O tym miejscu
Hôtel de Chalain to zespół dwóch dawnych kamienic mieszczańskich przy rue Saint-Georges w Rennes, we Francji — Petit Hôtel de Chalain pod numerem 13 oraz sąsiadujący z nim Grand Hôtel de Chalain pod numerem 15. Oba budynki od 1967 roku figurują na liście francuskich zabytków (monuments historiques) i stanowią jeden z lepiej zachowanych fragmentów dawnej zabudowy śródmieścia bretońskiej stolicy.
Jak dotrzeć na miejsce?
Rue Saint-Georges leży w samym centrum Rennes, w zasięgu spaceru od katedry Saint-Pierre i placu Parlamentu Bretanii. Najwygodniej dojechać metrem linii A do stacji Sainte-Anne lub République, a stamtąd przejść pieszo kilka minut wąskimi uliczkami starówki. To trasa, którą warto połączyć ze zwiedzaniem sąsiednich domów szachulcowych — dzielnica należy do najgęściej zabudowanych zabytkami części miasta.
Co warto wiedzieć o obu kamienicach?
Petit Hôtel de Chalain pochodzi z XVII wieku. Parter wykonano z ciosanego granitu, a nad nim wznoszą się trzy kondygnacje zwieńczone łukowatym naczółkiem. Wewnątrz zachowała się reprezentacyjna klatka schodowa z toczonymi drewnianymi balaskami — to właśnie ten detal, obok fasady i dachu, chroni wpis do rejestru zabytków z 18 stycznia 1967 roku.
Sąsiedni Grand Hôtel de Chalain wzniesiono w XVIII wieku na terenie dawnych winnic należących niegdyś do zakonu kordelierów. Budynek poprzedza dziedziniec z bramą wjazdową, a w jego wnętrzach do dziś można zobaczyć osiemnastowieczną boazerię. Oba obiekty tworzą spójny zespół architektoniczny, choć powstawały w różnych stuleciach i różnią się proporcjami elewacji.
Jaka historia kryje się za tymi murami?
Petit Hôtel wiąże się z rodziną Chateaubriandów — na jego pierwszym piętrze mieszkała Lucile, starsza siostra pisarza François-René de Chateaubrianda. Sam pisarz przebywał w tym domu w styczniu 1789 roku, gdy uczestniczył w obradach Stanów Bretanii w Rennes, tuż przed wyjazdem do Paryża, gdzie stał się świadkiem wydarzeń poprzedzających zdobycie Bastylii.
Grand Hôtel de Chalain ma z kolei epizod związany z rewolucją francuską — gościł w nim Jean-Baptiste Carrier, deputowany-Montagnard w Konwencie Narodowym, przez co budynek zyskał wówczas przydomek „hôtel de la Montagne". Od 1831 roku pełni funkcję plebanii kościoła Saint-Germain, jednej z najstarszych świątyń Rennes, i tę rolę zachowuje do dziś.
Czy można zwiedzać wnętrza?
Oba hôtele particuliers są budynkami prywatnymi lub użytkowanymi na cele kościelne (plebania), więc nie ma w nich stałej ekspozycji ani regularnych godzin zwiedzania. Turyści oglądają je głównie z zewnątrz, spacerując rue Saint-Georges — ulicą uznawaną za jedną z najładniejszych w historycznym centrum Rennes, z rzędem kamienic o zróżnicowanych fasadach z XVII i XVIII wieku.
Co jeszcze zobaczyć w okolicy?
Rue Saint-Georges sąsiaduje z placem o tej samej nazwie, przy którym stoją znane w mieście domy z muru pruskiego, a kilka minut spacerem stąd znajduje się Parlament Bretanii oraz katedra Saint-Pierre. To naturalny punkt na trasie zwiedzania starego Rennes, łączący architekturę mieszczańską z historią regionu.
Najczęstsze pytania
Czym różni się Petit od Grand Hôtel de Chalain? Petit Hôtel (nr 13) pochodzi z XVII wieku i ma trzy kondygnacje nad granitowym parterem, Grand Hôtel (nr 15) powstał w XVIII wieku i posiada dziedziniec z bramą wjazdową oraz zachowaną boazerię wnętrz.
Czy można wejść do środka? Nie — oba budynki są użytkowane prywatnie lub jako plebania kościoła Saint-Germain, więc zwiedzanie ogranicza się do oglądania fasad z zewnątrz.
Od kiedy budynki są chronione jako zabytki? Oba obiekty wpisano na listę monuments historiques 18 stycznia 1967 roku, obejmując ochroną fasady, dachy i klatkę schodową.
Jaki związek mają te budynki z rodziną Chateaubriandów? W Petit Hôtel de Chalain mieszkała Lucile de Chateaubriand, a jej brat, pisarz François-René de Chateaubriand, przebywał tam w styczniu 1789 roku podczas obrad Stanów Bretanii.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.