Hôtel Buffin

Hôtel Buffin to jedna z tych bruksleskich kamienic, przy których warto się zatrzymać na dłużej niż chwilę potrzebną na zdjęcie. Stoi przy rue Caroly 19 w Ixelles (Elsene), kilka kroków od square de Meeus, i należy do kanonu belgijskiego art nouveau — nie dlatego, że jest największa czy najbardziej znana, ale dlatego, że jest wyjątkowo spójna w detalu.

Kto ją zaprojektował i kiedy powstała?

Budynek wzniesiono w 1904 roku według projektu Henriego Jacobsa, architekta kojarzonego przede wszystkim z budynkami szkolnymi w Brukseli i okolicach. Domy prywatne projektował rzadziej, co samo w sobie czyni Hôtel Buffin ciekawostką w jego dorobku — to jedna z niewielu realizacji mieszkalnych, jakie po nim zostały poza typowym dla niego repertuarem architektury użyteczności publicznej.

Co widać na fasadzie?

To właśnie fasada jest tu głównym bohaterem. Na pierwszym piętrze okna zwieńczone są sgraffitami w charakterystycznej dla całej kompozycji kolorystyce — brąz, żółć i zieleń. Te same barwy powracają w kafelkach wypełniających nadświetla okienne, tworząc wizualną ciągłość między poszczególnymi elementami dekoracyjnymi.

Drugie piętro rządzi się już nieco inną logiką: prostokątne, czteropolowe okna poprzedzone są wysuniętymi balkonami. Każdy z nich wyposażono w malowany lambrekin utrzymany w tej samej gamie kolorystycznej co sgraffita niżej, a nad każdym balkonem umieszczono niewielki gzyms wsparty na dwóch kamiennych wspornikach. To rozwiązanie — powtarzalny moduł balkon-lambrekin-gzyms — nadaje górnej partii fasady rytm, który równoważy bardziej płaską kompozycję parteru i pierwszego piętra.

Całość wieńczy głęboki gzyms główny, oparty na dwóch potężnych kamiennych konsolach oraz dziewięciu mniejszych wspornikach. Pomiędzy nimi rozciąga się dziesięć niewielkich sgraffitów utrzymanych w tej samej triadzie barw — brązu, żółci i zieleni — co reszta dekoracji. Ten pas dekoracyjny domyka kompozycję fasady i sprawia, że całość, mimo bogactwa detalu, nie sprawia wrażenia przeładowanej: kolorystyka jest konsekwentnie powtarzana od parteru aż po dach, więc oko naturalnie prowadzone jest w górę.

Dlaczego warto się zatrzymać właśnie tutaj?

Rue Caroly i okolice square de Meeus to jeden z tych fragmentów Ixelles, gdzie architektura przełomu XIX i XX wieku przetrwała w dobrym stanie, nie stając się przy tym turystyczną atrakcją na skalę masową. Hôtel Buffin nie ma kolejek ani biletowanych wejść — to budynek mieszkalny, który ogląda się z zewnątrz, spacerując ulicą. Dla osób zainteresowanych brukselskim art nouveau poza najbardziej oczywistymi trasami (Horta, Hankar) to dobry przykład tego, jak styl ten wyglądał w wykonaniu architekta specjalizującego się zupełnie w innym typie budynków — i jak konsekwentnie potrafił on przełożyć swój warsztat na skalę prywatnej kamienicy.

Najczęstsze pytania

Kto zaprojektował Hôtel Buffin? Architekt Henri Jacobs, w 1904 roku.

Gdzie dokładnie się znajduje? Przy rue Caroly 19 w Ixelles (Elsene), niedaleko square de Meeus.

Co jest w nim najbardziej charakterystyczne? Sgraffita w barwach brązu, żółci i zieleni, powtarzające się na poziomie pierwszego i drugiego piętra oraz w pasie pod głównym gzymsem, a także balkony z malowanymi lambrekinami na drugim piętrze.

Czy można wejść do środka? To budynek prywatny — zwiedzanie ogranicza się do oglądania fasady z ulicy.