Taller Masriera w Barcelonie

Taller Masriera to XIX-wieczny gmach w barcelońskiej dzielnicy Eixample, zbudowany jako pracownia dla braci Josepa i Francesca Masriera — malarzy i złotników, którzy zapragnęli mieć atelier na miarę antycznej świątyni. Fasada budynku, wzorowana na klasycznych porządkach architektonicznych, wyraźnie odróżnia go od otaczającej zabudowy mieszkalnej i sprawia, że łatwo go rozpoznać na spacerze po tej części miasta.

Kto zbudował ten budynek i po co?

Bracia Masriera zamówili projekt u architekta Josepa Vilaseki i Casanovasa, który w 1882 roku zaprojektował budowlę w formie świątyni amfiprostylowej — z kolumnadą ustawioną na obu krótszych bokach. Punktem odniesienia były dla niego rzymskie wzorce obecne w Hiszpanii i we Francji, w tym barcelońska Świątynia Augusta oraz Maison Carrée w Nîmes. Bracia traktowali sztukę niemal jak kult, dlatego zależało im, by ich warsztat był czymś więcej niż zwykłym miejscem pracy — miał być "świątynią sztuki". Uroczyste otwarcie 28 kwietnia 1884 roku stało się wydarzeniem towarzyskim, o którym mówiła cała ówczesna Barcelona.

Jak zmieniał się budynek po śmierci założycieli?

W 1912 roku, po śmierci ojca Josepa, posiadłość odziedziczył Lluís Masriera — również jubiler i malarz, znany dziś przede wszystkim jako twórca biżuterii w duchu modernizmu katalońskiego. To on rozbudował obiekt, dodając w 1913 roku dwie boczne nawy, które powiększyły przestrzeń pracowni. Lluís interesował się także sztukami scenicznymi, dlatego wewnątrz kompleksu powstał prywatny teatr — Teatro Studium, otwarty w 1932 roku. Dzięki tym zmianom Taller Masriera z czasem stał się czymś więcej niż samą pracownią złotniczą: miejscem spotkań artystycznych i towarzyskich.

Co działo się z budynkiem w kolejnych dekadach?

Losy budowli zmieniły się radykalnie w latach 50. XX wieku, kiedy obiekt przejęło zgromadzenie zakonne — Pequeña Compañía del Corazón Eucarístico de Jesús — i urządziło w nim klasztor. Zakonnice użytkowały budynek aż do 2009 roku, gdy nieruchomość przekazano Fundación Pere Relats. Od tego czasu Taller Masriera stoi pusty i nieużywany, choć wciąż zachowuje swoją oryginalną, monumentalną formę architektoniczną.

Czy to zabytek i można go zwiedzać?

Budynek figuruje w katalońskim Katalogu Dziedzictwa Kulturowego jako Bien Cultural de Interés Local, czyli dobro kultury o znaczeniu lokalnym. To formalne uznanie wartości architektonicznej i historycznej obiektu, choć sam gmach od lat pozostaje nieużytkowany, więc jego wnętrza nie są dostępne do swobodnego zwiedzania — warto to sprawdzić na miejscu przed wizytą, jeśli plany zakładają wejście do środka. Sama bryła budynku, widoczna z ulicy w Eixample, pozostaje jednak jednym z ciekawszych przykładów XIX-wiecznej architektury inspirowanej antykiem w tej części miasta.

Najczęstsze pytania

Czym pierwotnie był Taller Masriera? Pracownią artystyczną braci Josepa i Francesca Masriera, malarzy i złotników, zbudowaną w formie świątyni antycznej.

Kto zaprojektował budynek? Architekt Josep Vilaseca i Casanovas, w 1882 roku.

Jaki styl reprezentuje budowla? Neoklasyczny, w formie świątyni amfiprostylowej wzorowanej na rzymskich pierwowzorach.

Co znajdowało się w budynku po 1912 roku? Rozbudowana pracownia Lluísa Masriery wraz z prywatnym teatrem Studium, otwartym w 1932 roku.

Czy budynek jest dziś dostępny dla zwiedzających? Od 2009 roku stoi pusty i nieużywany, więc dostęp do wnętrza jest ograniczony — mimo statusu lokalnego zabytku kultury.