nice

Cementerio General de Valencia to zabytkowa nekropolia w Walencji, uznawana za jeden z najcenniejszych architektonicznie cmentarzy w Hiszpanii. Powstał na mocy dekretu królewskiego Karola III, który nakazywał przenoszenie miejsc pochówku poza granice miast, z dala od parafialnych kościołów w centrum. Prace budowlane ruszyły w 1805 roku pod kierunkiem architektów Cristóbala Salesa i Manuela Blasco, a dwa lata później, w 1807 roku, cmentarz został oficjalnie otwarty. Pierwotnie miał kształt prostokąta o powierzchni około 3200 metrów kwadratowych, otoczonego murem, z centralną kaplicą pełniącą funkcję głównego wejścia.

Jak rozwijała się nekropolia?

Już w 1808 roku wzniesiono pierwsze pawilony z niszami grobowymi, ustawione wokół głównego założenia i za budynkiem kościoła. Pierwszy okazały panteon rodzinny powstał w 1851 roku, co szybko zapoczątkowało modę na budowanie reprezentacyjnych grobowców przez zamożne rody Walencji. Dziś właśnie z tego powodu cmentarz należy do miejsc z największą liczbą prywatnych panteonów w kraju. Kolejne dekady przyniosły dalszą rozbudowę: w 1880 roku powstał tzw. dziedziniec kolumn (patio de las columnas), otoczony doryckim portykiem liczącym 170 kolumn, zaprojektowanym przez architektów J. Calvo, L. Ferreresa i J. Arnaua. W centrum tego dziedzińca w 1892 roku stanął pomnik zwany Krzyżem Cholery, dzieło Antonia Ferrégo, upamiętniające ofiary epidemii. Rozbudowa objęła również poczekalnię (1886), cmentarz cywilny (1892) od strony południowej oraz dziedziniec palm (patio de las palmeras) w 1907 roku od strony północnej.

Co warto zobaczyć wśród panteonów?

Cementerio General de Valencia to prawdziwa galeria sztuki sepulkralnej pod otwartym niebem. Wśród licznych grobowców wyróżnia się piramidalny panteon rodziny Llovera, wspomniany już Krzyż Cholery oraz rodzinny panteon rodu Moróder, będący dziełem słynnego rzeźbiarza Mariana Benlliure'a. Na terenie nekropolii znajdują się liczne panteony i rzeźby utrzymane w stylu modernizmu walenckiego oraz eklektyzmu, reprezentujące dorobek lokalnych architektów i artystów tworzących na przestrzeni dwóch stuleci. To właśnie bogactwo form architektonicznych i artystycznych sprawiło, że w 2022 roku magazyn Adiós Cultural uznał ten cmentarz za najlepszy w całej Hiszpanii.

Dlaczego to miejsce jest wyjątkowe?

Ponad dwustuletnia historia sprawia, że Cementerio General de Valencia jest nie tylko miejscem pochówku, ale też świadectwem przemian architektonicznych i artystycznych miasta na przestrzeni XIX i XX wieku. Spacer po jego alejach pozwala prześledzić ewolucję stylów – od klasycystycznej prostoty początków, przez eklektyczne panteony bogatych rodzin, po secesyjne detale rzeźbiarskie. Ze względu na walory krajobrazowe, artystyczne i historyczne cmentarz jest dziś celem tras turystyki kulturowej po Walencji, przyciągając osoby zainteresowane sztuką funeralną i historią miasta.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstał Cementerio General de Valencia? Budowę rozpoczęto w 1805 roku, a oficjalne otwarcie nastąpiło w 1807 roku.

Dlaczego cmentarz zbudowano poza centrum miasta? Ze względu na dekret królewski Karola III nakazujący przenoszenie cmentarzy z terenów przykościelnych w centrach miast na obrzeża.

Co jest najcenniejsze architektonicznie na tym cmentarzu? Dziedziniec kolumn z doryckim portykiem 170 kolumn, Krzyż Cholery oraz panteony rodzinne, w tym dzieło rzeźbiarza Mariana Benlliure'a dla rodziny Moróder.

Czy cmentarz otrzymał jakieś wyróżnienia? Tak, w 2022 roku magazyn Adiós Cultural uznał go za najlepszy cmentarz w Hiszpanii.