Théâtre de la Potinière

Théâtre de la Potinière to kameralny teatr w samym centrum Paryża, przy 7 rue Louis-le-Grand w 2. dzielnicy, kilka kroków od Opery Garnier. Choć z zewnątrz łatwo go przeoczyć wśród kamienic haussmannowskich, od ponad stu lat pozostaje jedną z tych paryskich scen, które przetrwały wojny, zmiany właścicieli i mody teatralne, nie tracąc swojego charakteru.

Skąd wzięła się nazwa i jak powstał teatr?

Salę otworzono 3 maja 1919 roku z inicjatywy Saint-Graniera i Gastona Gabaroche'a. Budynek zaprojektował architekt M. Bouteille, a wystrój wnętrz przygotował dekorator Mélano de Cassina. Nazwa „Potinière" nawiązywała do znanego lokalu w Deauville i miała od razu zapowiadać repertuar — lekkie, dowcipne, momentami pikantne rewie, w duchu paryskiej rozrywki międzywojennej.

Co działo się na scenie przez sto lat?

W latach 20. XX wieku na afiszu pojawiały się nazwiska Julesa Berry'ego i Tristana Bernarda, a w rewiach występowała Arletty, jedna z najbardziej rozpoznawalnych aktorek francuskiego kina i teatru tamtej epoki. W 1935 roku teatr na kilka lat zamieniono w kino — taki stan trwał do 1940 roku. Wybuch wojny przerwał tę działalność: 10 czerwca 1940 roku budynek zamknięto, by już miesiąc później, 6 lipca, otworzyć go ponownie pod tymczasową nazwą „Théâtre Louis-le-Grand", z programem music-hallowym oraz sztuką „Simagrées" Louisa Mesnila na afiszu.

W 1942 roku dyrekcję objął Jean de Turenne, który przywrócił historyczną nazwę Théâtre de la Potinière. Od 1948 roku, za dyrekcji Martine de Breteuil, repertuar skupił się na komediach i wodewilach. W 1961 roku scena na krótko funkcjonowała jako „Théâtre des Deux-Masques" — to właśnie wtedy wystawiono tu „OSS 117" — ale już rok później wrócono do nazwy Potinière. Kolejna metamorfoza nastąpiła w grudniu 1993 roku, gdy teatr przemianowano na „Pépinière Opéra", zapowiadając profil muzyczny. Dziś działa jako La Pépinière, łącząc spektakle muzyczne z teatrem eksperymentalnym i uchodzi za scenę, na której odkrywa się nowe talenty.

Jak wygląda sala i ile ma miejsc?

To niewielka, kameralna sala na około 350 miejsc, z pochyłym parterem i piętrowym balkonem w układzie schodkowym. Taka konstrukcja sprawia, że nawet z ostatnich rzędów widać scenę dobrze, a bliskość aktorów odczuwalna jest z każdego miejsca — to typowy paryski teatr „bulwarowy", budowany z myślą o intymności, a nie rozmachu.

Jak dotrzeć i kiedy przyjść na spektakl?

Teatr leży w samym centrum Paryża, w 2. dzielnicy, w otoczeniu Opery Garnier, Grands Boulevards i eleganckich pasaży handlowych — okolicę łatwo połączyć ze zwiedzaniem centrum miasta przed lub po spektaklu. Kasa biletowa czynna jest od poniedziałku do soboty, w godzinach 11:00–14:00 i 15:00–19:00. Najlepiej zarezerwować bilety z wyprzedzeniem, zwłaszcza na wieczorne spektakle w sezonie jesienno-zimowym, kiedy repertuar paryskich teatrów bulwarowych cieszy się największym zainteresowaniem.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Théâtre de la Potinière? Przy 7 rue Louis-le-Grand, w 2. dzielnicy Paryża, w pobliżu Opery Garnier.

Ile miejsc ma sala teatralna? Widownia liczy około 350 miejsc, z pochyłym parterem i balkonem w układzie schodkowym.

Czy teatr działa nadal pod tą samą nazwą? Nazwa zmieniała się kilkukrotnie — od 1993 roku scena funkcjonuje jako La Pépinière, choć historyczna nazwa Théâtre de la Potinière pozostaje najbardziej rozpoznawalna.

Kto występował w tym teatrze w przeszłości? W latach 20. XX wieku na scenie pojawiali się Jules Berry, Tristan Bernard oraz Arletty, jedna z ikon francuskiego kina i teatru międzywojennego.