Far de les Columbretes

Far de les Columbretes to latarnia morska stojąca na Illa Grossa (Columbrete Grande), największej z wysp archipelagu Columbretes — niewielkiego zespołu wulkanicznych wysepek na Morzu Śródziemnym, około 30 mil morskich (ok. 56 km) na wschód od Oropesa del Mar, w prowincji Castellón. To jedyna trwała budowla na bezludnym dziś archipelagu, otoczonym morskim rezerwatem przyrody.

Jak dotrzeć na wyspy Columbretes?

Archipelag leży na otwartym morzu, w znacznej odległości od wybrzeża Costa del Azahar, i nie ma stałego połączenia promowego — na miejsce można dostać się jedynie łodzią, w ramach zorganizowanych rejsów wypływających z portów w okolicach Castellón de la Plana czy Oropesa del Mar. Ze względu na status rezerwatu przyrody wstęp na same wyspy jest ograniczony i regulowany, a większość odwiedzających ogląda archipelag i latarnię z pokładu statku lub podczas krótkich, kontrolowanych wycieczek pieszych po Illa Grossa.

Historia latarni i wysp

Nazwa archipelagu ma antyczne korzenie. Pierwsi żeglarze — Grecy i Rzymianie — nazywali te wyspy Ophiusa, co miało odnosić się do licznie zamieszkujących je węży, a Pliniusz i Pomponiusz Mela używali z kolei łacińskiej nazwy Colubraria, będącej pierwowzorem dzisiejszego imienia Columbretes. Przez wieki archipelag budził strach i był omijany przez żeglarzy, stając się schronieniem dla piratów i przemytników — co paradoksalnie pomogło zachować jego dziewiczy charakter aż do XIX wieku.

Kolonizacja wysp zaczęła się właśnie od budowy latarni. Prace ruszyły w 1856 roku, a obiekt oddano do użytku 30 grudnia 1859 roku. Od tego momentu na Illa Grossa mieszkali latarnicy wraz z rodzinami, aż do 1975 roku, gdy latarnia została zautomatyzowana i stała ostatecznie opuszczona przez stałych mieszkańców.

Co warto zobaczyć?

Wieża latarni ma cylindryczny kształt i wysokość dwudziestu metrów. Jej mechanizm świetlny wymieniano dwukrotnie — w 1929 roku oraz w 2020 roku, gdy latarnię zmodernizowano do obecnych standardów. Obecnie obiekt jest zarządzany zdalnie przez kapitanat portu w Castellón de la Plana. Przy latarni zachowały się także pomost oraz dawne kwatery personelu, wykorzystywane obecnie przez biologów prowadzących badania w ramach rezerwatu morskiego.

Przyroda i status ochrony

Wyspy Columbretes mają charakter wyraźnie wulkaniczny, co widać w postrzępionej linii brzegowej i skalistych formacjach. W 1988 roku archipelag uzyskał status Parku Naturalnego z rąk władz Wspólnoty Walencji, a w 1990 roku Ministerstwo Rolnictwa i Rybołówstwa ustanowiło tu rezerwat morski o powierzchni 4400 hektarów. W 1994 roku wyspy formalnie objęto ochroną jako rezerwat przyrody. To ważne miejsce lęgowe dla ptaków morskich, a w izolacji archipelagu wykształcił się także endemiczny gatunek jaszczurki, Podarcis atrata, niewystępujący nigdzie poza Columbretes.

Kiedy przyjechać?

Rejsy do wysp Columbretes organizowane są głównie w sezonie wiosenno-letnim, gdy warunki na otwartym morzu są najbardziej stabilne. Latem archipelag przyciąga też nurków, dla których czysta woda i podwodne formacje wulkaniczne to jedna z atrakcji regionu. Przed planowaniem wycieczki warto sprawdzić aktualne zasady dostępu do rezerwatu, ponieważ liczba odwiedzających i trasy zwiedzania są ograniczone administracyjnie.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Far de les Columbretes? Latarnia stoi na Illa Grossa, największej wyspie archipelagu Columbretes, około 30 mil morskich na wschód od wybrzeża prowincji Castellón.

Kiedy zbudowano latarnię? Budowę zaczęto w 1856 roku, a latarnię uroczyście oddano do użytku 30 grudnia 1859 roku.

Czy latarnia jest zamieszkana? Nie — latarnicy mieszkali tu do 1975 roku, kiedy obiekt zautomatyzowano; dziś jest zarządzany zdalnie przez kapitanat portu w Castellón de la Plana.

Czy można swobodnie odwiedzić wyspy Columbretes? Nie w pełni — archipelag ma status rezerwatu przyrody i morskiego rezerwatu od lat 1988–1994, więc dostęp jest ograniczony i możliwy głównie w ramach zorganizowanych rejsów.