Teatre Principal

Teatre Principal to zabytkowy teatr i kino w samym centrum Lleidy, przy Plaça Paeria, tuż obok ratusza miasta. Klasycystyczny gmach z połowy XX wieku od dekad pełni funkcję głównej sceny kulturalnej miasta i jednego z symboli jego życia towarzyskiego.

Jak dotrzeć?

Budynek stoi przy Plaça Paeria 7, w ścisłym centrum Lleidy, zaledwie kilka minut spacerem od katedry La Seu Vella i głównych ulic handlowych. To lokalizacja idealna do zwiedzania pieszo — teatr leży na trasie między ratuszem a resztą starówki, więc łatwo połączyć wizytę z innymi punktami miasta. Dla osób przyjeżdżających spoza Lleidy najwygodniejszy jest dojazd pociągiem lub autobusem do centrum, skąd do teatru można dotrzeć pieszo w kilkanaście minut.

Jaka jest historia budynku?

Lleida przez wiele dziesięcioleci pozostawała bez własnej sceny teatralnej — poprzedni gmach spłonął w 1876 roku, a miasto czekało prawie trzy czwarte wieku na jego następcę. Starania o nowy teatr nabrały tempa w kwietniu 1947 roku, gdy ogłoszono konkurs na projekt, a już na początku 1948 roku prace ruszyły z inicjatywy prywatnej, wspieranej przez władze miejskie i spółkę Teatro Principal, S.A. Autorem projektu był architekt Manuel Cases Lamolla, który pracował wraz z Joanem Lavaquialem i Magím Llorensem. Budynek stanął na działce o powierzchni około 1200 metrów kwadratowych, a jego wnętrze i elewację utrzymano w duchu architektury klasycznej.

Teatr otwarto uroczyście 29 grudnia 1951 roku. Sala mieści około 1500 widzów, rozłożonych na parterze i trzech poziomach lóż, a scena o wymiarach 9,5 na 18 metrów została wyposażona w kanał orkiestrowy, co pozwala na wystawianie zarówno dramatów, jak i spektakli operowych. Wnętrze zdobią sztukaterie, kute elementy metalowe i marmur, a sufit zaprojektowano tak, by w świetle ultrafioletowym przypominał rozgwieżdżone nocne niebo. Nad sceną umieszczono dekorację malarską nawiązującą stylistycznie do prac Josepa Marii Serta.

Pierwsze spektakle

Na inaugurację wystawiono sztukę „Byron en Venecia" oraz opery „Marina" i „Cavalleria rusticana" — wybór, który od razu pokazał ambicje nowej sceny łączącej teatr dramatyczny z muzyką.

Teatr i kino pod jednym dachem

Od samego początku Teatre Principal łączył dwie funkcje: był miejscem spektakli teatralnych, oper, baletów, koncertów i monologów, a jednocześnie codziennie wyświetlał filmy. Przez lata gościł też wczesne edycje festiwalu Animac, poświęconego kinu animowanemu, co umocniło jego pozycję jako miejsca ważnego nie tylko dla teatru, ale i dla kina w regionie.

Zmiany właścicielskie i obecny status

Własność budynku przez dekady dzieliła grupa akcjonariuszy, dopóki w 1986 roku kontrolę nad nim nie przejęła rodzina Cortada. Teatr działał nieprzerwanie aż do pandemii COVID-19, kiedy musiał zawiesić działalność. W ostatnim czasie miasto prowadzi rozmowy dotyczące ponownego otwarcia obiektu oraz rozszerzenia jego przyszłego przeznaczenia, dlatego przed planowaną wizytą warto sprawdzić aktualny status i program w lokalnych źródłach.

Kiedy przyjechać?

Ze względu na trwające negocjacje w sprawie wznowienia działalności najlepiej zaplanować wizytę po sprawdzeniu bieżącego harmonogramu wydarzeń. Sam budynek, jako jeden z architektonicznych symboli centrum Lleidy, można jednak podziwiać z zewnątrz o każdej porze roku, najlepiej łącząc spacer po Plaça Paeria z odwiedzinami pobliskiej starówki i katedry.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Teatre Principal? Przy Plaça Paeria 7, w centrum Lleidy, tuż przy siedzibie ratusza miasta.

Kiedy powstał obecny budynek teatru? Teatr otwarto 29 grudnia 1951 roku, po tym jak poprzedni gmach spłonął w 1876 roku i miasto przez dekady pozostawało bez własnej sceny.

Ile osób mieści sala teatralna? Sala została zaprojektowana z myślą o około 1500 widzach, rozmieszczonych na parterze i trzech poziomach lóż.

Czy Teatre Principal działa dziś jako kino i teatr jednocześnie? Tak, od samego początku łączył obie funkcje, a dodatkowo gościł festiwale filmowe, choć obecnie miasto prowadzi rozmowy o wznowieniu i rozszerzeniu jego działalności po zawieszeniu w czasie pandemii.