Priorij Bethanië

Priorij Bethanië to klasztorna wspólnota benedyktyńskich sióstr w Loppem, niewielkiej miejscowości pod Brugią w Belgii. Miejsce łączy w sobie historię XX-wiecznego zakonu żeńskiego z architekturą wznoszoną etapami przez kilka dekad, a dziś funkcjonuje jako czynny klasztor, do którego można przyjechać na rekolekcje i wyciszenie.

Skąd wzięła się nazwa i wspólnota?

Nazwa nawiązuje do biblijnej miejscowości Betania, znanej z Ewangelii jako dom Marii, Marty i Łazarza. Inicjatorem powstania wspólnoty był opat Dom Théodore Nève z opactwa Zevenkerken w Brugii. Impulsem stała się obserwacja pracy młodych kobiet, które w 1918 roku, gdy Zevenkerken pełniło funkcję szpitala wojennego, angażowały się w opiekę nad rannymi. Ta forma zaangażowania zainspirowała pomysł założenia osobnej wspólnoty zakonnej.

Jak powstawała wspólnota w latach 20. XX wieku?

Pierwsze siostry przygotowywały się do życia zakonnego w latach 1921–1925, przechodząc formację w Angers we Francji, a następnie osiedlając się na zamku Lisbona. 19 maja 1921 roku pierwsze siostry złożyły śluby czasowe – ten moment uznaje się za narodziny wspólnoty Bethanië. Od początku istnienia siostry angażowały się także w działalność misyjną, zakładając placówki w Kongu Belgijskim.

Kiedy i jak zbudowano klasztor w Loppem?

Kamień węgielny pod budowę klasztoru w Loppem położono 21 marca 1924 roku – nieprzypadkowo w dzień święta św. Benedykta, patrona zakonu benedyktyńskiego. Kompleks powstawał etapami przez ponad trzy dekady, według projektu architekta Jozefa Viérina. Jako pierwszy, jeszcze w 1924 roku, ukończono budynek przeznaczony dla gości. Kolejne etapy obejmowały skrzydło internatu (1929), kościół klasztorny (1935–1936), refektarz (1948) oraz skrzydło mieszczące kaplicę i bibliotekę (1957). Taki rozciągnięty w czasie proces budowy sprawia, że architektura priorijnego kompleksu odzwierciedla zmieniające się potrzeby wspólnoty na przestrzeni prawie czterdziestu lat.

Co wydarzyło się po drugiej wojnie światowej?

Po zakończeniu II wojny światowej wspólnota z Loppem rozrosła się na tyle, że przekształcono ją w odrębną kongregację zakonną – Zgromadzenie Marii, Królowej Apostołów (Regina Apostolorum). Kongregacja ta z czasem założyła domy zakonne na czterech kontynentach, co pokazuje, jak niewielka inicjatywa sprzed stu lat rozwinęła się w międzynarodową strukturę.

Czym jest priorij dzisiaj?

Współcześnie Priorij Bethanië pozostaje żywą wspólnotą benedyktyńskich sióstr, prowadzącą życie modlitwy i pracy zgodnie z regułą św. Benedykta. Klasztor otwarty jest dla gości szukających ciszy i przestrzeni do duchowego wyciszenia – można tu spędzić czas w ramach pobytu rekolekcyjnego, z dala od miejskiego zgiełku. Sam kompleks, ze względu na wieloetapową historię budowy i zachowaną architekturę sakralną (w tym kościół z lat 30. XX wieku), stanowi też interesujący przykład architektury klasztornej regionu Brugii.

Gdzie dokładnie znajduje się Priorij Bethanië?

Miejsce leży w Loppem, wsi położonej na obrzeżach Brugii, w prowincji Flandria Zachodnia. Otoczenie ma charakter typowo wiejski i spokojny, co dodatkowo sprzyja funkcji, jaką klasztor pełni od stu lat – miejsca modlitwy, pracy i przyjmowania gości szukających ciszy.

Najczęstsze pytania

Czy priorij można zwiedzać? Miejsce funkcjonuje przede wszystkim jako czynny klasztor i dom rekolekcyjny, a nie atrakcja turystyczna w tradycyjnym sensie – odwiedziny wiążą się zwykle z pobytem o charakterze duchowym.

Jak długo trwała budowa klasztoru? Budowę prowadzono etapami od 1924 do 1957 roku, a więc ponad trzydzieści lat, co znajduje odzwierciedlenie w kolejno powstających skrzydłach kompleksu.

Z jakim zakonem związana jest wspólnota? Siostry z Loppem należą do tradycji benedyktyńskiej, a po wojnie utworzyły własną kongregację – Zgromadzenie Marii, Królowej Apostołów.