Latarnia morska Roches-Douvres

Latarnia morska Roches-Douvres to najbardziej wysunięta w morze latarnia Francji, stojąca samotnie na skalistym płaskowyżu Roches-Douvres, około 40 km od wybrzeża Bretanii, między wyspą Île-de-Bréhat a Guernsey. To ostatnia latarnia morska zbudowana we Francji na otwartym morzu i zarazem jedna z największych tego typu budowli w kraju.

Skąd wzięła się latarnia na Roches-Douvres?

Pomysł oświetlenia niebezpiecznego płaskowyżu Roches-Douvres pojawił się już w 1832 roku, gdy kartograf Charles-François Beautemps-Beaupré ocenił teren pod kątem budowy latarni. Ówczesna technika budowlana nie pozwalała jednak na wzniesienie trwałej konstrukcji tak daleko od lądu, więc projekt odłożono na kilkadziesiąt lat.

Rozwiązanie znalazła dopiero komisja ds. latarń morskich pod kierunkiem architekta Léonce'a Reynauda: metalowa, prefabrykowana konstrukcja, którą dało się złożyć szybko na miejscu. Zanim latarnia trafiła na skały, jej elementy zmontowano najpierw w Paryżu, na Polu Marsowym, gdzie prezentowano ją podczas Wystawy Światowej w 1867 roku. Następnie rozebrano ją na ponad 1300 skrzyń, przewieziono na Île-de-Bréhat, a stamtąd stopniowo transportowano na Roches-Douvres i złożono w ostatecznej lokalizacji. Światło zapalono 6 sierpnia 1869 roku — latarnia działała wówczas na olej rzepakowy.

Co się z nią stało podczas wojny?

Pierwsza metalowa konstrukcja nie przetrwała II wojny światowej. W sierpniu 1944 roku wycofujące się wojska niemieckie doszczętnie ją zniszczyły. Odbudowę rozpoczęto już w 1947 roku, tym razem rezygnując z konstrukcji metalowej na rzecz solidnego budynku z różowego granitu, charakterystycznego dla wybrzeży Bretanii. Nowe światło zapalono w czerwcu 1954 roku i to właśnie ta latarnia stoi na Roches-Douvres do dziś.

Czy można ją zwiedzać?

Latarnia jest zautomatyzowana — ostatni strażnicy opuścili ją 6 października 2000 roku i od tego czasu obiekt działa bez stałej obsługi. Ze względu na odległość od lądu i surowe warunki na otwartym morzu latarnia nie jest przystosowana do regularnych wizyt turystów w środku. Najlepszym sposobem, by ją zobaczyć, są rejsy wzdłuż wybrzeża Côtes-d'Armor lub wycieczki łodzią w okolice archipelagu Bréhat, skąd przy dobrej widoczności można dostrzec sylwetkę latarni na horyzoncie. To atrakcja przede wszystkim dla miłośników latarń morskich i morskiej historii Bretanii, a nie klasyczny punkt na trasie zwiedzania.

Kiedy przyjechać?

Najlepszą porą na wyprawę w stronę Roches-Douvres są miesiące letnie (czerwiec–wrzesień), gdy morze jest spokojniejsze, a widoczność najlepsza. Île-de-Bréhat i okoliczne porty, takie jak Paimpol, oferują wtedy najwięcej rejsów wzdłuż wybrzeża. Poza sezonem warunki na otwartym morzu bywają trudne, a organizowanych wypraw znacznie mniej.

Dlaczego warto o niej wiedzieć?

Roches-Douvres to nie tylko latarnia, ale symbol wysiłku inżynieryjnego XIX wieku — budowla, która najpierw stanęła w centrum Paryża jako element wystawy, zanim trafiła na jeden z najbardziej odizolowanych punktów francuskiego wybrzeża. Od 20 kwietnia 2017 roku latarnia figuruje na liście monumentów historycznych Francji, co potwierdza jej wartość jako zabytku techniki i dziedzictwa morskiego regionu Côtes-d'Armor.

Najczęstsze pytania

Jak daleko od lądu znajduje się latarnia Roches-Douvres? Latarnia stoi na płaskowyżu skalnym w kanale La Manche, około 40 km od wybrzeża w okolicach Paimpol, między Île-de-Bréhat a Guernsey.

Czy latarnia jest otwarta dla zwiedzających? Nie ma stałej obsługi ani regularnych wizyt wewnątrz — latarnia jest w pełni zautomatyzowana od 2000 roku. Zobaczyć ją można głównie z pokładu łodzi lub statku wycieczkowego.

Z czego zbudowana jest obecna latarnia? Obecny budynek, wzniesiony po zniszczeniu pierwotnej metalowej konstrukcji w 1944 roku, powstał z różowego granitu i działa od 1954 roku.

Czy latarnia ma status zabytku? Tak, od 20 kwietnia 2017 roku jest wpisana na listę monumentów historycznych Francji.