Le Cheslé

Le Cheslé to jedno z największych stanowisk archeologicznych epoki żelaza w Belgii — celtyckie oppidum wznoszące się nad wsią Bérismenil, w gminie La Roche-en-Ardenne, w prowincji Luksemburg. Miejsce zajmuje skalny cypel wysunięty 80 metrów nad doliną rzeki Ourthe i rozciąga się na płaskowyżu o długości 725 i szerokości 290 metrów, co daje łącznie około 13 hektarów powierzchni. To drugie co do wielkości znane oppidum celtyckie w Belgii, ustępujące jedynie Tranchée des Portes w Étalle.

Czym była ta fortyfikacja?

Cypel, na którym leży Le Cheslé, jest naturalnie zwężony — z jednej strony broni go stromy stok opadający ku rzece, z drugiej pozostawał otwarty na wyżej położone tereny. To właśnie tam, w miejscu przewężenia, Celtowie wznieśli najważniejszy element obrony: wał o wysokości sięgającej kilku metrów, zbudowany z ziemi, łupka i drewna. Całość systemu obronnego — podwójny wał otaczający płaskowyż — ciągnęła się na długości ponad 1750 metrów. Konstrukcję rozbudowywano i wzmacniano na przestrzeni całego okresu celtyckiego osadnictwa, co świadczy o długotrwałym znaczeniu tego miejsca dla okolicznej ludności.

Kiedy powstało i do czego służyło?

Badania archeologiczne, prowadzone między innymi przez Université libre de Bruxelles, skupiły się szczególnie na murze zaporowym wzniesionym w najbardziej newralgicznym punkcie — na przewężeniu pętli terenu od strony płaskowyżu, skąd mógł nadejść atak. Datowanie radiowęglowe części znalezisk wskazuje, że pierwsze ślady zajęcia terenu sięgają około 519 roku p.n.e. Przez wieki VII, VI i V p.n.e. Le Cheslé pełniło funkcję bezpiecznego schronienia dla ludności zamieszkującej okoliczne osady — miejsca, do którego można było się wycofać w razie zagrożenia, niekoniecznie stałej siedziby.

Jak odkryto to miejsce?

Fortyfikację naniesiono już na mapę Ferrarisa w 1777 roku, co dowodzi, że jej obecność była znana od dawna, choć nie od razu rozpoznano jej celtyckie pochodzenie. Naukowe rozpoznanie miejsca przypisuje się Sulboutowi w 1867 roku. Od 1905 roku teren był przedmiotem licznych kampanii wykopaliskowych, które stopniowo odsłaniały strukturę wałów i dostarczały materiału archeologicznego pozwalającego lepiej zrozumieć życie dawnych mieszkańców tych terenów.

Jaki status ochrony ma dziś Le Cheslé?

Ze względu na swoją wartość historyczną i naukową Le Cheslé zostało wpisane na listę Patrimoine majeur de Wallonie (Głównego Dziedzictwa Walonii) pod nazwą stanowiska archeologicznego Cheslé i doliny Ourthe, obejmującego odcinek między miejscowościami Maboge i Nisramont. Status ten podkreśla wagę miejsca nie tylko jako pojedynczego oppidum, lecz części szerszego krajobrazu kulturowego doliny rzeki.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Le Cheslé? Na skalnym cyplu nad Ourthe, w pobliżu wsi Bérismenil, w gminie La Roche-en-Ardenne, w belgijskiej prowincji Luksemburg.

Jak duże jest to stanowisko? Płaskowyż zajmowany przez fortyfikację ma około 725 metrów długości i 290 metrów szerokości, a otaczający go wał ciągnie się na ponad 1750 metrów.

Z jakiego okresu pochodzi? Pierwsze ślady osadnictwa datowane są radiowęglowo na około 519 rok p.n.e., a miejsce pełniło funkcję schronienia głównie między VII a V wiekiem p.n.e.

Czy można je dziś zwiedzać? Teren jest chronionym stanowiskiem archeologicznym wpisanym na listę Patrimoine majeur de Wallonie, co świadczy o jego uznanej wartości historycznej dla regionu.