Park Narodowy Timanfaya

Park Narodowy Timanfaya to wulkaniczny rezerwat w gminie Tinajo, w północno-zachodniej części Lanzarote na Wyspach Kanaryjskich. Krajobraz parku ukształtowały erupcje z lat 1730–1736, kiedy z około 300 kraterów wydobyły się dziesiątki milionów metrów sześciennych lawy, zmieniając tę część wyspy w rozległe pole czarnych i rdzawych skał wulkanicznych. Kolejny epizod wulkaniczny odnotowano w 1824 roku. Dziś teren o powierzchni ponad 51 km² nosi też nazwę Góry Ognia i jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych atrakcji Lanzarote.

Jak dotrzeć do Timanfaya?

Park leży w centralnej części wyspy, między miejscowościami Tinajo i Yaiza, w odległości około 30–40 minut jazdy samochodem od Arrecife czy kurortów na wybrzeżu (Puerto del Carmen, Playa Blanca, Costa Teguise). Dojazd własnym autem lub wynajętym samochodem jest najwygodniejszy — na miejscu znajduje się parking przy głównym wejściu, skąd rozpoczyna się zwiedzanie. Alternatywą są zorganizowane wycieczki autokarowe oferowane przez większość biur podróży na wyspie, co eliminuje konieczność samodzielnej nawigacji po wulkanicznych drogach.

Co zobaczysz na miejscu?

Serce zwiedzania stanowi trasa Ruta de los Volcanes — objazd autokarowy prowadzony przez park narodowy, który wjeżdża w głąb pola lawowego niedostępnego dla ruchu pieszego ze względu na ochronę unikalnego ekosystemu i bezpieczeństwo. Trasa pokazuje stożki wulkaniczne, zastygłe potoki lawy oraz charakterystyczne czerwono-czarne formacje skalne. Przy wejściu do parku, w punkcie znanym z pokazów geotermalnych, personel demonstruje wciąż obecne ciepło ziemi — m.in. przez wrzucanie chrustu do otworów w gruncie, gdzie w ciągu kilku sekund staje w płomieniach, oraz efektowne gejzery wody wtłaczanej w rozgrzane podłoże. Restauracja na terenie parku wykorzystuje naturalne ciepło wulkaniczne do grillowania potraw. Krajobraz Timanfaya bywa porównywany do powierzchni innej planety — to właśnie tu kręcono sceny filmowe wymagające surowej, marsjańskiej scenerii, a teren był też miejscem badań naukowych nad ekstremofilami.

Kiedy przyjechać?

Park jest czynny przez cały rok, a klimat Lanzarote sprawia, że wizyta możliwa jest w każdym miesiącu — dni są zwykle suche i słoneczne, z niewielkimi wahaniami temperatur. Warto jednak zarezerwować wejście z wyprzedzeniem lub przyjechać wcześnie rano, ponieważ liczba miejsc na trasie autokarowej jest ograniczona, a w sezonie wysokim (lato oraz okres świąteczny) kolejki potrafią być długie. Ze względu na wulkaniczne podłoże i skąpą roślinność w środku dnia robi się gorąco — dobrym pomysłem jest zabranie wody i nakrycia głowy, mimo że sam objazd odbywa się w klimatyzowanym autokarze.

Najczęstsze pytania

Czy można zwiedzać park pieszo? Samodzielne piesze wędrówki po głównym polu lawowym są zabronione — teren jest chroniony, a jedyny sposób na zobaczenie wnętrza wulkanicznego krajobrazu z bliska to autokarowa trasa Ruta de los Volcanes prowadzona przez park.

Ile czasu zajmuje zwiedzanie? Sama trasa autokarowa trwa około 35–40 minut, ale licząc dojazd, parking, punkt widokowy z pokazami geotermalnymi i ewentualny posiłek w restauracji, warto zaplanować od 1,5 do 2,5 godziny.

Czy w parku jest gdzie zjeść? Tak, na terenie znajduje się restauracja wykorzystująca ciepło wulkaniczne do przygotowywania potraw — to jedna z bardziej charakterystycznych atrakcji tego miejsca.

Skąd wzięła się nazwa Góry Ognia? Nazwa nawiązuje do wielkiej erupcji z lat 1730–1736, która na sześć lat zamieniła ten fragment Lanzarote w aktywne pole wulkaniczne z setkami kraterów, na trwałe zmieniając krajobraz wyspy.