Mlaka Lighthouse

Świetlnik Mlaka to zabytkowa latarnia morska w Rijece, stojąca dziś nieopodal centrum miasta, choć jej historia to opowieść o ciągłej wędrówce wzdłuż wybrzeża Zatoki Kwarnerskiej.

Skąd wzięła się latarnia na Mlace?

Pierwszą, żeliwną konstrukcję ustawiono w 1884 roku na końcu falochronu w porcie rijeckim, znanego wówczas jako falochron Marii Teresy. Grunt pod falochronem zaczął jednak osiadać, a wraz z nim chwiać się zaczęła cała konstrukcja. Pod koniec XIX wieku inżynierowie zdecydowali się na przeniesienie latarni w bezpieczniejsze miejsce — na Mlakę, skąd pochodzi jej dzisiejsza nazwa. To właśnie ta wędrówka sprawiła, że mieszkańcy Rijeki żartobliwie nazywają ją „chodzącą latarnią".

Dlaczego latarnia zmieniała miejsce aż trzykrotnie?

Przeprowadzka na Mlakę nie była ostatnią. W 1933 roku obiekt przebudowano po raz trzeci — tym razem wzniesiono solidny budynek wzmocniony żelbetem, na którym osadzono wysoką, ośmiokątną kamienną wieżę. Budynek objął parter, piwnicę oraz trzy kondygnacje o łącznej powierzchni około 720 m². Ostatnia większa zmiana nastąpiła w 2002 roku, gdy dobudowano kolejne piętro z przeznaczeniem na stację radiową łączności z jednostkami pływającymi. Dzięki temu Mlaka pełni dziś podwójną funkcję — nawigacyjną i komunikacyjną.

Jak działa światło latarni?

Aparat optyczny latarni składa się z ośmiu soczewek i wykonuje pełny obrót co dwie minuty, dzięki czemu co 15 sekund w kierunku morza wysyłany jest naprzemienny błysk czerwonego i białego światła. Zasięg widoczności sygnału sięga około 33 kilometrów, czyli niespełna 18 mil morskich. Latarnia pracuje w pełni automatycznie — nie ma tu stałej załogi, a cały system nadzorowany jest zdalnie.

Czy latarnię widać z morza?

To pytanie, które często zadają żeglarze i turyści płynący do portu w Rijece. Odpowiedź brzmi: coraz trudniej. Miasto rozrosło się wokół Mlaki, a wieżowce i miejskie oświetlenie sprawiają, że sylwetka latarni gubi się dziś w panoramie nadbrzeża. Mimo to obiekt pozostaje czynnym elementem infrastruktury morskiej i wciąż wypełnia swoją pierwotną rolę — prowadzi statki bezpiecznie do portu.

Co warto wiedzieć, planując zwiedzanie?

Latarnia Mlaka nie jest tradycyjną, odosobnioną budowlą na cyplu, lecz zintegrowanym elementem miejskiej zabudowy Rijeki, co czyni ją nietypowym, ale ciekawym punktem na mapie miasta. To dobre miejsce dla miłośników historii morskiej i architektury przemysłowej — świadectwo tego, jak technika i urbanistyka XIX i XX wieku wspólnie kształtowały nadmorskie miasta Chorwacji.

Najczęstsze pytania

Kiedy zbudowano latarnię Mlaka? Pierwsza konstrukcja powstała w 1884 roku na falochronie portu w Rijece, a obecny kształt latarnia uzyskała po przebudowie w 1933 roku.

Dlaczego nazywana jest „chodzącą latarnią"? Ponieważ w ciągu kilkudziesięciu lat trzykrotnie zmieniała lokalizację — z falochronu Marii Teresy na Mlakę, a następnie w ramach samej Mlaki na obecne, wzmocnione stanowisko.

Jak wygląda sygnał świetlny latarni? Aparat z ośmioma soczewkami obraca się co dwie minuty, emitując co 15 sekund naprzemienny błysk biały i czerwony, widoczny z odległości do około 33 kilometrów.

Czy latarnię można zwiedzać od środka? Obiekt pełni funkcję operacyjną (nawigacja i łączność radiowa), dlatego dostęp do wnętrza jest ograniczony — najlepiej podziwiać ją z zewnątrz, spacerując wzdłuż nabrzeża Rijeki.