Kergadec lighthouse

Latarnia morska Kergadec stoi w niewielkiej osadzie Kergadec, na terenie gminy Audierne we francuskiej Bretanii, w departamencie Finistère. To niepozorna, ale ważna dla żeglarzy budowla, która od ponad wieku pomaga bezpiecznie wprowadzać statki do portu.

Jak dotrzeć do latarni?

Kergadec leży na wybrzeżu tuż przy Audierne, niedaleko ujścia rzeki Goyen do Atlantyku. Do miasteczka najłatwiej dojechać samochodem — Audierne znajduje się na krańcu półwyspu, w regionie Cap Sizun, znanym z surowego, klifowego krajobrazu. Z Audierne do latarni prowadzi krótki spacer wzdłuż wybrzeża; okolica nie jest turystycznie zatłoczona, więc łatwo o spokojny spacer z widokiem na ocean. Warto założyć wygodne buty — teren bywa wietrzny, a nawierzchnia miejscami nierówna.

Co zobaczysz na miejscu?

Latarnia ma około 15 metrów wysokości i formę ośmiokątnej wieży z betonu, pomalowanej w biało-czerwone pasy. To typowy przykład tzw. latarni kierunkowej (feu directionnel) — jej światło nie kręci się dookoła jak w latarniach klasycznych, lecz świeci w wyznaczonym kierunku, dzielone na sektory: zielony, biały i czerwony. Każdy z kolorów informuje sternika, czy znajduje się dokładnie na bezpiecznym torze wodnym, czy zboczył w lewo lub w prawo.

Kergadec nie działa w pojedynkę. Razem z drugą latarnią, Trescadec, oddaloną o 367 metrów, tworzy tzw. linię namiarową — parę świateł, które po ustawieniu jedno nad drugim wskazują żeglarzom dokładny kurs 006° prowadzący do wejścia w kanał portowy. Ten układ ma kluczowe znaczenie w złą pogodę, gdy fale i mgła utrudniają orientację. Chroni przed groźnym rafowym płaskowyżem zwanym Gamelle — skalistą przeszkodą, która wynurza się przy odpływie i podczas sztormów, stanowiąc realne zagrożenie dla jednostek zbliżających się do brzegu.

Historia, która wraca po zniszczeniu

Latarnia w obecnej formie ma burzliwą przeszłość. Pierwsze oznakowanie w tym miejscu powstało w 1887 roku i zastąpiło wcześniejszą murowaną piramidalną beacon, widoczną jeszcze na mapie Audierne z 1879 roku jako „biała piramida". Początkowo było to czerwone światło kierunkowe umieszczone w blaszanej kabinie — rozwiązanie proste i tymczasowe.

W 1902 roku prowizoryczną kabinę zastąpiono murowaną, piętnastometrową wieżą, która w dużej mierze odpowiada temu, co widać dzisiaj. Elektryfikacja światła nastąpiła 15 listopada 1931 roku, co znacznie poprawiło jego niezawodność i zasięg.

Najbardziej dramatyczny epizod w historii latarni przypada na czas II wojny światowej — w 1944 roku została zniszczona przez wycofujące się wojska niemieckie, podobnie jak wiele innych obiektów nawigacyjnych na wybrzeżu Bretanii. Odbudowy podjęła się miejscowa firma Urcun z Audierne, kończąc prace w 1950 roku. Od tego czasu latarnia świeci w swojej charakterystycznej, trójkolorowej konfiguracji, wspierając żeglugę u wejścia do portu Audierne.

Kiedy przyjechać?

Latarnię można oglądać przez cały rok — jako budowlę ogląda się ją z zewnątrz, więc pogoda nie jest przeszkodą, choć wiosna i lato dają najlepsze warunki do spaceru po wybrzeżu i najdłuższe dni na fotografowanie okolicy. Jesienią i zimą, gdy Atlantyk bywa wzburzony, można natomiast zobaczyć, dlaczego linia namiarowa Kergadec-Trescadec od dziesięcioleci ratuje żeglarzy przed rafą Gamelle — fale rozbijające się o skały robią wtedy największe wrażenie.

Najczęstsze pytania

Czy do latarni Kergadec można wejść w środku? Nie, to czynna latarnia morska służąca nawigacji, niedostępna do zwiedzania wewnątrz. Ogląda się ją z zewnątrz, spacerując wybrzeżem.

Dlaczego latarnia świeci różnymi kolorami? To latarnia kierunkowa — sektory zielony, biały i czerwony informują statki, czy znajdują się dokładnie na bezpiecznym torze wodnym prowadzącym do portu, czy zboczyły z kursu.

Co to jest Gamelle, przed którą chroni latarnia? To niebezpieczny płaskowyż skalny, który wynurza się przy odpływie i podczas sztormów. Linia namiarowa Kergadec-Trescadec pozwala go bezpiecznie ominąć.

Ile lat ma obecna wieża latarni? Obecna konstrukcja pochodzi z odbudowy w 1950 roku, po zniszczeniu poprzedniej wersji przez wojska niemieckie w 1944 roku. Sama latarnia jako oznakowanie nawigacyjne działa w tym miejscu od 1887 roku.