Sant Julià de la Cirera

Sant Julià de la Cirera to ruiny średniowiecznego kościoła i przylegającej do niego wieży obronnej, położone w gminie Sant Feliu Sasserra, w regionie Lluçanès, w prowincji Barcelona. Miejsce leży na wzgórzu przy masii (gospodarstwie) La Cirera, w otoczeniu pól i lasów typowych dla wnętrza Katalonii, kilka kilometrów od centrum miasteczka.

Jaka jest historia tego miejsca?

Nazwa La Cirera pojawia się w dokumentach już w 952 roku — wtedy pewna kobieta o imieniu Fruio sprzedała synowi działkę ziemi graniczącą z „vila La Cirera". Stojąca tu niegdyś wieża obronna wchodziła przed końcem XI wieku w skład posiadłości zamku d'Oristà, a w 1155 roku wspomina o niej w testamencie Ramon d'Olost. W 1198 roku zamkiem dysponował już Pere de Lluçà, zachowując przy tym prawa kościoła w Vic. Od tego czasu, przynajmniej do XIV wieku, obiekt związany był z dobrami rodu Lluçà oraz sąsiedniego zamku Quer. Właścicielami byli rycerze noszący nazwisko Cirera lub Sacirera, feudalnie zależni od rodu Lluçà i biskupów Vic.

Kościół pod wezwaniem świętego Juliana wymieniany jest w dokumentach z 1035 roku, kiedy rodzina Lluçà przekazała fundusze na jego budowę lub przebudowę. Do 1595 roku Sant Julià de la Cirera funkcjonował jako samodzielna parafia, później został włączony do parafii Sant Feliu. Jeszcze w 1685 roku wzmiankowany jest jako wiejska kapliczka, ale w XVIII wieku popadł w zapomnienie i został opuszczony.

Co dziś można zobaczyć?

Z kościoła zachowały się jedynie częściowo zawalone fundamenty — na tyle zniszczone, że nie da się już odtworzyć pierwotnego układu budynku. Znacznie lepiej widoczna jest okrągła wieża obronna z XI wieku, przylegająca do zabudowań masii Cirera. Ma ona 6,10 m średnicy zewnętrznej i 2,60 m wewnętrznej, a grubość murów sięga 175 cm. Zachowana wysokość konstrukcji to 3,20 m. Wieżę wzniesiono z kamiennych bloków układanych w poziome warstwy o wysokości około 13 cm, spajanych zaprawą wapienno-piaskową. Na murach nie widać żadnych otworów okiennych ani śladów po dachu, a w zachodniej części znajduje się wyłom, natomiast mur południowy jest częściowo zniszczony.

Jak dotrzeć?

Do Sant Julià de la Cirera dojeżdża się drogą łączącą region Bages z Lluçanès, prowadzącą przez Avinyó i Sant Feliu Sasserra. W okolicy 61. kilometra tej drogi trzeba skręcić w lewo na gruntową drogę prowadzącą do masii Cirera — stamtąd do ruin jest już blisko. Warto mieć dobre obuwie, bo ostatni odcinek prowadzi przez pola i nieutwardzony teren.

Kiedy przyjechać?

Najlepszym momentem na odwiedziny jest wiosna i jesień, kiedy temperatury w Lluçanès są umiarkowane, a okoliczne wzgórza zielone. Lato bywa gorące i suche, a zimą droga gruntowa może być rozmokła po deszczu. Miejsce nie ma infrastruktury turystycznej — brak oznakowania, parkingu czy punktów informacyjnych — dlatego najlepiej odwiedzać je w ciągu dnia.

Najczęstsze pytania

Czy Sant Julià de la Cirera to kościół czy zamek? To dwa sąsiadujące obiekty: ruiny kościoła parafialnego z XI wieku oraz pozostałości okrągłej wieży obronnej dawnego zamku Sacirera, stojące razem przy masii La Cirera.

Czy da się jeszcze zobaczyć ruiny kościoła? Z budynku kościoła zostały tylko częściowo zawalone fundamenty, na podstawie których nie da się już zrekonstruować jego pierwotnego planu.

Czym była rodzina Cirera/Sacirera? To rycerski ród, od którego wziął nazwę zamek. Rycerze byli feudalnie zależni od rodu Lluçà oraz biskupów Vic i władali tym terenem między XII a XIV wiekiem.

Czy dojazd jest łatwy? Ostatni odcinek prowadzi drogą gruntową odbijającą od głównej trasy Bages–Lluçanès w okolicy 61. kilometra, więc zalecany jest samochód terenowy lub spacer na ostatnim etapie.