Mirador de n'Alzamora

Mirador de n'Alzamora to punkt widokowy w Calvià na Majorce, położony na szczycie Puig de s'Àliga (439 m n.p.m.), w paśmie górskim Na Burguesa między Calvià a Palmą. To jeden z klasycznych celów pieszych wycieczek w tej części wyspy — miejsce, do którego trafiają zarówno lokalni mieszkańcy szukający porannego spaceru, jak i turyści chcący zobaczyć południowo-zachodnie wybrzeże Majorki z góry.

Jak dotrzeć?

Na mirador prowadzi szlak pieszy startujący w okolicy Na Burguesa, na zachodnich obrzeżach Palmy, blisko granicy z gminą Calvià. Trasa liczy około 8 kilometrów w pętli i jest oceniana jako umiarkowanie wymagająca — nie potrzeba specjalnego sprzętu, ale warto założyć wygodne buty trekkingowe, bo ścieżka miejscami prowadzi po kamienistym, skalistym terenie typowym dla wapiennych wzgórz Majorki. Podejście zajmuje zwykle od półtorej do dwóch godzin, w zależności od tempa i liczby przystanków na zdjęcia.

Co zobaczysz?

Na szczycie czekają ruiny kamiennego schronu wzniesionego w 1931 roku i uroczyście otwartego 19 kwietnia tego samego roku. Budowla została przekazana Fomento del Turismo de Mallorca (majorkańskiej organizacji promującej turystykę) i nosi imię Fernanda (Ferrana) Alzamory i Gomà, przedsiębiorcy i entuzjasty wędrówek, który w latach 1919–1925 stał na czele lokalnej grupy turystycznej. Dziś po schronie zostały głównie fragmenty muru osłonowego na głównej fasadzie, resztki kominka i kamiennych ławek — dach zawalił się, a wnętrze jest częściowo zarośnięte i zasypane gruzem, co dodaje temu miejscu nieco melancholijnego, „zapomnianego” charakteru.

To, co przyciąga tu ludzi najbardziej, to widok. Z tarasu przy ruinach rozciąga się panorama na miasteczko Calvià, na strefy turystyczne Palmanova i Magalluf nad samym wybrzeżem, a w głębi lądu na szczyty Serra de Tramuntana — w tym Mola de s'Esclop (928 m) i Puig de Galatzó (1027 m). Przy dobrej widoczności, zwłaszcza rano lub po deszczu, da się rozpoznać na horyzoncie zarys Ibizy. To jeden z niewielu punktów na wyspie, z którego morze, góry i zabudowa turystyczna widoczne są jednocześnie.

Kiedy przyjechać?

Najlepsze warunki są od jesieni do wiosny, kiedy temperatury na szlaku są znośne, a powietrze — po deszczowych dniach — najczystsze, co przekłada się na najlepszą widoczność. Latem podejście w pełnym słońcu bywa męczące, dlatego warto wybrać wczesny ranek. Szlak jest popularny wśród biegaczy górskich i miłośników pieszych wędrówek, więc w weekendy można spotkać więcej osób na trasie niż w tygodniu.

W pobliżu, przy tej samej trasie, znajdują się też Cuevas del Mármol (Jaskinie Marmurowe) — ich zwiedzanie wymaga jednak doświadczenia speleologicznego i odpowiedniego sprzętu, więc dla większości turystów pozostają jedynie ciekawym punktem na mapie, nie celem wycieczki.

Najczęstsze pytania

Czy trasa jest odpowiednia dla dzieci? Przy dobrej kondycji i doświadczeniu w chodzeniu po nierównym terenie tak, choć kamienisty szlak i długość ok. 8 km w obie strony mogą być wyzwaniem dla najmłodszych.

Czy trzeba płacić za wstęp? Nie, mirador i schron są dostępne swobodnie, bez opłat i bez ograniczeń godzinowych.

Ile czasu zajmuje cała wycieczka? Licząc podejście, czas na szczycie i zejście, warto zarezerwować od 3 do 4 godzin.

Czy jest tam gastronomia lub woda do picia? Nie, na trasie i przy mirador nie ma punktów gastronomicznych ani źródeł wody — trzeba zabrać własne zapasy.