Jevíčko Castle

Zámek w Jevíčku stoi na zachodnim skraju miasta Jevíčko, w kraju pardubickim, i choć dziś nie jest udostępniony do swobodnego zwiedzania, jego historia i architektura wciąż przyciągają ciekawych podróżników jadących przez Svitavsko.

Jak zaczęła się historia zamku?

Miejsce, na którym stoi budynek, wcześniej zajmowała starsza strażnica obronna. Po tym, jak w 1557 roku miasto kupił Prokop Podstatský z Prusinovic, on wraz z synem Jetřichem zdecydował się wznieść w tym miejscu renesansową rezydencję. Budowę zakończono w 1579 roku. Nad wejściowym portalem do dziś można zobaczyć renesansowe herby rodu, który zainicjował powstanie budowli.

Kto przez wieki władał zamkiem?

Po Podstatských majątek przeszedł w ręce rodu Žalkovských ze Žalkovic, którzy władali nim od 1584 do 1722 roku. Kolejny przełom nastąpił w 1730 roku, gdy zamek kupiła Marie Františka z Lichtenštejna, wdowa po Salm-Neuburku. To właśnie ona zainicjowała barokową przebudowę – budynek podwyższono o jedno piętro, a przy zamku założono francuski park, który miał podkreślać jego reprezentacyjny charakter.

Losy zamku zmieniły się jeszcze raz w 1797 roku, kiedy budynek wraz z parkiem odkupiło samo miasto. Początkowo urządzono w nim browar, później siedzibę administracji i szkolnictwa. Od 1961 roku funkcjonowała tu szkoła podstawowa, a obecnie w budynku mieści się szkoła muzyczna oraz miejska biblioteka.

Co zobaczysz, oglądając zamek z zewnątrz?

Zamek to piętrowy, prostokątny budynek z dachem mansardowym, do którego wschodniej elewacji przylega trzykondygnacyjna wieża. Renesansowy charakter budowli zdradzają sklepienia kolebkowe z lunetami na parterze, a sala na parterze wieży zaskakuje gwiaździstym sklepieniem żebrowym – detalem, który warto wyłowić wzrokiem, nawet patrząc na budynek z zewnątrz.

Przy bramie wjazdowej na dziedziniec zamkowy stoi figura świętego Florianka, patrona strażaków, typowa dla barokowych rezydencji tego regionu.

Co jeszcze warto zobaczyć w Jevíčku?

Samo miasteczko, choć niewielkie, ma na koncie kilka wartych uwagi barokowych dzieł sztuki sakralnej. Najstarszym z nich jest grupa figuralna świętej Anny Samotrzeciej (z Marią i małym Jezusem) z 1709 roku, stojąca na skrzyżowaniu ulic Svitavské i Okružní, na cokole ozdobionym herbem fundatorów z 1887 roku.

W centrum miasta, na rynku, znajduje się kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny z 1766 roku wraz z ozdobną fontanną. Warto również zobaczyć zachowaną wieżę miejską oraz fragmenty dawnych murów obronnych – to one świadczą o tym, że Jevíčko było niegdyś w pełni ufortyfikowanym miastem.

Jak dotrzeć do Jevíčka?

Miasto leży na Svitavsku, w regionie pardubickim, i jest dobrze skomunikowane drogami lokalnymi z pobliskimi większymi miastami tego obszaru. Najwygodniej dojechać samochodem – w samym Jevíčku łatwo znaleźć miejsce do zaparkowania w pobliżu rynku, skąd do zamku i pozostałych zabytków jest już tylko kilka minut pieszo.

Kiedy najlepiej przyjechać?

Zamek zwiedza się głównie z zewnątrz, dlatego najlepszy czas na wizytę to wiosna, lato lub wczesna jesień, gdy pogoda pozwala spokojnie przejść się po miasteczku i obejrzeć zarówno sam budynek, jak i pobliskie zabytki – kościół, wieżę miejską czy sochy barokowe.

Najczęstsze pytania

Czy zamek w Jevíčku można zwiedzać wewnątrz? Nie, budynek nie jest ogólnie dostępny do zwiedzania – dziś mieści się w nim szkoła muzyczna i miejska biblioteka, które służą lokalnej społeczności.

Kto zbudował zamek w Jevíčku? Zamek powstał z inicjatywy Prokopa Podstatského z Prusinovic i jego syna Jetřicha, którzy dokończyli budowę w 1579 roku na miejscu starszej strażnicy.

Co jest najbardziej charakterystyczne w architekturze zamku? Trzykondygnacyjna wieża przy wschodniej elewacji oraz gwiaździste sklepienie żebrowe w sali na jej parterze, kontrastujące z prostszymi, barokowo podwyższonymi partiami budynku.

Co warto zobaczyć w okolicy zamku? W samym Jevíčku warto zajrzeć do kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny na rynku, zobaczyć miejską wieżę, fragmenty murów obronnych oraz barokowe figury świętych, w tym najstarszą grupę świętej Anny Samotrzeciej z 1709 roku.