National Museum of Decorative Arts

Narodowe Muzeum Sztuki Dekoracyjnej (Museo Nacional de Artes Decorativas) w Madrycie to jedno z najstarszych i najbogatszych muzeów hiszpańskiej stolicy, poświęcone rzemiosłu artystycznemu i wzornictwu użytkowemu od średniowiecza po XX wiek.

Gdzie znajduje się muzeum i jak do niego trafić?

Placówka mieści się przy ulicy Calle Montalbán 12, w tak zwanym Złotym Trójkącie Sztuki — obszarze, w którym leżą też Prado i pobliski Park Retiro. Budynek to dawny pałac letni księżnej Santoña, wzniesiony w 1878 roku. Lokalizacja sprawia, że muzeum łatwo połączyć ze zwiedzaniem Prado czy spacerem po Retiro w jednym dniu.

Skąd wzięła się kolekcja i budynek?

Instytucja powstała w 1912 roku jako Narodowe Muzeum Sztuk Przemysłowych, inspirowane londyńskim Victoria and Albert Museum oraz paryskim Musée des Arts Décoratifs — obie te placówki miały łączyć funkcję edukacyjną z prezentacją wzornictwa dla rzemieślników i przemysłu. Obecną nazwę muzeum przyjęło w 1927 roku, a pięć lat później przeniosło się do pałacu przy Montalbán, gdzie mieści się do dziś. Budynek rozbudowano, a w 1962 roku uznano go za zabytek o statusie Narodowego Pomnika Historyczno-Artystycznego.

Co można zobaczyć w środku?

Zbiory liczą blisko 70 tysięcy obiektów, z czego na ekspozycji stałej prezentowanych jest około 1600. Zwiedzanie obejmuje 60 sal rozłożonych na pięciu piętrach. Trzon kolekcji stanowi hiszpańska sztuka dekoracyjna — meble, ceramika, szkło i tkaniny od XV do XX wieku — uzupełniona o bogaty zbiór sztuki orientalnej: chińskiej porcelany z okresu dynastii Ming i Qing, a także przedmiotów z Filipin, Indii, Indonezji, Japonii i Nepalu. Najstarszy eksponat to dzban z XI wieku, a europejska ceramika reprezentowana jest przez wyroby z Miśni, Delft, Limoges, Capodimonte i Sèvres.

Jaka sala robi największe wrażenie?

Szczególną uwagę zwiedzających przyciąga rekonstrukcja XVIII-wiecznej walenckiej kuchni, w całości wyłożonej 1536 kafelkami — jeden z najczęściej fotografowanych zakątków muzeum. Podobne wnętrza historyczne, odtworzone z dbałością o detal, pozwalają zobaczyć, jak przedmioty codziennego użytku funkcjonowały w dawnych domach, a nie wyłącznie jako eksponaty w gablotach.

Dla kogo jest to muzeum?

To dobry wybór dla osób zainteresowanych rzemiosłem, wzornictwem i historią wnętrz, a niekoniecznie malarstwem czy rzeźbą klasyczną — w tym sensie stanowi ciekawe uzupełnienie wizyty w Prado czy Muzeum Thyssen-Bornemisza. Ze względu na kameralny charakter i mniejszy tłum niż w największych madryckich muzeach, zwiedzanie bywa spokojniejsze i pozwala dokładniej przyjrzeć się poszczególnym salom.

Najczęstsze pytania

Czy warto łączyć wizytę z Prado lub Retiro? Tak — muzeum leży w promieniu kilkuminutowego spaceru od obu tych miejsc, więc naturalnie wpisuje się w trasę po tej części Madrytu.

Ile czasu zajmuje zwiedzanie? Przy 60 salach na pięciu piętrach warto zaplanować co najmniej godzinę do dwóch, w zależności od tego, jak dokładnie chce się oglądać poszczególne kolekcje.

Co jest największą atrakcją muzeum? Rekonstrukcja walenckiej kuchni z XVIII wieku, pokryta ponad 1500 kafelkami, oraz zbiory orientalnej porcelany i ceramiki.

Czy to muzeum tylko dla znawców sztuki? Nie — ekspozycja pokazuje przedmioty codziennego użytku dawnych epok, więc jest zrozumiała i ciekawa również dla osób bez specjalistycznej wiedzy o sztuce dekoracyjnej.