Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip
W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.
Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.
O tym miejscu
Ruiny zamku w Rembowie to skromne pozostałości średniowiecznej warowni, ukryte w świętokrzyskiej wsi niedaleko Rakowa. Dawniej obiekt znano jako zamek Szumsko (Sumsko). Dziś zostały po nim głównie ślady kamiennych fundamentów i wyraźnie czytelne formy terenu, dlatego to miejsce przypadnie do gustu osobom, które lubią wyobrażać sobie historię na podstawie śladów w krajobrazie.
Gdzie leżą ruiny i jak tam trafić?
Rembów leży w gminie Raków, w powiecie kieleckim, w województwie świętokrzyskim. Wieś znajduje się około 4 km na północ od Rakowa i mniej więcej 36 km na południowy wschód od Kielc. Dojazd samochodem jest najwygodniejszy, a teren zamkowy jest ogólnodostępny, wstęp na wzgórze jest bezpłatny. Nie ma tu biletów ani wyznaczonych godzin zwiedzania.
Kto zbudował zamek Szumsko?
Pierwszymi znanymi właścicielami Rembowa byli przedstawiciele rodu Odrowążów. W pierwszej połowie XIV wieku ufundowali oni zamek nazywany Szumsko. Inicjatorem budowy mógł być Jakub, kasztelan żarnowski i trybun krakowski, który zginął w 1331 roku w wojnie z Krzyżakami, albo Krzesław z Szumska, żyjący do 1357 roku. Po śmierci Krzesława warownia przeszła w ręce Porajów z Kurozwęk.
Dlaczego zamek tak szybko opuszczono?
Poraje w drugiej połowie XIV wieku wznieśli sobie murowaną rezydencję w Kurozwękach, a Szumsko przestało być potrzebne. Przed końcem XV wieku obiekt opuszczono i częściowo rozebrano. Na jego krótkie życie mogły wpłynąć także błędy budowlane: zamek postawiono nie na skale, lecz na gliniastej lessowej podstawie, co powodowało osuwanie się murów i kłopoty ze statyką.
Jak wyglądała warownia?
Zamek zajmował nieregularny owal o wymiarach około 24 na 36 metrów. Stał na wzgórzu, którego trzy pozostałe stoki były bardziej strome. Mimo niewielkich rozmiarów mieścił zabudowę mieszkalną i gospodarczą oraz kilka wież, ustawionych wokół małego dziedzińca od strony zachodniej.
- Brama znajdowała się od południowego zachodu i miała zaledwie 1,5 metra szerokości, a po bokach wzmacniały ją przypory.
- Wieża główna (bergfried) stała w najwyższym punkcie wzgórza i była ostatnim miejscem schronienia obrońców.
- Mur obwodowy miał od 1,8 do 2,2 metra grubości i został wzniesiony z piaskowca oraz głazów.
- Wieża północno-wschodnia wspierała się na dwóch masywnych przyporach wysuniętych na wschód.
Od wschodu obrony strzegła głęboka fosa: miała do 15 metrów szerokości i średnio około 7 metrów głębokości. Z jej wykopu pozyskiwano też kamień do budowy zamku.
Co zobaczysz na miejscu?
Budowla nie przetrwała do naszych czasów. Widoczne są jedynie relikty kamiennych fundamentów, natomiast najlepiej zachował się układ terenu: wzgórze i potężne zagłębienie dawnej fosy. To dobry punkt, by na własne oczy ocenić skalę średniowiecznych robót ziemnych. Warto zabrać wygodne obuwie, bo teren jest naturalny, nieuporządkowany, a po deszczu śliski, zwłaszcza na stokach.
Najczęstsze pytania
Czy wstęp na ruiny jest płatny? Nie, teren zamku jest dostępny bezpłatnie.
Czy z zamku zostały mury? Nie. Widoczne są tylko relikty kamiennych fundamentów oraz ukształtowanie terenu, w tym ślad po fosie.
Kto był właścicielem zamku? Najpierw Odrowążowie, a po nich Poraje z Kurozwęk.
Dlaczego zamek opuszczono? Właściciele przenieśli się do nowej, murowanej rezydencji w Kurozwękach, a sama budowla miała problemy ze statyką z powodu gliniastego podłoża.
Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Wystarczy kilkadziesiąt minut. Miejsce świetnie wpisuje się w trasę po okolicznych zabytkach regionu świętokrzyskiego.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.