Park Güell

Park Güell to jeden z najbardziej rozpoznawalnych parków Barcelony — dzieło Antoniego Gaudíego położone na zboczu wzgórza Turó del Carmel, z widokiem na całe miasto i Morze Śródziemne.

Gdzie leży i jak powstał ten park?

Teren znajduje się w dzielnicy Gràcia, w rejonie La Salut, na południowym stoku wzgórza należącego do pasma Collserola. To właśnie z tej wysokości rozciąga się jeden z najlepszych widokowych punktów Barcelony — stąd widać zarówno centrum miasta, jak i port oraz linię brzegową.

Historia miejsca zaczyna się nie od parku, lecz od nieudanej inwestycji mieszkaniowej. Eusebi Güell, barceloński przemysłowiec i mecenas Gaudíego, zainspirował się angielską ideą "miast-ogrodów" — osiedli łączących zabudowę z zielenią, z dala od zgiełku fabrycznego miasta. Zlecił Gaudíemu zaprojektowanie takiego osiedla na terenie obejmującym około 60 działek na powierzchni blisko 20 hektarów. Prace ruszyły w 1900 roku i trwały czternaście lat, ale projekt komercyjnie się nie powiódł — zamożni mieszczanie Barcelony nie byli zainteresowani zakupem działek w tak oddalonej lokalizacji. Ostatecznie powstało zaledwie pięć budynków: dwa pawilony flankujące główną bramę wjazdową oraz trzy kolejne obiekty rozrzucone w głębi parku.

Dlaczego Gaudí sam tu zamieszkał?

Od 1906 roku architekt mieszkał w jednym z niewielu wzniesionych domów — dziś mieści się tam muzeum poświęcone jego twórczości. To właśnie w tym otoczeniu, wśród mozaik, kolumnad i organicznych form kamiennych, spędził znaczną część życia, obserwując, jak jego ambitny plan urbanistyczny zamienia się w coś zupełnie innego niż zamierzał.

Jak nieudane osiedle stało się parkiem miejskim?

Gdy stało się jasne, że projekt mieszkaniowy nie ma szans powodzenia, rodzina Güell utrzymywała teren jako prywatny ogród. W 1922 roku władze Barcelony wykupiły całość i przekształciły w park miejski, otwarty dla wszystkich mieszkańców. Paradoksalnie porażka komercyjna dała miastu jeden z jego najcenniejszych publicznych terenów zielonych, a niedokończone realizacje Gaudíego — zamiast dopełnionego osiedla — stały się samodzielnymi dziełami sztuki oglądanymi dziś przez miliony turystów rocznie.

Co warto zobaczyć w Park Güell?

Charakter miejsca wyznaczają elementy architektoniczne wtopione w naturalne ukształtowanie terenu — kolumnady przypominające skalne formacje, faliste tarasy widokowe oraz detale wykończone charakterystyczną dla Gaudíego techniką trencadís, czyli mozaiką z potłuczonych kawałków ceramiki. Park łączy funkcję ogrodu botanicznego z otwartą przestrzenią publiczną, zachowując przy tym śródziemnomorską roślinność typową dla tego regionu Katalonii.

Najczęstsze pytania

Kto zaprojektował Park Güell? Park zaprojektował Antoni Gaudí na zlecenie Eusebiego Güella, który sfinansował całe przedsięwzięcie.

Czy Park Güell to oryginalnie miał być park? Nie — pierwotnie miał to być ekskluzywny kompleks mieszkaniowy inspirowany angielskimi miastami-ogrodami. Dopiero po niepowodzeniu tej inwestycji, w 1922 roku, miasto przekształciło teren w park publiczny.

Ile budynków udało się ukończyć w ramach pierwotnego projektu? Tylko pięć: dwa pawilony przy głównym wejściu oraz trzy dodatkowe obiekty w głębi parku. Reszta z planowanych 60 działek nigdy nie została zabudowana.

Czy Gaudí mieszkał w Park Güell? Tak, od 1906 roku zamieszkiwał jeden z domów na terenie parku; dziś budynek ten funkcjonuje jako muzeum poświęcone jego pracy.