Phare de Ver-sur-Mer

Phare de Ver-sur-Mer to latarnia morska stojąca na wysokim klifie w Ver-sur-Mer, niewielkiej nadmorskiej gminie w Calvados, tuż nad odcinkiem plaży znanym jako Gold Beach. Wieża od blisko dwóch wieków wskazuje statkom wejście na wody przybrzeżne Normandii, a dla turystów zwiedzających okolice lądowań D-Day jest naturalnym punktem orientacyjnym i widokowym.

Jak dotrzeć do latarni?

Ver-sur-Mer leży przy wybrzeżu Calvados, między Arromanches-les-Bains a Courseulles-sur-Mer, czyli w samym środku pasa plaż desantowych z 1944 roku. Latarnia stoi na klifie górującym nad plażą, dobrze widoczna z promenady i z drogi biegnącej wzdłuż wybrzeża. To wygodny przystanek dla osób jadących samochodem po trasie muzeów i cmentarzy wojennych Normandii — dojazd zajmuje kilka minut z centrum wsi, a resztę drogi pokonuje się pieszo klifową ścieżką.

Co zobaczysz na miejscu?

Obecna konstrukcja ma dwie kondygnacje i mierzy 14 metrów, a licząc niewielki cokół widokowy o wysokości 2 metrów — 16 metrów w sumie. Samo światło znajduje się jednak znacznie wyżej nad poziomem morza, bo latarnia stoi na klifie wznoszącym się na 42 metry nad wodą, co czyni ją jednym z lepszych punktów widokowych na tym odcinku wybrzeża. Z okolicy klifu rozciąga się widok na całą zatokę Sekwany, plażę Gold Beach oraz — przy dobrej pogodzie — na sąsiednie miejscowości desantowe.

Jaka jest historia latarni?

Pierwsza latarnia w tym miejscu zapłonęła 15 sierpnia 1836 roku. Zbudowano ją jako czworokątną, murowaną wieżę wtopioną w budynek mieszkalny latarnika, według projektu inżyniera Le Pesnela, na miejscu wcześniejszego semaforu obserwacyjnego. Obiekt służył żeglarzom przez ponad sto lat, aż do lądowania alianckiego w czerwcu 1944 roku, kiedy budynki mieszkalne przy latarni zostały całkowicie zniszczone, a sama wieża poważnie uszkodzona w trakcie walk o wybrzeże. Odbudową i modernizacją latarni zajęła się po wojnie pracownia architektoniczna Georges'a i Gilberta Hallier z Bayeux, która zaprojektowała obecną, dwupoziomową konstrukcję.

Ciekawostka: latarnia, która pomogła uratować samolot

Najbardziej znana historia związana z latarnią pochodzi jeszcze z okresu przedwojennego. W czerwcu 1927 roku jeden z pierwszych samolotów usiłujących przelot transatlantycki, znany jako „America”, zaczął tracić paliwo nad kanałem La Manche i musiał awaryjnie lądować na plaży w Ver-sur-Mer. Załodze pomógł w tym snop światła latarni — jej opiekun skierował wiązkę w stronę maszyny, ułatwiając pilotom orientację i bezpieczne dotarcie do lądu.

Kiedy przyjechać?

Latarnia i otaczający ją klif są dostępne przez cały rok, a najlepsze widoki na morze i plażę dają dni z dobrą widocznością — wiosną i latem, kiedy dłuższe dni pozwalają też zobaczyć zachód słońca nad kanałem. To dobre miejsce na krótki przystanek w trakcie zwiedzania okolicznych plaż desantowych i muzeów D-Day, zarówno rano, jak i pod koniec dnia.

Najczęstsze pytania

Czy latarnię można zwiedzać od wewnątrz? Latarnia pozostaje obiektem czynnym w systemie oznakowania nawigacyjnego, dlatego zwiedzanie ogranicza się do widoku z zewnątrz i z otaczającego klifu, a nie wejścia na szczyt wieży.

Jak wysoka jest latarnia? Sama wieża mierzy 14 metrów, a z platformą widokową u podstawy — 16 metrów. Ze względu na położenie na klifie światło znajduje się 42 metry nad poziomem morza.

Czy latarnia ma związek z lądowaniem D-Day? Stoi bezpośrednio nad Gold Beach, jednym z pięciu odcinków lądowania w czerwcu 1944 roku, i była świadkiem walk, w których zniszczono okoliczne budynki mieszkalne latarnika.

Czy warto połączyć wizytę z innymi atrakcjami w Ver-sur-Mer? Tak — latarnia leży blisko plaży Gold Beach i szlaku pamięci desantu, co pozwala połączyć krótki spacer widokowy ze zwiedzaniem pobliskich miejsc związanych z historią D-Day.