Popovičský vrch

Popovičský vrch to zalesione, 531-metrowe wzgórze nad wsią Nová Oleška, leżące między miejscowościami Ludvíkovice i Huntířov w okresie Děčín, w północnych Czechach. Choć administracyjnie kryje się w cieniu znanych szczytów Czeskiej Szwajcarii, geologicznie i krajobrazowo to ciekawy fragment Českého středohoří — pogórza wulkanicznego, które tu styka się z piaskowcowymi skałami doliny Łaby.

Gdzie leży Popovičský vrch?

Wzgórze wznosi się około 5,5 km w linii powietrznej od centrum Děčína, tuż przy granicy dwóch krajobrazowo różnych regionów. Formalnie znajduje się na terenie Chronionego Obszaru Krajobrazowego Labské pískovce (Piaskowce Łabskie), ale pod względem budowy geologicznej należy już do Českého středohoří — pasma wzgórz wulkanicznych ciągnącego się przez północne Czechy. Grzbiet Popovičského vrchu łączy się z sąsiednimi wzniesieniami Sokolí vrch i Pustý vrch, tworząc niewielki, zwarty kompleks skalnych wzgórz otaczających Nová Oleškę z kilku stron.

Co zobaczysz na szlaku?

Popovičský vrch to skalisty grzbiet o przebiegu wschód–zachód, zbudowany z brył oliwinowego nefelinitu — skały wulkanicznej — otoczonych osadami piroklastycznymi, czyli materiałem wyrzuconym podczas dawnej aktywności wulkanicznej. Dla osób interesujących się geologią to niewielkie, ale wyraźne świadectwo wulkanicznej przeszłości regionu. Cały kopiec porasta las, a wzdłuż całej długości grzbietu prowadzi ścieżka, którą można przejść pieszo od jednego końca wzniesienia do drugiego. Warto jednak wiedzieć, że widoki z grzbietu są dość ograniczone — drzewa zasłaniają większość panoramy, więc to miejsce bardziej dla miłośników spokojnego leśnego szlaku niż dla poszukiwaczy rozległych widokówek.

Ciekawostką historyczną jest pochodzenie nazwy wzgórza. Popovičský vrch nazwano tak po osadzie Popovičky, która leżała na jego północno-zachodnim stoku i zanikła na początku lat pięćdziesiątych XX wieku — jedna z wielu wsi tego regionu wysiedlonych i opuszczonych po drugiej wojnie światowej. Dziś po zabudowie nie zostało praktycznie nic, a las powoli odzyskał teren.

Jak dotrzeć?

Najprostszym punktem wyjścia jest sama Nová Oleška, część gminy Huntířov, leżąca około 1,5 km na północny wschód od Huntířova — wieś wzmiankowana pisemnie już w 1543 roku. Z okolicznych dróg i ścieżek między Ludvíkovicami a Huntířovem można dojść na grzbiet pieszo; trasa prowadzi przez las, więc warto zaplanować wygodne, wodoodporne obuwie, zwłaszcza po deszczu.

Kiedy przyjechać?

Ze względu na leśny charakter szlaku najlepiej wybrać się tu wiosną lub jesienią, kiedy las jest przewietrzony, a temperatura sprzyja dłuższym pieszym wędrówkom. Lato bywa tu gorące i wilgotne pod baldachimem drzew, zimą ścieżka może być błotnista lub oblodzona.

Najczęstsze pytania

Jak wysoki jest Popovičský vrch? Wzgórze ma 531 m n.p.m.

Czy ze szczytu są ładne widoki? Nie — grzbiet jest gęsto zalesiony, więc panorama na okolicę jest bardzo ograniczona.

Skąd pochodzi nazwa wzgórza? Od osady Popovičky, która leżała na jego północno-zachodnim stoku i zanikła na początku lat 50. XX wieku.

Jak daleko jest Popovičský vrch od Nová Oleška i Děčína? Nová Oleška leży bezpośrednio u podnóża wzgórza, natomiast centrum Děčína znajduje się około 5,5 km w linii powietrznej.