Sonian Forest – Réserve forestière du Ticton B

Rezerwat leśny Ticton to jeden z najbardziej niezwykłych fragmentów Lasu Soniackiego, ukryty w gminie La Hulpe w Brabancji Walońskiej, tuż przy granicy z Brukselą. To miejsce, gdzie las pozostawiono samemu sobie — bez wycinki, bez pielęgnacji, bez ingerencji człowieka poza absolutnie koniecznymi wyjątkami.

Co to właściwie jest?

Ticton to rezerwat leśny o powierzchni ponad 22 hektarów, utworzony formalnie w 2016 roku dekretem rządu Walonii. Zarządza nim Wydział Przyrody i Lasów (Département de la Nature et des Forêts) tego regionu. W przeciwieństwie do większości terenów Lasu Soniackiego, które są aktywnie eksploatowane gospodarczo, Ticton pozostaje strefą integralnej ochrony — drzewa rosną, starzeją się i obumierają bez interwencji leśników.

Dlaczego akurat to miejsce?

Sercem rezerwatu są starodrzewy bukowe — pojedyncze egzemplarze osiągają wysokość około 40 metrów, a większość drzew liczy sobie od 150 do 200 lat. Wysokie, proste pnie bez gałęzi w dolnej części tworzą efekt przypominający wnętrze gotyckiej katedry — to właśnie ten charakterystyczny obraz kojarzy się z Lasem Soniackim na pocztówkach i w przewodnikach turystycznych. W Ticton ten efekt jest szczególnie wyrazisty, ponieważ drzewa rosną gęsto i niemal jednowiekowo, co jest efektem dawnych praktyk leśnych sprzed stuleci.

Zasady ochrony

Jedyne dopuszczalne interwencje w rezerwacie to zwalczanie gatunków inwazyjnych oraz wycinka pojedynczych drzew, które stwarzają realne zagrożenie dla osób poruszających się po szlakach — na przykład grożą przewróceniem nad ścieżką. Poza tym natura ma tu działać według własnego rytmu: drzewa padają, rozkładają się, a na ich miejscu wyrastają nowe pokolenia. Dzięki temu gleba pozostaje nienaruszona, a martwe drewno — kluczowe siedlisko dla owadów, grzybów i ptaków — nie jest usuwane, jak dzieje się to w lasach gospodarczych.

Znaczenie w skali międzynarodowej

Ticton to jeden z elementów starań o wpisanie Lasu Soniackiego na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W ramach tej inicjatywy do sieci integralnych rezerwatów leśnych zaliczają się też Joseph Zwaenepoel (część flamandzka) oraz Grippensdelle (region brukselski) — Ticton reprezentuje w tym gronie część walońską lasu. To pokazuje, że mimo podziału administracyjnego między trzy regiony Belgii, Las Soniacki traktowany jest jako jeden spójny ekosystem o wyjątkowej wartości przyrodniczej.

Najczęstsze pytania

Czy można spacerować po rezerwacie Ticton? Tak, przez teren prowadzą szlaki piesze, popularne wśród odwiedzających okolice Domaine Solvay w La Hulpe. Warto jednak trzymać się wyznaczonych ścieżek — to strefa ścisłej ochrony przyrody, nie zwykły park.

Co odróżnia Ticton od reszty Lasu Soniackiego? Brak gospodarki leśnej. Większość lasu jest użytkowana i okresowo przerzedzana, natomiast Ticton pozostawiono w stanie maksymalnie zbliżonym do naturalnego, z drzewami sprzed dwóch stuleci.

Ile lat mają najstarsze drzewa? Dominują buki w wieku 150–200 lat, sięgające około 40 metrów wysokości.

Czy rezerwat ma związek z UNESCO? Tak, Ticton jest częścią starań o wpis Lasu Soniackiego na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako reprezentant walońskiej części lasu wśród integralnych rezerwatów leśnych.

Gdzie dokładnie się znajduje? W gminie La Hulpe, w prowincji Brabancja Walońska, w południowej części Lasu Soniackiego, niedaleko granicy z Regionem Stołecznym Brukseli.