NextOnTrip

Teatro Coliseo Noela

Noia, Hiszpania

O tym miejscu

Teatro Coliseo Noela to teatr miejski w Noi, w Galicji, otwarty 24 kwietnia 1921 roku. Budynek przetrwał zmianę właścicieli, dekady jako kino i wieloletnie zamknięcie, by po gruntownym remoncie powrócić jako główna scena kulturalna miasta.

Kiedy powstał Coliseo Noela?

Teatr wybudowano z inicjatywy prywatnej i otwarto 24 kwietnia 1921 roku. Na inauguracyjnym przedstawieniu wystawiono zarzuelę „Cádiz" w wykonaniu miejscowego zespołu amatorskiego, a kierownictwo muzyczne objął pianista Arximiro Cobas. Od tamtej pory budynek na kilkadziesiąt lat stał się miejscem spotkań mieszkańców Noi z kulturą.

Kto był pierwszym właścicielem?

Obiekt należał początkowo do trzech prywatnych właścicieli. Przez kolejne dekady, do 1966 roku, odbywały się w nim zarzuele, spektakle teatralne, odczyty i koncerty — teatr pełnił funkcję lokalnego ośrodka kultury, zanim jego przeznaczenie zmieniło się na potrzeby nowej, wówczas bardzo popularnej rozrywki.

Jak teatr zamienił się w kino?

W 1966 roku budynek wynajęto i przystosowano do wyświetlania filmów. Kino działało w tych murach dwadzieścia lat, aż do zamknięcia w 1986 roku. Ten dwudziestoletni epizod odcisnął się na wnętrzu obiektu, choć nie zatarł jego pierwotnego charakteru.

Co działo się z budynkiem po zamknięciu?

Po zamknięciu w 1986 roku teatr stał opuszczony, a władze miejskie zaczęły szukać środków na jego wykup i odbudowę. Był to długi proces, wymagający zarówno finansowania, jak i decyzji o kierunku renowacji — czy budynek powinien zachować swój historyczny charakter, czy zostać unowocześniony.

Jak wyglądała rewitalizacja teatru?

Prace renowacyjne poprowadził architekt Juan Roade. Jego zadaniem było przywrócenie budynkowi funkcji użytkowej przy zachowaniu jego historycznej tożsamości — włoskiego stylu wnętrza i modernistycznej fasady. Po latach prac teatr, już jako własność miejska, otworzył się dla publiczności ponownie w 1999 roku.

Co wyróżnia wnętrze teatru?

Wnętrze zachowało układ typowy dla teatrów w stylu włoskim, z widownią skupioną wokół scentralizowanej sceny — układ, który przez dekady sprawdzał się w budynkach teatralnych tej wielkości w całej Europie. Fasada z kolei nosi cechy modernizmu, co sprawia, że Coliseo Noela wyróżnia się na tle innych budynków w centrum Noi.

Co dziś dzieje się w Coliseo Noela?

Obecnie teatr jest miejską salą widowiskową, w której odbywają się spektakle teatralne, monologi i inne wydarzenia artystyczne. Wraz z pobliskim Domem Kultury im. Antóna Avilésa de Taramancosa tworzy główny ośrodek życia kulturalnego Noi, przyciągając zarówno lokalną publiczność, jak i gości odwiedzających miasto.

Gdzie dokładnie znajduje się teatr?

Budynek stoi przy Rúa do Curro w Noi, w prowincji A Coruña, w niewielkiej odległości od historycznego centrum miasta, co pozwala połączyć wizytę w teatrze ze zwiedzaniem starówki i nabrzeża.

Dlaczego warto zobaczyć ten teatr, nawet nie wybierając się na spektakl?

Sama historia budynku — od prywatnej sceny teatralnej, przez kino, po odrestaurowany obiekt miejski — czyni go interesującym przystankiem dla osób zainteresowanych architekturą i historią lokalnej kultury. Fasada i charakter budynku pozwalają wyobrazić sobie, jak wyglądało życie kulturalne małego galicyjskiego miasta na początku XX wieku.

Najczęstsze pytania

Kiedy otwarto Teatro Coliseo Noela? Teatr otwarto 24 kwietnia 1921 roku.

Czy budynek zawsze był teatrem? Nie. Od 1966 do 1986 roku funkcjonował jako kino, po czym został zamknięty na kilkanaście lat, zanim odrestaurowano go i otworzono ponownie w 1999 roku.

Kto zaprojektował renowację teatru? Prace renowacyjne poprowadził architekt Juan Roade.

Gdzie znajduje się Teatro Coliseo Noela? Przy Rúa do Curro w Noi, w prowincji A Coruña, w Galicji.

Co dziś odbywa się w teatrze? Obecnie w Coliseo Noela odbywają się spektakle teatralne, monologi i inne wydarzenia artystyczne, a obiekt jest jednym z głównych ośrodków kultury w mieście.

W pobliżu

Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca

Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.