Houtsaegerduinen en Kerkepannebos

Houtsaegerduinen en Kerkepannebos to 86-hektarowy kompleks wydm i lasu wciśnięty między zabudowę De Panne i Sint-Idesbald na belgijskim wybrzeżu. Sam obszar wydmowy Houtsaegerduinen zajmuje około 80 hektarów, a przylegający do niego Kerkepannebos - kolejne 6 hektarów. To jeden z niewielu fragmentów dawnego, rozległego pasa wydm nadmorskich, który przetrwał mimo intensywnej zabudowy turystycznej całego belgijskiego wybrzeża w XX wieku.

Dlaczego to miejsce jest chronione?

Houtsaegerduinen zyskały status chronionego krajobrazu w 1981 roku, a od 1989 roku są flamandzkim rezerwatem przyrody. Sąsiadujący Kerkepannebos uniknął zabudowy dzięki tzw. Dekretowi Wydmowemu (Duinendecreet) i formalnie dołączono go do rezerwatu w 2001 roku. Cały obszar wchodzi dziś w skład sieci Natura 2000 jako część większego terenu "Dune areas including the IJzermonding and Zwin" (BE2500001) - europejskiego systemu ochrony siedlisk przyrodniczych.

Co zobaczysz na miejscu?

Suchy krajobraz wydmowy Houtsaegerduinen uchodzi za jeden z najlepiej zachowanych na całym belgijskim wybrzeżu. Dawniej obszar był w dużej mierze otwarty i wilgotny, dziś jednak znaczna część wydm wyschła i porosła naturalnymi zaroślami wydmowymi. Miejscami zachowały się jeszcze fragmenty dawnych muraw wydmowych, wydm mszystych oraz wilgotnych zagłębień międzywydmowych - świadectwo tego, jak wyglądał teren, zanim zaczął zarastać.

Kerkepannebos to z kolei jeden z najstarszych lasów na belgijskim wybrzeżu. Kontrast między otwartymi, piaszczystymi wydmami a zwartym drzewostanem sprawia, że spacer przez ten obszar prowadzi przez zaskakująco różnorodne krajobrazy - od nagich, wiatrem uformowanych wydm po cieniste zakątki starego lasu, w odległości zaledwie kilkuset metrów od siebie.

Jaka przyroda tu żyje?

Wśród roślin charakterystycznych dla Houtsaegerduinen wymienia się różę wydmową (dzika róża porastająca skłony wydm), lepnicę nocną oraz inne gatunki typowe dla suchych siedlisk wydmowych. To właśnie takie rośliny decydują o wysokiej wartości przyrodniczej terenu i uzasadniają jego status rezerwatu.

Obszar jest też ważny dla ptaków - przy odrobinie szczęścia można tu usłyszeć wilgę (charakterystyczny, fletowy śpiew) albo słowika. Bogactwo mikrosiedlisk - od suchych muraw po wilgotne zagłębienia i zarośla - sprawia, że teren wspiera różnorodność gatunkową nieproporcjonalnie dużą w stosunku do swojej powierzchni.

Czy można tu spacerować?

Tak, przez obszar prowadzą wyznaczone trasy spacerowe, popularne wśród mieszkańców De Panne i turystów odwiedzających okolicę. To rzadka okazja, by w gęsto zabudowanym pasie nadmorskim odbyć spacer przez naturalny krajobraz wydmowy, nie oddalając się przy tym od centrum miasta.

Najczęstsze pytania

Jak duży jest teren Houtsaegerduinen en Kerkepannebos? Cały kompleks liczy około 86 hektarów - 80 ha przypada na wydmy Houtsaegerduinen, a 6 ha na przylegający las Kerkepannebos.

Od kiedy obszar jest chroniony? Houtsaegerduinen mają status chronionego krajobrazu od 1981 roku i rezerwatu przyrody od 1989 roku. Kerkepannebos dołączono formalnie do rezerwatu w 2001 roku.

Czy to część większego obszaru chronionego? Tak, teren wchodzi w skład sieci Natura 2000 jako fragment obszaru "Dune areas including the IJzermonding and Zwin".

Jakie zwierzęta i rośliny można tu spotkać? Wśród roślin - różę wydmową i lepnicę nocną, wśród ptaków - wilgę i słowika, choć ich obserwacja zależy od pory roku i odrobiny szczęścia.

Gdzie dokładnie znajduje się ten obszar? Między zabudową De Panne i sąsiadującego Sint-Idesbald, na belgijskim wybrzeżu Morza Północnego.