Far des Cap de ses Salines

Far des Cap de ses Salines to latarnia morska strzegąca najbardziej południowego punktu Majorki, położona w gminie Santanyí. Choć nazwa przylądka kojarzy się z sąsiednią gminą Ses Salines, sam cypel administracyjnie należy do Santanyí — to jeden z tych detali, które zaskakują nawet mieszkańców wyspy.

Jak dotrzeć na Cap de ses Salines?

Przylądek leży na końcu drogi prowadzącej z okolic Ses Salines i Santanyí, w południowo-wschodniej części Majorki. Najwygodniej dojechać samochodem lub skuterem — droga kończy się przy niewielkim parkingu, skąd do latarni prowadzi już tylko krótki, płaski odcinek pieszo. To także jeden z punktów na trasie pieszej Cami de Cavalls-podobnych szlaków przybrzeżnych biegnących wzdłuż południowego wybrzeża wyspy, choć na Majorce nie noszą one tej samej nazwy co na Minorce. Okolica nie ma rozwiniętej infrastruktury turystycznej — brak tu straganów czy dużych parkingów, co dla wielu odwiedzających jest właśnie zaletą.

Co zobaczysz na miejscu?

Latarnię zbudowano w 1863 roku według projektu inżyniera Emiliego Pou y Boneta. Grunt pod budowę oddał wówczas markiz Palmer, zrzekając się przysługującego mu odszkodowania od państwa. Pierwsze światło latarni dawała katadioptryczna lampa o średnicy 300 mm, wyprodukowana przez paryską firmę Henri Lepaute — jedną z wiodących wytwórni sprzętu latarniowego XIX wieku. Początkowo obsługą zajmowali się dwaj latarnicy, którzy dopływali na miejsce niewielką łódką zaopatrzeniową.

Wieża przeszła kilka istotnych modernizacji. W 1917 roku zainstalowano oświetlenie acetylenowe, a w 1957 roku latarnię podłączono do sieci elektrycznej i jednocześnie podwyższono konstrukcję o 6,5 metra, by zwiększyć zasięg sygnału widocznego z morza. W latach 80. XX wieku obiekt wyposażono w panele fotowoltaiczne — Far des Cap de ses Salines był pierwszą latarnią w Hiszpanii zasilaną energią słoneczną.

Sama budowla to cylindryczna wieża z podwójną galerią i latarnią na szczycie, pomalowana na biało, z żółtobrązowymi elementami wykończenia. Otoczenie przylądka to typowy krajobraz suchego, kamienistego południa Majorki — niskie krzewy, skały wapienne opadające ku morzu i szeroki widok na otwarte wody Morza Balearskiego. To właśnie stąd, z najbardziej wysuniętego na południe punktu wyspy, rozciąga się jeden z najbardziej otwartych widoków na wybrzeżu.

Kiedy przyjechać?

Ze względu na brak zadrzewienia i osłony od wiatru, najlepszą porą na odwiedziny są godziny poranne lub późne popołudnie, gdy słońce nie stoi w zenicie. Miejsce jest znane wśród fotografów jako punkt na zachody słońca, choć ze względu na orientację przylądka równie efektowne bywają tu wschody. Poza sezonem letnim, gdy temperatury są niższe, spacer do latarni i po okolicznych skałach jest znacznie bardziej komfortowy.

Najczęstsze pytania

Czy latarnia jest otwarta do zwiedzania wewnątrz? Latarnia jest obiektem czynnym operacyjnie i nie jest ogólnodostępna do zwiedzania w środku — można ją oglądać i fotografować z zewnątrz oraz podejść bezpośrednio pod wieżę.

Czy przy latarni jest plaża? Sam przylądek to skalisty teren bez typowej plaży piaszczystej — to punkt widokowy i krajobrazowy, nie miejsce do kąpieli.

Czy dojazd wymaga samochodu? Tak, ze względu na brak regularnej komunikacji publicznej w tej części wyspy najprościej dojechać własnym transportem — samochodem, skuterem lub rowerem.

Czym wyróżnia się ta latarnia na tle innych na Majorce? Była pierwszą latarnią morską w Hiszpanii zasilaną energią słoneczną, a jej lokalizacja na najbardziej południowym punkcie wyspy sprawia, że widoki na otwarte morze są tu wyjątkowo szerokie.