Parc de Carles I

Parc de Carles I to niewielki, ale charakterystyczny park w barcelońskiej dzielnicy Sant Martí, tuż przy wybrzeżu Diagonal Mar i Poblenou. Powstał w 1992 roku według projektu Pep Zazurki i Julego Laviñi jako część większego założenia zieleni miejskiej, które miało otworzyć Barcelonę na morze przy okazji igrzysk olimpijskich. Park stanowi wierzchołek długiego, liniowego pasa parkowego ciągnącego się w stronę Wioski Olimpijskiej, pełniąc funkcję swoistej bramy prowadzącej do dawnego olimpijskiego kompleksu mieszkalnego.

Co warto zobaczyć w parku?

Głównym elementem kompozycji są rzędy wysokich cyprysów i platanów, które nadają alejom surowy, geometryczny charakter typowy dla urbanistyki lat 90. Wzdłuż osi parku biegnie długi kanał wodny — element, który wizualnie łączy poszczególne części założenia i prowadzi wzrok w stronę morza. To właśnie ta oś kompozycyjna sprawia, że spacer przez park ma wyraźny kierunek i rytm.

Uwagę zwraca również rzeźba „El Cul" (dosłownie „Tyłek") autorstwa Eduardo Úrculo — brązowa forma o wysokości sześciu i pół metra, dedykowana Santiago Roldánowi, przewodniczącemu spółki holdingowej odpowiedzialnej za organizację igrzysk olimpijskich w latach 1989–1993. Rzeźba jest jednym z tych elementów sztuki publicznej, które pozostały w mieście po Barcelonie '92 i dziś stanowią część miejskiego krajobrazu.

Gdzie dokładnie znajduje się park?

Parc de Carles I leży w rejonie Diagonal Mar / Poblenou, we wschodniej części Barcelony, w dzielnicy Sant Martí. Współrzędne lokalizacji to 41.388445, 2.193564. Park sąsiaduje z innymi tak zwanymi „parkami przybrzeżnymi" — Port Olímpic, Nova Icària, Parc de Poblenou i Parc de les Cascades — czyli grupą pięciu dużych terenów zielonych powstałych na dawnych terenach poprzemysłowych Poblenou na początku lat 90. Cały ten pas zieleni był elementem przebudowy nadmorskiej fasady miasta przygotowywanej pod kątem igrzysk olimpijskich w 1992 roku.

Jak dojechać i kiedy odwiedzić?

Dzielnica Diagonal Mar jest dobrze skomunikowana z resztą miasta — w pobliżu znajdują się przystanki metra i tramwaju obsługujące wschodnią część Barcelony, a spacerem można dotrzeć zarówno do plaż Poblenou, jak i do centrum handlowego Diagonal Mar. Park najlepiej zwiedzać w ramach dłuższego spaceru wzdłuż całej linii parków przybrzeżnych, łącząc go z wizytą na plaży lub w Port Olímpic. Dzięki zadrzewieniu cyprysami i platanami oferuje cień nawet w gorące dni, co czyni go dobrym miejscem na odpoczynek w trasie.

Dla kogo jest ten park?

To miejsce spodoba się przede wszystkim osobom zainteresowanym urbanistyką i architekturą krajobrazu — projekt z 1992 roku jest przykładem typowego dla tamtej epoki podejścia do zagospodarowania nadmorskich terenów poprzemysłowych. Park doceni się też turyści szukający spokojniejszego zakątka blisko wybrzeża, z dala od zatłoczonych plaż i głównych atrakcji centrum. Ze względu na niewielką powierzchnię nie jest to cel sam w sobie na całodniową wycieczkę, ale świetnie sprawdza się jako przystanek podczas dłuższego spaceru po wschodniej Barcelonie.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstał Parc de Carles I? Park został zaprojektowany w 1992 roku przez Pep Zazurkę i Julego Laviñę, w związku z przygotowaniami Barcelony do igrzysk olimpijskich.

Co przedstawia rzeźba w parku? To „El Cul" Eduardo Úrculo — brązowa rzeźba o wysokości 6,5 metra, dedykowana Santiago Roldánowi.

Czy park jest częścią większego założenia zieleni? Tak, wraz z Port Olímpic, Nova Icària, Parc de Poblenou i Parc de les Cascades tworzy grupę tzw. parków przybrzeżnych zbudowanych na terenach poprzemysłowych Poblenou.

Jak dojechać do parku? Znajduje się w dzielnicy Sant Martí, w rejonie Diagonal Mar, dobrze skomunikowanym metrem i tramwajem ze śródmieściem Barcelony.

Co charakteryzuje wygląd parku? Rzędy cyprysów i platanów oraz długi kanał wodny biegnący wzdłuż głównej osi kompozycyjnej.