Phare de la Madonetta

Phare de la Madonetta to biała latarnia morska stojąca na wapiennych klifach przy wejściu do zatoki Bonifacio na południowym krańcu Korsyki. Strzeże wąskiego, zdradliwego przesmyku prowadzącego do portu i od ponad półtora wieku pomaga żeglarzom bezpiecznie trafić do miasta ukrytego między skałami.

Skąd wzięła się nazwa?

Latarnia zawdzięcza swoje imię niewielkiej figurce Matki Boskiej, którą miejscowi rybacy umieścili w niszy zwróconej ku morzu — to właśnie od niej pochodzi zdrobnienie „Madonetta". Dla żeglarzy wypływających z Bonifacio figurka od dawna była symbolem szczęśliwego powrotu do portu.

Jaka jest historia latarni?

Budowę rozpoczęto w 1852 roku na wyraźną prośbę władz portowych Bonifacio — wejście do cieśniny było trudne do namierzenia w dzień, a nocą praktycznie niemożliwe do bezpiecznego pokonania. Prace ukończono w 1854 roku, a latarnia zaczęła świecić 15 sierpnia tego samego roku. Rok później, w 1855 roku, u wybrzeży Korsyki doszło do katastrofy fregaty La Sémillante — największej morskiej tragedii na Morzu Śródziemnym w tamtym okresie — co tylko potwierdziło, jak niebezpieczne bywają te wody i jak istotną rolę odgrywa latarnia.

Jak wygląda latarnia?

Madonetta to kwadratowa, biała wieża zwieńczona czerwoną latarnią — kontrastowe barwy dobrze widać zarówno w słońcu, jak i o zmierzchu. Sama wieża ma około 11 metrów wysokości, ale dzięki położeniu na wysokim klifie światło latarni znajduje się około 28 metrów nad poziomem morza. Latarnia jest w pełni zautomatyzowana i pracuje bez stałej obsady — nie mieszka w niej latarnik, a wnętrze nie jest udostępnione do zwiedzania.

Jak dotrzeć do latarni?

Najłatwiej dotrzeć tu pieszo lub samochodem z centrum Bonifacio — trasa prowadzi klifową drogą wzdłuż wybrzeża, skąd rozciągają się widoki na cytadelę i wejście do zatoki. Alternatywą jest rejs łodzią wzdłuż klifów, popularny wśród turystów odwiedzających Bonifacio latem — z wody latarnia i otaczające ją białe skały prezentują się szczególnie efektownie. Warto zaplanować odwiedziny razem ze zwiedzaniem starówki Bonifacio, ponieważ oba miejsca dzieli zaledwie kilka kilometrów.

Co zobaczysz na miejscu?

Poza samą latarnią to przede wszystkim punkt widokowy — z klifu roztacza się panorama na wąski, kręty wjazd do zatoki Bonifacio, który od wieków sprawiał żeglarzom kłopoty. Białe wapienne skały, kontrastujące z turkusową wodą, tworzą jeden z bardziej charakterystycznych krajobrazów południowej Korsyki. To także dobre miejsce na zdjęcia o zachodzie słońca, kiedy czerwona latarnia na szczycie wieży odbija ostatnie promienie.

Kiedy przyjechać?

Najlepszą porą jest późne popołudnie, gdy słońce chyli się ku zachodowi — światło wydobywa wtedy kontrast między białymi klifami a morzem, a latarnia rzuca długi cień na skały. Wiosna i wczesna jesień oferują spokojniejszą atmosferę niż szczyt lata, kiedy okoliczne szlaki i punkty widokowe bywają zatłoczone przez turystów odwiedzających Bonifacio.

Najczęstsze pytania

Czy można wejść do środka latarni? Nie, Phare de la Madonetta jest w pełni zautomatyzowana i niedostępna dla zwiedzających — można ją oglądać wyłącznie z zewnątrz.

Skąd pochodzi nazwa „Madonetta"? Od niewielkiej figurki Matki Boskiej umieszczonej w niszy skierowanej ku morzu przez miejscowych rybaków, dla których była symbolem bezpiecznego powrotu z połowów.

Ile lat ma latarnia? Została zbudowana w latach 1852–1854 i zapalona po raz pierwszy 15 sierpnia 1854 roku, ma więc ponad 170 lat.

Jak wysoko nad morzem znajduje się światło latarni? Sama wieża liczy około 11 metrów, ale dzięki położeniu na klifie światło znajduje się około 28 metrów nad poziomem morza.