NextOnTrip

Petrovice Castle

Praga, Czechy

O tym miejscu

Zamek Petrovice stoi w praskiej dzielnicy Petrovice, w administracyjnym obwodzie Praha 10, nad potokiem Botič. To barokowa budowla wpisana na listę zabytków kultury, wyrosła na miejscu znacznie starszego, średniowiecznego gródka. Dziś budynek jest własnością prywatną, zamieszkały jest teren gospodarczy dawnego dworu, a sam zamek nie jest udostępniony do zwiedzania.

Gdzie dokładnie leży zamek?

Petrovice to jedna z peryferyjnych dzielnic Pragi, położona w jej południowo-wschodniej części. Zamek stoi w sercu historycznej wsi Petrovice, tuż nad Boticzem — niewielkim potokiem, który przez wieki wyznaczał układ osadnictwa w tym rejonie. Współrzędne obiektu to 50.0335619 N, 14.5547358 E, co odpowiada właśnie tej lokalizacji w granicach Pragi.

Jak zaczęła się historia tego miejsca?

Gródek obronny w Petrovicach powstał najpewniej w XIII wieku, w bezpośrednim sąsiedztwie potoku Botič — typowe dla tego okresu położenie, ułatwiające obronę i dostęp do wody. Pierwsza pisana wzmianka o wsi i tutejszej fortyfikacji pochodzi z 1489 roku: to wtedy Václav i Heřman Petrovští sprzedali czynsz z wsi Petrovice oraz z tamtejszego gródka na rzecz kościoła św. Linharta. Ten dokument jest najstarszym potwierdzonym źródłem, które łączy istnienie osady z istnieniem fortyfikacji w tym miejscu.

Co się zmieniło w XVIII wieku?

Przełomowy moment nastąpił w 1716 roku, kiedy majątek petrovicki kupił František Pacelli z Adlersheimu. To za jego czasów średniowieczna budowla obronna została przebudowana — właśnie ta przebudowa dała podstawę dzisiejszemu korpusowi zamku oraz otaczającym go budynkom gospodarczym. Od tego momentu Petrovice przestały być gródkiem obronnym w dawnym rozumieniu, a stały się rezydencją ziemską z zabudową folwarczną.

Skąd wzięła się barokowa fasada?

Charakterystyczne barokowe elewacje, które można zobaczyć na zamku dzisiaj, powstały najpewniej po 1861 roku. W tym czasie majątek nabył Nicolas Bellot, francuski chemik i współzałożyciel praskiej fabryki spłonek Sellier & Bellot na Žižkovie — przedsiębiorstwa, które do dziś działa w branży amunicyjnej. Druga połowa XIX wieku to również okres, z którego pochodzi większość zachowanych budynków gospodarczych wchodzących w skład zespołu dworskiego.

Co stało się z zamkiem w XX wieku?

W marcu 1948 roku nad majątkiem ustanowiono zarząd narodowy, a w kolejnych latach cała nieruchomość przeszła na własność państwa — zamek i przynależące do niego grunty stały się częścią państwowego gospodarstwa rolnego. Od tego czasu obiekt funkcjonował głównie w roli zabudowań gospodarczych, co nie sprzyjało jego stanowi technicznemu.

Czy zamek Petrovice można dziś zwiedzić?

Nie. Budynek znajduje się w rękach prywatnych i, zgodnie z dostępnymi informacjami, jest w stanie zaniedbanym. Jako prywatna własność nie jest otwarty dla turystów — nie prowadzi się tu regularnych zwiedzań, nie ma też ekspozycji muzealnej. Osoby zainteresowane historią miejsca mogą obejrzeć zamek z zewnątrz, z poziomu okolicznych ulic Petrovic, pamiętając że to wciąż teren prywatny.

Najczęstsze pytania

Czy zamek Petrovice to średniowieczna budowla? Jego korzenie sięgają średniowiecznego gródka z XIII wieku, ale obecny wygląd budynek zawdzięcza przebudowie z 1716 roku i barokowym pracom wykończeniowym z drugiej połowy XIX wieku.

Kto był właścicielem majątku w XIX wieku? Od 1861 roku majątek należał do Nicolasa Bellota, francuskiego chemika i współzałożyciela fabryki Sellier & Bellot.

Czy zamek jest wpisany do rejestru zabytków? Tak, obiekt figuruje jako zabytek kultury (kulturní památka) w czeskim rejestrze pamiątek.

Czy da się wejść do wnętrza zamku? Nie — to prywatna własność, niedostępna do zwiedzania, a budynek opisywany jest jako zaniedbany.

Jak dojechać do zamku Petrovice? Zamek leży w dzielnicy Praha 10-Petrovice, nad potokiem Botič, w południowo-wschodniej części Pragi — najlepiej dojechać komunikacją miejską do centrum Petrovic, a stamtąd dojść pieszo.

W pobliżu

Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca

Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.