Faro de Tapia

Faro de Tapia to latarnia morska stojąca na niewielkiej wyspie u wybrzeży Tapia de Casariego w Asturii, w północnej Hiszpanii. To najbardziej wysunięta na zachód latarnia w całym regionie — od ujścia rzeki Eo, wyznaczającego granicę między Asturią a Galicją, dzieli ją zaledwie kilka kilometrów wybrzeża.

Jak dotrzeć?

Latarnia znajduje się na wyspie Isla de Tapia, połączonej ze stałym lądem falochronem o długości około 100 metrów. Do samego portu i falochronu można dojść pieszo z centrum miasteczka Tapia de Casariego w kilka minut — to jeden z najłatwiej dostępnych obiektów tego typu na wybrzeżu Asturii. Falochron prowadzi bezpośrednio pod wieżę, więc nie potrzeba samochodu ani specjalnego przygotowania, wystarczą wygodne buty, bo nawierzchnia bywa wilgotna od morskiej bryzy.

Co zobaczysz?

Latarnia powstała w połowie XIX wieku z inicjatywy Fernanda Péreza Casariego, bratanka markiza Casariego, który sfinansował budowę. Kontrakt na prace podpisano w kwietniu 1857 roku, a samą latarnię uroczyście zapalono 1 września 1859 roku — to jeden z najstarszych działających obiektów tego typu w Hiszpanii, z ponad 165-letnią historią. Pierwotnie budynek miał plan kwadratu z wewnętrznym dworem, a przylegająca do niego wieża składała się z dwóch części: dolnej o przekroju ośmiokąta i górnej o przekroju dziesięciokąta.

Obiekt przeszedł dwie istotne przebudowy — w 1922 i 1962 roku. Podczas drugiej z nich wieża zyskała obecny, kwadratowy kształt zewnętrzny, a na jej północnej ścianie umieszczono duży napis „Tapia". W 1944 roku latarnię zelektryfikowano, montując lampę z elektrycznym błyskaczem generującym charakterystyczną sekwencję błysków w grupach 2+1 — to właśnie ten rytm świateł pozwala żeglarzom rozpoznać latarnię nocą z daleka. Dziś obiekt administruje Zarząd Portu w Avilés.

Z tarasu przy latarni rozciąga się widok na Ocean Atlantycki i strzępiaste, klifowe wybrzeże zachodniej Asturii — jeden z bardziej fotogenicznych fragmentów tzw. Costa Verde. To także dobry punkt wypadowy, by przy okazji zobaczyć port rybacki Tapia de Casariego i plaże w jego sąsiedztwie.

Kiedy przyjechać?

Latarnię można odwiedzać przez cały rok, ale najlepsze warunki do zdjęć i spacerów po falochronie panują wiosną i wczesnym latem, gdy dni są dłuższe, a Atlantyk spokojniejszy. Wieczorem, o zachodzie słońca, światło padające na wieżę i skały tworzy szczególnie efektowne kadry. Jesienią i zimą trzeba liczyć się z silnym wiatrem i falami rozbijającymi się o falochron — widowiskowo, ale warto zachować ostrożność.

Najczęstsze pytania

Czy można wejść na wieżę latarni? Latarnia pozostaje obiektem czynnym i administrowanym przez Zarząd Portu w Avilés, więc wnętrze wieży nie jest ogólnodostępne dla turystów. Można natomiast swobodnie dojść falochronem do jej podstawy i obejść okolicę.

Jak długo trwa spacer do latarni? Dystans od centrum Tapia de Casariego do latarni to zwykle kilkuminutowy, spokojny spacer wzdłuż falochronu — odcinek nie jest długi, ale przy silnym wietrze bywa wymagający.

Czym wyróżnia się ta latarnia na tle innych w Asturii? To najbardziej zachodnia latarnia w regionie oraz jedna z najstarszych wciąż działających latarni w Hiszpanii, z charakterystyczną historią przebudów i napisem „Tapia" widocznym na wieży.

Czy w okolicy są inne atrakcje? Latarnia leży w bezpośrednim sąsiedztwie portu rybackiego i plaż Tapia de Casariego, co ułatwia połączenie zwiedzania latarni ze spacerem po miasteczku.