Jardí de la Fundació Julio Muñoz Ramonet

Jardí de la Fundació Julio Muñoz Ramonet to jeden z niewielu prywatnych ogrodów Barcelony, który od kilku lat jest otwarty dla zwiedzających bezpłatnie. Znajduje się przy Carrer de Muntaner 282, w dzielnicy Sarrià-Sant Gervasi, i stanowi część historycznej posiadłości znanej jako Can Fabra.

Jak dotrzeć?

Ogród leży w górnej części dzielnicy Sarrià-Sant Gervasi, w spokojnej, mieszczańskiej okolicy oddalonej od głównych szlaków turystycznych. Najwygodniej dojechać metrem (stacja w pobliżu Carrer de Muntaner) lub autobusem miejskim — kilka linii ma przystanki w bezpośrednim sąsiedztwie. Dla osób zwiedzających Barcelonę pieszo warto połączyć wizytę z przechadzką po górnym Eixample lub okolicznych uliczkach Sarrià, gdzie zachowało się wiele secesyjnych i modernistycznych kamienic.

Co zobaczysz?

Ogród powstał w 1916 roku z inicjatywy Fernanda Fabry i Puiga, drugiego markiza Alelli, przemysłowca i polityka, który w latach 1922–1923 był burmistrzem Barcelony. Projekt zamówił u francuskiego architekta krajobrazu Jean-Claude'a Nicolasa Forestiera, uznawanego za twórcę tak zwanego „ogrodu śródziemnomorskiego" w Hiszpanii. Forestier zaprojektował także ogrody Laribal i Miramar na Montjuïc oraz park Guinardó, więc Jardí Muñoz Ramonet wpisuje się w jego szerszy, rozpoznawalny styl.

Oryginalny układ dzielił teren na trzy tarasy. Na głównym z nich centralnym elementem był prostokątny staw z fontanną, otoczony donicami z terakoty oznaczającymi obwód, a całość zamykały trzy pergole w kształcie litery U obsadzone różami. W latach 50. XX wieku ogród przeszedł przebudowę pod kierunkiem architekta Joana Mirambella i Ferrana, który wprowadził nierówne poziomy terenu łączące ogród z pałacem oraz zmienił orientację stawu i pergoli — tak, że dzisiejszy układ jest efektem dwóch nakładających się epok projektowych.

Nazwa ogrodu pochodzi od Julia Muñoza Ramoneta, biznesmena, który później stał się właścicielem posiadłości, a fundacja jego imienia zarządza dziś tym miejscem. Dla odwiedzających to okazja, by zobaczyć kawałek prywatnej, mieszczańskiej Barcelony z początków XX wieku — teren, który przez dekady był niedostępny dla zwykłych mieszkańców i turystów.

Kiedy przyjechać?

Ogród, choć niewielki w porównaniu z parkami takimi jak Park Güell czy Ciutadella, jest miejscem cenionym przez mieszkańców szukających spokoju w gęsto zabudowanej części miasta. Najlepiej odwiedzić go w godzinach przedpołudniowych lub wczesnym popołudniem w dni powszednie, kiedy jest najmniej osób. Wiosna i wczesna jesień to okresy, gdy roślinność — w tym charakterystyczne róże na pergolach — wygląda najbardziej efektownie. Ze względu na status prywatnego terenu udostępnionego publicznie, warto sprawdzić aktualne godziny otwarcia przed wizytą, ponieważ mogą się różnić od typowych parków miejskich.

Najczęstsze pytania

Czy wstęp do ogrodu jest płatny? Nie, ogród jest udostępniony do bezpłatnego zwiedzania od momentu otwarcia dla publiczności w 2016 roku.

Kto zaprojektował ogród? Pierwotny projekt z 1916 roku wykonał francuski architekt krajobrazu Jean-Claude Nicolas Forestier, autor również innych znanych ogrodów Barcelony na Montjuïc. W latach 50. przebudowy dokonał Joan Mirambell i Ferran.

Czym różni się ten ogród od typowych parków publicznych? To dawny prywatny ogród rezydencjonalny, powiązany z pałacem Can Fabra, a nie ogród projektowany od początku jako przestrzeń publiczna — stąd bardziej intymna, kameralna skala i kompozycja tarasowa.

Ile czasu trzeba na zwiedzanie? Ze względu na niewielką powierzchnię wizyta zajmuje zwykle 20–40 minut, co czyni to miejsce dobrym przystankiem podczas dłuższego spaceru po dzielnicy Sarrià-Sant Gervasi.