Silves

Silves to niewielka miejscowość należąca do gminy Boltaña, w regionie Sobrarbe, w prowincji Huesca, w hiszpańskiej Aragonii — na przedgórzu Pirenejów. To nie jest kurort ani znane miasteczko z przewodników, lecz odludna, częściowo opuszczona osada na zboczu góry, ceniona przez turystów szukających ciszy i historii z dala od tłumów.

Gdzie leży Silves i jak tu dotrzeć?

Silves znajduje się na wzgórzu powyżej doliny rzeki Ara, na wysokości ponad tysiąca metrów n.p.m. Najwygodniej dojechać samochodem do Boltañi, a stamtąd lokalną drogą lub szlakiem pieszym wspiąć się do wsi — dawniej jedynym połączeniem z doliną była stroma ścieżka dla mułów, którą mieszkańcy schodzili po zaopatrzenie. Dziś dojazd jest łatwiejszy, ale to wciąż miejsce wymagające odrobiny wysiłku, nie punkt na trasie objazdowej autokarów.

Co warto zobaczyć w Silves?

Osada składa się z dwóch części: Silves Alto (Górne) i Silves Bajo (Dolne). W Silves Bajo stoi niewielki romański kościół pod wezwaniem Santa Eulalia oraz pozostałości dawnego eremu i zabudowań gospodarczych. Największą atrakcją jest Casa Peña — kamienny dom wzniesiony dosłownie na krawędzi skalnego urwiska, z piwnicą na wino wykutą w skale pod nim. W Silves Alto zachowało się kilka domów, m.in. Casa Rufas, Casa Pedro i Casa Sampietro, otoczonych typowymi dla regionu szopami gospodarczymi (bordami). Widoki na dolinę Ary i okoliczne szczyty Sobrarbe to dodatkowy powód, by tu wejść z aparatem.

Historia opuszczonej wioski

Początki osady sięgają XI wieku, kiedy nawarscy królowie wznieśli tu warownię w ramach rekonkwisty Sobrarbe — proces ten dopełnił Sancho III Wielki około 1017 roku. Jeszcze w latach 50. XX wieku w Silves mieszkało zaledwie około trzydziestu kilku osób, utrzymujących się z hodowli i rolnictwa na własne potrzeby. W latach 60. wieś opustoszała: część rodzin przeniosła się do samej Boltañi, inne wyemigrowały, w tym jedna podobno do Francji. Przez kilka dekad Silves stało puste, aż w 2001 roku część zabudowań zasiedlili nowi mieszkańcy — przybysze z Madrytu, którzy szukali życia z dala od wielkomiejskiego zgiełku.

Kiedy przyjechać?

Najlepsza pora to późna wiosna i wczesna jesień, kiedy szlaki są suche, a temperatury w Pirenejach umiarkowane. Latem bywa gorąco na odsłoniętych zboczach, zimą dojście może być utrudnione przez śnieg i oblodzenie stromych odcinków. Warto zaplanować wizytę na kilka godzin, łącząc spacer do Silves ze zwiedzaniem samej Boltañi.

Najczęstsze pytania

Czy w Silves ktoś mieszka na stałe? Tak, choć niewielu — po opustoszeniu w latach 60. część domów zasiedlono ponownie w 2001 roku.

Ile trwa dojście do Silves z Boltañi? To zależy od wybranej trasy i kondycji, ale trasa piesza prowadzi stromym, dawnym szlakiem mułowym i zajmuje zwykle od jednej do dwóch godzin w jedną stronę.

Co jest największą atrakcją Silves? Casa Peña — dom postawiony na krawędzi skały, z piwnicą wykutą w kamieniu — oraz romański kościół Santa Eulalia w Silves Bajo.

Czy trzeba mieć doświadczenie górskie, by tam dotrzeć? Nie jest to trasa techniczna, ale strome podejście i brak infrastruktury turystycznej sprawiają, że warto mieć dobre obuwie i kondycję na kilkugodzinny spacer po nierównym terenie.