyrektorzy teatru?

Po Marcelu Ogerze kierownictwo obejmowali kolejno: Pierre Valde (1947-1951), France Guy (1951-1953), duet Marcel Cuvelier i André Cellier (1953-1956), a następnie Renée Delmas i Étienne Bierry, którzy prowadzili scenę nieprzerwanie przez pięćdziesiąt pięć lat, do 2011 roku. W 2012 roku teatr kupił dziennikarz i pisarz Philippe Tesson, po czym budynek przeszedł gruntowny remont i ponownie otworzył podwoje w styczniu 2013 roku.

Kiedy przyjechać i czego się spodziewać?

Teatr działa cały sezon, z przerwą letnią typową dla paryskich scen prywatnych. Ze względu na niewielką widownię bilety na popularne spektakle znikają szybko, warto więc rezerwować z wyprzedzeniem, zwłaszcza na premiery i spektakle z udziałem znanych aktorów. Kameralny format sprawia, że każdy spektakl ogląda się niemal z pierwszego rzędu - to atut, ale też powód, dla którego miejsc jest niewiele.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie jest wejście do teatru? Adres to 75 Boulevard du Montparnasse, ale sala znajduje się w głębi bocznego przejścia, nie bezpośrednio przy bulwarze - warto zwrócić uwagę na oznakowanie przy wejściu do przejścia.

Dlaczego teatr nazywa się "kieszonkowy"? Bo pierwotna widownia liczyła zaledwie sześćdziesiąt miejsc - to jeden z najmniejszych teatrów prywatnych w Paryżu, stąd żartobliwa nazwa nawiązująca do rozmiaru kieszeni.

Kto założył teatr i kiedy? Scenę otworzył w 1943 roku Marcel Oger (Mark Liebrecht), w czasie okupacji niemieckiej, w lokalu dawnej kawiarni.

Jakich autorów kojarzy się z tym miejscem? Teatr wystawiał wczesne sztuki Eugène'a Ionesco i Jacques'a Audiberti'ego, a także teksty Marguerite Duras i Rolanda Dubillarda - zanim stali się uznanymi twórcami.