Jardins de Santa Clotilde

Jardins de Santa Clotilde to zabytkowy ogród w stylu włoskiego renesansu, rozłożony na klifie nad Morzem Śródziemnym w Lloret de Mar. To jedno z najbardziej cenionych dzieł ogrodowej architektury noucentystycznej w Katalonii — miejsce, gdzie kamienne schody i tarasy schodzą prosto do wody, a widok na zatokę towarzyszy zwiedzającym na każdym kroku.

Jak powstały ogrody?

Historia tego miejsca zaczyna się w 1919 roku, gdy marqués Raúl Roviralta, zafascynowany renesansowymi ogrodami włoskimi, zlecił budowę prywatnej rezydencji ogrodowej na klifach Lloret. Projekt powierzył Nicolaowi Rubió i Tudurí, jednemu z najważniejszych architektów krajobrazu tamtej epoki, związanemu z ruchem noucentystycznym. Ogrody miały nosić imię pierwszej żony marqués, Clotilde Rocamora, którą poznał w 1917 roku. Clotilde zmarła w 1927 roku, nie doczekawszy ukończenia dzieła — prace zostały wstrzymane. Dopiero po ponownym małżeństwie Roviralty (z Odile) budowa wróciła na tory i dokończono ją po zakończeniu wojny domowej w Hiszpanii, zachowując pierwotne imię ogrodów jako hołd dla zmarłej żony.

Rodzina Roviralta władała terenem przez dekady, aż w 1997 roku ogrody odkupiła gmina Lloret de Mar, przeprowadzając renowację i otwierając je dla publiczności jako część miejskiego dziedzictwa. Trzy lata wcześniej, w 1994 roku, Generalitat de Catalunya uznała je za Bien Cultural de Interés Nacional — dobro kultury o znaczeniu narodowym.

Co zobaczysz na miejscu?

Układ ogrodów opiera się na osiach widokowych, tarasach i kamiennych schodach prowadzących w dół klifu, aż do niewielkich zatoczek nad morzem. Charakterystyczne dla projektu Rubió i Tudurí są cyprysy, żywopłoty i geometryczne kompozycje zieleni, typowe dla noucentyzmu — stylu, który odwoływał się do klasycznej równowagi i porządku w architekturze krajobrazu, w kontraście do wcześniejszego, bardziej ozdobnego modernizmu katalońskiego. Zamiast bujnej roślinności kwiatowej dominują tu formy architektoniczne: balustrady, punkty widokowe, kamienne murki i schody wpisane w naturalne ukształtowanie skały.

Największą atrakcją jest sam widok — panorama na Morze Śródziemne rozciągająca się z klifowych tarasów. Ogrody uznawane są za jeden z najlepiej zachowanych przykładów prywatnej architektury ogrodowej wczesnego XX wieku na Costa Brava.

Kiedy przyjechać?

Ze względu na charakter miejsca — otwarte tarasy, kamienne schody i ekspozycję na słońce — najlepsze warunki do zwiedzania panują wiosną i jesienią, gdy temperatury są przyjemne, a światło korzystne dla fotografii. Latem popołudniowe słońce na klifie bywa intensywne, warto zaplanować wizytę na godziny poranne. Ogrody znajdują się w bliskiej odległości od centrum Lloret de Mar, co pozwala połączyć zwiedzenie z wizytą na plaży lub spacerem po promenadzie.

Najczęstsze pytania

Kto zaprojektował Jardins de Santa Clotilde? Projekt powstał w 1919 roku na zlecenie marqués Raúla Roviralty, a autorem koncepcji krajobrazowej był architekt Nicolau Rubió i Tudurí, przedstawiciel katalońskiego noucentyzmu.

Skąd wzięła się nazwa ogrodów? Ogrody noszą imię Clotilde Rocamory, pierwszej żony marqués Roviralty, którą poznał w 1917 roku. Zmarła w 1927 roku, przed zakończeniem budowy, a jej imię pozostało jako trwały hołd.

Czy ogrody są dziś dostępne dla turystów? Tak. Od 1997 roku należą do gminy Lloret de Mar, która udostępniła je publicznie po renowacji. W 1994 roku zostały uznane za dobro kultury o znaczeniu narodowym przez Generalitat de Catalunya.

Co wyróżnia ten ogród na tle innych na Costa Brava? Unikalne położenie na klifie z widokiem na morze oraz styl noucentystyczny — oparty na geometrii, cyprysach i kamiennej architekturze tarasowej, a nie na bujnej roślinności kwiatowej.