Théâtre d'Arras

Théâtre d'Arras to zabytkowy teatr włoski w sercu Arras, jednej z niewielu tego typu scen wzniesionych na francuskiej prowincji w ostatniej ćwierci XVIII wieku. Stoi przy Place du Théâtre, w miejscu dawnego więzienia, i od ponad dwóch wieków pozostaje żywym ośrodkiem sceny nationale regionu Hauts-de-France.

Skąd wzięła się ta scena?

Pod koniec XVIII wieku arraskie władze miejskie postanowiły dać miastu prawdziwy gmach teatralny — wcześniej przedstawienia odbywały się w hali Jeu de Paume przy rue du Blanc-Pignon, co dawno przestało wystarczać rosnącej publiczności. Do współpracy zaproszono najpierw Victora Louis, znanego architekta Grand Théâtre w Bordeaux, ale jego projekt okazał się zbyt kosztowny i zbyt ambitny jak na potrzeby miasta. Zadanie powierzono więc lokalnemu architektowi Adrienowi Gilletowi. Prace budowlane trwały od 1784 do 1785 roku, a sam teatr otwarto bez wielkiej pompy 30 listopada 1785 roku.

Kolejny etap rozbudowy przypadł na rok 1828, kiedy dobudowano salę koncertową — otwarto ją w 1832 roku, tym razem również bez oficjalnej inauguracji. Współczesna historia budynku nabrała nowego znaczenia w 2006 roku, gdy otrzymał on prestiżowy tytuł „scène nationale", stając się częścią sieci Tandem Scène Nationale, obejmującej też sąsiedni Douai.

Co zobaczysz w środku?

Wnętrze to klasyczny przykład teatru włoskiego (théâtre à l'italienne) — skromny w rozmiarach, ale doskonale wyważony proporcjonalnie. Eliptyczna sala główna mieści od 750 do 1000 widzów i ma aż trzy poziomy balkonów zdobionych malowanymi motywami dekoracyjnymi, wspartych na metalowych słupkach i podzielonych na loże. Sama sala włoska liczy 380 miejsc siedzących, a dobudowana później sala koncertowa — 350. Fasada budynku składa się z wysuniętego korpusu centralnego oraz dwóch identycznych skrzydeł bocznych, co nadaje całości harmonijny, symetryczny wygląd typowy dla architektury teatralnej epoki.

Jak zwiedzić teatr?

Budynek udostępniany jest zwiedzającym w drugą sobotę każdego miesiąca, poza okresem wakacji szkolnych. Trasa prowadzi od parteru aż po najwyższą galerię (tzw. poulailler), przez korytarze i przejścia prowadzące do loż. Po drodze warto zatrzymać się w foyer, a na koniec zwiedzający trafiają do sal interpretacyjnych, które w przystępny sposób przedstawiają historię budynku oraz dzieje samego teatru jako instytucji.

Kiedy przyjechać?

Poza comiesięcznymi zwiedzaniami teatr żyje przede wszystkim własnym repertuarem — spektaklami, koncertami i wydarzeniami organizowanymi w ramach Tandem Scène Nationale. Dla osób planujących wizytę turystyczną najwygodniejszym terminem pozostaje właśnie druga sobota miesiąca, kiedy dostępne jest zwiedzanie z przewodnikiem po zapleczu sceny i lożach — poza tymi dniami dostęp do wnętrza ograniczony jest zwykle do widzów kupujących bilety na wydarzenia.

Najczęstsze pytania

Czy teatr można zwiedzać bez biletu na spektakl? Tak — raz w miesiącu, w drugą sobotę (poza wakacjami szkolnymi), organizowane są zwiedzania budynku niezwiązane z bieżącym repertuarem.

Ile osób mieści główna sala? Sala włoska ma 380 miejsc siedzących, a cały budynek — łącznie z salą koncertową — może pomieścić od 750 do 1000 widzów.

Kto zaprojektował budynek? Ostateczny projekt wykonał architekt Adrien Gillet, po tym jak propozycja Victora Louis, twórcy Grand Théâtre w Bordeaux, okazała się zbyt kosztowna.

Czym jest „scène nationale"? To francuski tytuł przyznawany wybranym instytucjom kulturalnym o randze krajowej — Théâtre d'Arras otrzymał go w 2006 roku i od tego czasu działa jako część Tandem Scène Nationale.