Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip
W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.
Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.
O tym miejscu
Ingleton Viaduct to zabytkowy wiadukt kolejowy nad doliną rzeki Greta, przy wsi Ingleton w hrabstwie North Yorkshire w Anglii. Jedenaście kamiennych łuków, około 240 metrów długości i wysokość do mniej więcej 24 metrów sprawiają, że z daleka widać go od razu, choć pociągi nie jeżdżą tędy od dekad. Dziś jest to przede wszystkim malowniczy cel spacerów i ciekawostka dla miłośników historii kolei.
Co to jest za budowla?
To wiadukt dawnej linii Ingleton, odgałęzienia kolejowego łączącego sieci dwóch rywalizujących przedsiębiorstw. Konstrukcja ma jedenaście łuków, każdy o rozpiętości około 17 metrów (57 stóp). Całość ma ok. 240 metrów długości (800 stóp) i przecina dolinę Gerety na znacznej wysokości, co nadaje jej monumentalny charakter. Wpisano ją na listę zabytków w stopniu II (Grade II).
Jak powstał wiadukt?
Fundamenty pod wiadukt położyła w 1849 roku spółka North Western Railway, która planowała linię z Skipton do Tebay. Firma popadła jednak w kłopoty finansowe i inwestycji nie dokończyła. Budowę przejęła Lancaster and Carlisle Railway, a prace trwały od końca 1858 roku do maja 1860. Projekt wiąże się z nazwiskami inżynierów Josepha Locke'a i Johna Erringtona. Linię otwarto dla pasażerów 16 września 1861 roku.
Dwie stacje po dwóch stronach doliny
Wiadukt łączył dwie osobne stacje w Ingleton, zbudowane przez konkurencyjne spółki. Stacja Midland od południa przez krótki czas działała już w latach 1849–1850, a po przerwie ponownie otwarto ją w 1861 roku. Pełniła rolę granicy między Midland Railway na południu a London and North Western Railway na północy: pociągi każdej ze spółek kończyły tu bieg i nie jechały dalej. Pociągi przelotowe zaczęły kursować dopiero po połączeniu spółek w 1923 roku. Stację zamknięto w 1954 roku, a na jej miejscu stoi dziś centrum społeczności wsi.
Co zobaczyć i jak planować wizytę?
- Wiadukt najlepiej oglądać z poziomu doliny Gerety, gdzie widać pełną skalę łuków.
- Ingleton leży w pobliżu Yorkshire Dales, więc wizytę łatwo połączyć ze spacerem po okolicy.
- Budowla jest nieczynna i stanowi element krajobrazu, a nie atrakcję z biletami czy godzinami otwarcia.
- Warto wziąć aparat: łuki na tle zieleni doliny dobrze wychodzą na zdjęciach, zwłaszcza w świetle porannym lub wieczornym.
Najczęstsze pytania
Czy po wiadukcie jeżdżą pociągi? Nie. Linia Ingleton jest nieczynna, a stacja Midland zamknięto w 1954 roku.
Ile ma łuków i jaką długość? Ma jedenaście łuków i około 240 metrów długości.
Kiedy został zbudowany? Fundamenty położono w 1849 roku, a główne prace wykonano w latach 1858–1860. Linia ruszyła w 1861 roku.
Czy wiadukt jest chroniony? Tak, ma status zabytku Grade II.
Dlaczego w Ingleton były dwie stacje? Obie zbudowały konkurencyjne spółki kolejowe, a pociągi każdej z nich kończyły trasę w swojej stacji aż do połączenia firm w 1923 roku.
Czy wstęp jest płatny? Wiadukt to nieczynna budowla w krajobrazie wsi, a nie atrakcja biletowana, więc nie ma opłaty za samo oglądanie.
Ingleton Viaduct to dobry przystanek dla każdego, kogo interesuje wiktoriańska inżynieria i historia brytyjskich kolei: wielka, kamienna konstrukcja, która przetrwała dłużej niż rywalizacja spółek, dla których ją zbudowano. Spokojny spacer w jej cieniu pozwala wyobrazić sobie czasy, gdy dwie stacje w jednej wsi obsługiwały dwie zupełnie osobne sieci kolejowe.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.